Utrzymanie kary wydalenia ze służby wyłącznie za naruszenie zasad etyki, po uniewinnieniu od jednego zarzutu, jest nieadekwatne do faktów sprawy i wymaga ponownej oceny w zakresie wymiaru kary dyscyplinarnej.

NSA podzielił stanowisko WSA w Gliwicach, uznając, że nagła choroba pełnomocnika uzasadniała przywrócenie terminu na wniesienie odwołania, co czyni zaskarżone postanowienie SKO bezprawnym i uprawniało oddalenie skargi kasacyjnej.

Oddalenie skargi kasacyjnej było uzasadnione, gdyż sąd ocenił, że brak aktualnego operatu szacunkowego czynił decyzję o przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji zgodną z obowiązującymi przepisami i zasadami postępowania administracyjnego.

Zachowanie funkcjonariusza Policji, polegające na nieuprawnionym przetwarzaniu i przechowywaniu dokumentów niejawnych, uzasadnia decyzję o zwolnieniu ze służby, z uwagi na utratę rękojmi zachowania tajemnicy oraz naruszenie ważnego interesu służby.

Zwolnienie lekarskie funkcjonariusza może być uznane za związane z wypadkiem w służbie, mimo przekroczenia 60-dniowej przerwy, jeżeli dokumentacja medyczna potwierdza związek ze wypadkiem. Organ administracyjny obowiązany jest uwzględniać pełen materiał dowodowy.

NSA uznaje za nieskuteczne zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące procedury i wysokości grzywien, podkreślając celowość środków egzekucyjnych w kontekście wielokrotnego uchylania się od wykonania obowiązku.

Nieprawidłowość doręczenia decyzji administracyjnej w trybie art. 44 k.p.a., wynikająca z braku jasnych adnotacji o dokonanym awizowaniu, skutkuje uznaniem doręczenia za nieskuteczne, co chroni prawo strony do czynnego udziału w postępowaniu.

Grzywna nałożona w postępowaniu egzekucyjnym, mimo lakonicznego uzasadnienia, jest uzasadniona, gdy inne środki okazały się nieskuteczne, a obowiązek pozostał niewykonany.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że grzywna jako środek egzekucyjny w sposób uzasadniony zapewnia efektywność egzekucji obowiązku niepieniężnego, zaś wskazane nałożenie kolejnej grzywny, mimo krótkiego uzasadnienia, było właściwe z uwagi na uporczywą niewykonalność obowiązku przez adresata decyzji.

Na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego nie przysługuje zażalenie, a w efekcie skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna. Brak możliwości zaskarżenia wynika z wykładni art. 101 § 3 k.p.a.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną z powodu braku zasadności zarzutów naruszenia prawa procesowego i materialnego przy ocenie zasadności zwrotu unijnego dofinansowania.

Decyzja o cofnięciu zezwolenia na przewóz drogowy musi być zgodna z art. 13 ust. 3 rozporządzenia 1071/2009, co wymaga terminarnej precyzji oraz prawidłowości proceduralnych w dochowaniu zakreślonych przepisami terminów.

Podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej musi szczegółowo wykazać, że informacja stanowi informację przetworzoną oraz uzasadnić, dlaczego jej udostępnienie wymaga dodatkowych działań i nie leży w interesie publicznym.

Zabezpieczenie prawidłowego odbioru korespondencji należy do obowiązków strony, a uchybienie terminowi, wynikające z braku wskazania aktualnego adresu doręczeń, nie uzasadnia przywrócenia terminu. Skarga kasacyjna oddalona.

Zbieranie odpadów bez wymaganego zezwolenia stanowi naruszenie ustawy o odpadach, uzasadniające wymierzenie administracyjnej kary pieniężnej, której odstąpienie jest możliwe wyłącznie przy spełnieniu przesłanek znikomej wagi naruszenia i zaprzestania działania.

Odmowa przywrócenia terminu do złożenia wniosku o odroczenie płatności nie została właściwie uzasadniona; wymagana jest ponowna analiza pod kątem przesłanek z art. 58 k.p.a., uwzględniająca charakter opłaty oraz działania skarżącej.

Działaczem opozycji antykomunistycznej bądź osobą represjonowaną z powodów politycznych można uznać wyłącznie osobę spełniającą wszystkie przesłanki określone w ustawie, a brak wymaganych dowodów wyklucza przyznanie takiego statusu.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że prawo do stypendium socjalnego przysługuje maksymalnie przez 12 semestrów studiowania; okres ten liczony jest niezależnie od faktycznego pobierania świadczeń przez studenta.

Zaskarżenie wyroku WSA w Warszawie przez Z. Sp. z o.o., dotyczące ustalenia nienależnie pobranych środków z tytułu refundacji wywozowych, zostało oddalone przez NSA ze względu na brak możliwości jednoznacznego oszacowania pochodzenia eksportowanego mięsa.

Wygaśnięcie decyzji administracyjnej, która stała się bezprzedmiotowa z uwagi na zmiany faktyczne mocy przerobowej instalacji, występuje z mocy prawa, a wydanie decyzji deklaratoryjnej przez organ potwierdza ten stan w kontekście interesu prawnego strony oraz zapewnienia przejrzystości sytuacji prawnej.

W obecności dostatecznych dowodów, takich jak protokoły kontroli i dokumentacja fotograficzna, brak specjalistycznych dokumentów geodezyjnych nie uniemożliwia ustalenia naruszenia pasa drogowego, za które organ uprawniony może nałożyć karę pieniężną.

Refundacja wywozowa mięsa przyznana na mocy wniosku WPR1 nie przysługuje, jeżeli nie jest możliwe jednoznaczne ustalenie jego wspólnotowego pochodzenia, co wyklucza przyznanie jej na podstawie przepisów rozporządzenia unijnego.

Zarządzenia pokontrolne PWIOŚ są legalnym środkiem administracyjnym do egzekwowania zgodności działalności z prawem ochrony środowiska, nawet przy braku precyzyjnych norm emisyjnych zapachowych, a pełna regularność kontroli szczelności F-gazów wynika z przepisów unijnych i krajowych.