Zwolnienie podatkowe z art. 9 pkt 17 u.p.c.c. przysługuje przy sprzedaży budynku mieszkalnego jednorodzinnego niezależnie od uzyskania pozwolenia na użytkowanie, jeśli budynek służy zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych, a prawo podatkowe nie odsyła do definicji w Prawie budowlanym.
Nieorzeknięcie zaliczenia drogi do kategorii dróg publicznych przed 1 stycznia 1999 r. uniemożliwia uznanie, że nieruchomość została zajęta pod drogę publiczną według art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r.; wymaga to formalnego przypisania drogi do odpowiedniej kategorii.
Zakwestionowanie operatu szacunkowego przez organ administracyjny lub sąd administracyjny jest dopuszczalne jedynie w wyjątkowych i oczywistych przypadkach. Zarówno organy, jak i sądy są związane oceną rzeczoznawcy, a ich ingerencja w użyte metody wyceny jest niedopuszczalna.
Nie spełnienie przesłanek przewidzianych w art. 92b ust. 1 u.t.d. przez przewoźnika, w tym brak wykazania stosowania skutecznej organizacji pracy, uzasadnia nałożenie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o czasie pracy kierowców.
NSA stwierdza, że wpis na listę sankcyjną wymaga udokumentowanych dowodów powiązać podmioty bezpośrednio z działaniami wspierającymi agresję; przypuszczenia nie stanowią wystarczającej podstawy prawnej do umieszczenia na liście.
Umorzenie zaległości podatkowych na podstawie art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej wymaga wykazania istotnego i wyjątkowego interesu podatnika. Umorzenie nie może powszechnie zwalniać z obowiązków podatkowych, zasada ta znajduje szczególne zastosowanie w postępowaniach upadłościowych.
Złożenie wniosku o dostęp do danych z Krajowego Rejestru Sądowego w trybie ustawy o otwartych danych, nawet w kontekście przepisów o KRS, zobowiązuje organ do ich rozpoznania, a brak decyzji w ustawowym trybie skutkuje uznaniem bezczynności organu.
Kopie umów o pracę stanowią dokumenty prywatne, które nie podlegają udostępnieniu jako informacja publiczna; wymagane jest szczegółowe wykazanie informacji przetworzonych oraz ich uzasadnionej odmowy.
Nabycie z mocy prawa własności nieruchomości na podstawie art. 73 ust. 1 ustawy – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną wymaga, aby przed 1 stycznia 1999 r. droga urządzona na tej nieruchomości została formalnie zaliczona do jednej z kategorii dróg publicznych w trybie określonym ustawą o drogach publicznych. Faktyczne urządzenie lub ogólnodostępność drogi, także jej położenie
Świadczenie pielęgnacyjne, zgodnie z art. 17 u.ś.r., może być przyznane jedynie w przypadku legitymowania się przez współmałżonka osoby wymagającej opieki orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, co uniemożliwia przyznanie świadczenia w analizowanej sprawie.
Organ administracji publicznej, odmawiając udostępnienia informacji publicznej na podstawie twierdzenia o nadużyciu prawa, musi wydać decyzję administracyjną. Bezczynność w tym zakresie uzasadnia stwierdzenie rażącego naruszenia prawa.
Nabycie z mocy prawa własności nieruchomości pod drogi publiczne wymaga spełnienia przesłanek określonych w art. 73 ust. 1 ustawy wprowadzającej, w tym zmiana statusu drogi na publiczną przed 1999 rokiem. Zaniechanie formalnego zaliczenia do kategorii dróg wyklucza automatyczne nabycie prawa.
Nieprawomocne uchylenie decyzji podatkowej przez sąd administracyjny nakłada obowiązek zawieszenia, lecz nie umorzenia toczącego się postępowania egzekucyjnego do momentu uprawomocnienia się wyroku.
Suma pieniężna przyznawana na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. nie służy naprawieniu szkody ani wyrównaniu utraconych korzyści wywołanych bezczynnością lub przewlekłością organu, lecz stanowi zryczałtowany środek dyscyplinująco-kompensacyjny. Ustalenie jej wysokości należy do uznania sądu administracyjnego, a ingerencja kasacyjna jest uzasadniona tylko w razie oczywistego przekroczenia granic tego uznania
Dostawa masy betonowej wraz z czynnościami pomocniczymi stanowi jednolite świadczenie gospodarcze, sklasyfikowane jako dostawa towarów, opodatkowane podstawową stawką VAT, tj. 23%, a nie jako świadczenie usług.
W wymaganym stanie faktycznym nie doszło do naruszenia zasady konkurencyjności. Wymóg lokalizacji serwisu w Polsce uzasadniony był potrzebami projektu dot. osób starszych, nie stanowiąc tym samym nieprawidłowości zagrażającej budżetowi UE.
Wniesienie skargi na interpretację indywidualną nie wstrzymuje biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych, gdyż termin 'decyzja' w art. 70 § 6 pkt 2 Op nie obejmuje interpretacji. Wniosek o nadpłatę złożony po terminie przedawnienia jest prawnie bezskuteczny.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowił oddalić skargę kasacyjną skarżącego, uznając ją za nieuzasadnioną, jednocześnie podtrzymując wcześniejsze decyzje organu podatkowego oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego dotyczące rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych za 2017 rok.
Wszczęcie postępowania karnego skarbowego, instrumentalne oraz nieuzasadnione faktycznie podejrzeniem przestępstwa, nie może zawieszać biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Postępowanie kasacyjne uznaje się za niezasadne, a skarga podlega oddaleniu.
Nabycie z mocy prawa własności nieruchomości na podstawie art. 73 ust. 1 ustawy z 13 października 1998 r. może nastąpić wyłącznie wtedy, gdy nieruchomość była na dzień 31 grudnia 1998 r. zajęta pod drogę formalnie zaliczoną, w trybie przewidzianym ustawą o drogach publicznych, do jednej z kategorii dróg publicznych. Faktyczne użytkowanie gruntu jako drogi lub jego funkcjonalne powiązanie z drogą publiczną
Nabycie z mocy prawa własności nieruchomości na podstawie art. 73 ust. 1 ustawy – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną wymaga, aby na dzień 31 grudnia 1998 r. nieruchomość była zajęta pod drogę mającą formalnie status drogi publicznej. Faktyczne urządzenie lub użytkowanie gruntu jako ulicy oraz jego przeznaczenie na drogę nie zastępują ustawowo wymaganego zaliczenia drogi
W sytuacji, gdy organ administracji tolerował określony sposób komunikacji ze stroną, a następnie odmówił przywrócenia terminu z powodu niewłaściwego złożenia wniosku, organ musi uwzględnić swoje wcześniejsze działania mogące wprowadzić stronę w błąd.
Oznaczenie produktu jako "mleko modyfikowane" nie spełnia wymagań wynikających z przepisów UE dotyczących oznaczeń mleka i przetworów mlecznych, a jego zastosowanie wprowadza konsumentów w błąd co do charakteru produktu. Decyzja zakazująca wprowadzenia do obrotu takiego produktu jest zgodna z unijnymi i krajowymi wymogami ochrony praw konsumentów.
Oznaczenie 'mleko modyfikowane', użyte w odniesieniu do produktu zawierającego oleje roślinne, nie spełnia wymagań zgodności regulacyjnej z unijnym porządkiem prawnym, prowadząc do fałszywego obrazu produktu i myląc konsumentów, co uprawnia do zakazu jego wprowadzania do obrotu.