Rozpoznanie apelacji w sprawie cywilnej przez sąd drugiej instancji w składzie jednego sędziego, na podstawie art. 15zzs¹ ust. 1 pkt 4 ustawy covidowej, po podjęciu uchwały Sądu Najwyższego z 26 kwietnia 2023 r., III PZP 6/22, stanowi naruszenie prawa do sądu gwarantowanego w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP i prowadzi do nieważności postępowania na podstawie art. 379 pkt 4 k.p.c.
Art. 234 ustawy Prawo wodne nie może być stosowany wyprzedzająco i prewencyjnie. Ustalony musi być związek przyczynowo-skutkowy między zmianą stosunków wodnych a rzeczywistą szkodą.
Obowiązek zwrotu pomocy finansowej przyznanej Policjantowi, wynikający z art. 94 ust. 1a ustawy o Policji, jest zgodny z zasadami konstytucyjnymi, gdyż przepis ten obowiązywał w dacie przyznania pomocy oraz w dacie skazania za przestępstwa określone w ustawie. NSA utrzymał zaskarżony wyrok w mocy.
Uchwała Rady Miasta Poznania naruszająca zasadę proporcjonalności poprzez ustanowienie całkowitego zakazu zabudowy na działce objętej planem miejscowym stanowi przekroczenie władztwa planistycznego gminy, co uzasadnia stwierdzenie jej nieważności.
Przelew na rzecz poprzedniego właściciela lokalu tytułem nadpłaty za wodę nie stanowi wydatku w rozumieniu art. 6 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych i nie uzasadnia wznowienia postępowania administracyjnego na podstawie nowej okoliczności faktycznej.
Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok oraz przekazuje sprawę WSA do ponownego rozpoznania, nakazując zbadanie, czy złożono wniosek o wznowienie postępowania z zachowaniem terminu wynikającego z art. 148 k.p.a., oraz analizę zasadności zastosowania przyczyn wznowienia z art. 145 § 1 pkt 1 i 5 k.p.a.
Dla stwierdzenia nabycia nieruchomości zajętej pod drogę publiczną z mocy prawa konieczne jest, aby droga była formalnie zaliczona do kategorii publicznych przed datą graniczną. Brak spełnienia tego warunku wyklucza użycie art. 73 ustawy z 1998 r.
W przypadku złożenia wniosku o świadczenie pielęgnacyjne przed 1 stycznia 2024 r., ocena prawa do świadczenia winna się odbywać według przepisów obowiązujących do 31 grudnia 2023 r., jeżeli w dniu złożenia wniosku o orzeczenie o niepełnosprawności spełnione były wymagane przesłanki.
NSA orzekł o uchyleniu wyroku WSA i zwrocie sprawy do ponownego rozpoznania, wskazując na konieczność oceny legalności decyzji Wojewody z uwzględnieniem przywrócenia terminu zgodnie z art. 15zzzzzn2 ustawy COVID-19.
Dla uznania nieruchomości za zajętą pod drogę publiczną i nabycia jej z mocy prawa zgodnie z art. 73 ust. 1 ustawy z 13 października 1998 r., wymagana jest formalna uchwała o zaliczeniu do kategorii dróg publicznych przed 1 stycznia 1999 r. Samo faktyczne korzystanie nie wystarcza.
Nabycie nieruchomości z mocy prawa, zgodnie z art. 73 ust. 1 ustawy wprowadzającej z 13 października 1998 r., wymaga, aby droga była zaliczona do kategorii dróg publicznych zgodnie z przepisami obowiązującymi na dzień 31 grudnia 1998 r.
Ocena instrumentalnego charakteru wszczęcia postępowania karnoskarbowego mieści się w granicach sądowej kontroli legalności decyzji podatkowej. WSA powinien ocenić wszystkie dowody i argumenty przedstawione przez organ podatkowy w tej sprawie bez domagania się dodatkowych materiałów."
Zastosowanie nieprzewidzianej metody oszacowania w sprawach o wartości znaków towarowych między podmiotami powiązanymi, w przypadku braku możliwości zastosowania metod wymienionych w prawie podatkowym sprzed 2019 r., narusza przepisy prawa, uzasadnia uchylenie decyzji administracyjnych.
Nabycie z mocy prawa własności nieruchomości na podstawie art. 73 ust. 1 ustawy wprowadzającej wymaga, aby według stanu na 31 grudnia 1998 r. nieruchomość pozostawała we faktycznym władaniu podmiotu publicznego oraz była zajęta pod drogę formalnie zaliczoną do jednej z kategorii dróg publicznych. Samo urządzenie i ogólnodostępne wykorzystywanie drogi, również położonej w ciągu drogi publicznej, nie
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż decyzja organu odwoławczego nie może być wydana na niekorzyść strony bez dostatecznego wykazania rażącego naruszenia prawa, które usprawiedliwiałoby odstępstwo od zakazu reformationis in peius wynikającego z art. 139 k.p.a.
Dostawa betonu wraz z czynnościami dodatkowymi stanowi jedno świadczenie gospodarcze opodatkowane podstawową stawką VAT. Uzasadnione jest uznanie, że mamy do czynienia z dostawą towaru, a nie świadczeniem usług oraz zastosowanie stawki 23%.
Gmina realizując zadania związane z infrastrukturą miejską, działa w ramach władztwa publicznego, co ogranicza możliwość odliczenia VAT, z wyjątkiem infrastruktury tramwajowej, gdzie odliczenie jest uzasadnione w całości. Skargi kasacyjne oddalono.
Organ celno-skarbowy, podejmując konieczne czynności weryfikacyjne w ustaleniu pochodzenia towarów, nie jest w bezczynności, jeżeli działania te podejmuje w rozsądnym terminie, współpracując z innymi organami przy spełnianiu obowiązków wynikających z przepisów dotyczących ograniczeń importu.
Decyzja o stwierdzeniu nieważności pozwolenia na budowę oparta na rażącym naruszeniu prawa, musi być podjęta wyłącznie w okolicznościach bezspornych, gdy przepis prawa jest oczywisty i nie budzi wątpliwości interpretacyjnych.
Podmiot prowadzący działalność gospodarczą legitymuje się interesem prawnym do zaskarżenia decyzji administracyjnej, jeżeli ta ogranicza jego prawo do korzystania z dróg publicznych, istotnym ograniczeniem jego działalności.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż brak zwolnienia towaru do obrotu nie dowodził bezczynności, gdyż organy celne podejmowały niezbędne działania weryfikacyjne, wynikające z obowiązujących przepisów o sankcjach i ograniczeniach unijnych, w rozsądnym terminie oraz zgodnie z przepisami.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając oceny organu podatkowego oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za zgodne z prawem, a zarzuty skargi za niezasadne, zwłaszcza odnośnie do oceny materiału dowodowego i jego wpływu na ustalenie stanu podatkowego.
Zarządzenie pokontrolne z 6 grudnia 2022 r. nr WI.7023.1.314.2021.MG Podlaskiego WIOŚ pozostaje zgodne z prawem, gdyż spełnia wymogi ochrony środowiska w zakresie przestrzegania maksymalnej pojemności technologicznej składowiska i nie przekracza uprawnień kontrolnych organu.