Oddalenie skargi kasacyjnej wobec braku uzasadnionych podstaw, gdyż sąd I instancji prawidłowo zastosował się do wcześniejszych orzeczeń, w tym do ustalenia istnienia zagadnienia wstępnego uzasadniającego zawieszenie postępowania zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.

NSA przyjął, że w przypadku uzyskania nowego orzeczenia o niepełnosprawności, świadczeniobiorca traci prawo do zasiłku pielęgnacyjnego, a niewypełnienie obowiązku informacyjnego skutkuje uznaniem świadczenia za nienależnie pobrane, nakładając obowiązek jego zwrotu.

Decyzje organów administracyjnych dotyczące zwolnień z opłat za pobyt w domu pomocy społecznej, wydawane w trybie uznania administracyjnego, są prawnie dopuszczalne, a przesłanka rażącego naruszenia obowiązków rodzinnych nie może być stosowana bez wykazania stopnia winy, szczególnie w kontekście choroby psychicznej.

Skarga kasacyjna Wojewody Małopolskiego dotycząca decyzji o ograniczeniu korzystania z nieruchomości, oddalona. Uchybienia proceduralne i brak uzasadnionego związku z materialnym prawem sprawcy uchybienia nie wykazane.

Dla uznania działki za część zwartego kompleksu leśnego wystarczające jest spełnienie wymagań powierzchniowych przewidzianych przez ustawę o lasach, niezależnie od przeznaczenia wynikającego z planu miejscowego. Brak jest wpływu odległości od parków krajobrazowych na kwalifikację działki jako leśnej.

Brak związku przyczynowo-skutkowego między rezygnacją z pracy a opieką nad niepełnosprawną osobą wyklucza przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego. Zasadnicze znaczenie mają charakter i zakres sprawowanej opieki.

Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, gdy rezygnacja z zatrudnienia nie wynika z konieczności ciągłej opieki nad osobą niepełnosprawną. Sąd podkreślił konieczność wykazania związku przyczynowego między opieką a niepodjęciem zatrudnienia.

Zebrane dowody nie potwierdzają winy obwinionego wobec stanu przedłużenia ważności prawa jazdy wpływającego na uniewinnienie obwinionego oraz uchylenie wyroku ze względu na przedawnienie karalności.

W sprawach odmowy wydania uwierzytelnionej kopii dokumentu administracyjnego, zgodnie z art. 74 § 2 K.p.a., wnioskodawca musi wykazać "ważny interes strony"; brak precyzyjnego uzasadnienia skutkuje oddaleniem skargi. Doręczenie w formie elektronicznej jest zgodne z K.p.a.

Brak połączenia spraw przez WSA nie stanowi uchybienia procesowego wpływającego na wynik sprawy. Uprawnienie do łączenia spraw pozostaje w gestii sądu i nie musi być wykorzystywane obligatoryjnie. Skarga kasacyjna nieskutecznie zarzuciła w tym zakresie naruszenie art. 111 § 2 p.p.s.a.

Brak połączenia spraw przez WSA Białystok nie narusza prawa, a decyzja ta nie miała znaczącego wpływu na wynik. Skarga kasacyjna oddalona, zgodnie z art. 184 p.p.s.a., a wyrok WSA pozostaje w mocy.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych, przy kalkulacji dotacji dla przedszkoli uwzględnia się jedynie wydatki na prowadzenie gminnych przedszkoli, co wyklucza wykorzystanie wydatków przeznaczonych dla szkół podstawowych. W związku z tym skarga kasacyjna została oddalona.

Skarga kasacyjna, nieuwzględniająca istniejących zarzutów naruszenia prawa procesowego i nieprecyzyjnie określająca przepisy prawa materialnego, nie może prowadzić do uchylenia wyroku sądu niższej instancji, gdyż sąd kasacyjny jest związany granicami skargi.

Wykonywanie transportu drogowego bez stosownej licencji oraz niespełnienie wymogów konstrukcyjnych dla przewozu okazjonalnego uzasadniało nałożenie kary pieniężnej. Przepisy ustawy o transporcie drogowym nie naruszają zasady równości i swobody gospodarczej, zgodne są z Konstytucją RP i prawem UE.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, podtrzymując stanowisko, iż wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego złożony został po terminie określonym w art. 148 § 1 k.p.a., co skutkowało jego niezasadnością.

Odmowa uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy wymaga szczegółowej analizy wpływu planowanej inwestycji na ochronę gruntów rolnych. Zarzuty kasacyjne dotyczące uchylenia podstaw materialnoprawnych przez WSA okazały się niezasadne.

Organ, który wydał decyzję o warunkach zabudowy, stwierdza jej wygaśnięcie, jeśli dla tego terenu uchwalono plan miejscowy o innych ustaleniach. Przepis ten zapobiega kolizji aktów, dając pierwszeństwo ustaleniom planu miejscowego.

W postępowaniu nadzorczym dotyczącym nieważności decyzji administracyjnej, organ jest zobligowany do rozpatrzenia wszystkich zgłaszanych przesłanek nieważności oraz do ich rzetelnej analizy, co jest kluczowe dla oceny prawidłowości rozstrzygnięcia w świetle praworządności oraz obiektywnego ustalenia faktów.

Decyzja organu administracji publicznej, która uwzględnia w całości żądanie strony, nie musi być doręczana, a termin do wniesienia odwołania biegnie od dnia uznania płatności na rachunku bankowym, o ile strona nie zażądała doręczenia decyzji. Uchybienie terminowi do wniesienia odwołania jest obiektywne i skutkuje oddaleniem skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że skarga kasacyjna C.S. jest bezzasadna, a decyzja organu administracyjnego o odmowie przyznania pomocy finansowej była prawidłowa, gdyż skarżący nie wykazał spełnienia wymaganych warunków formalnych ani problemów uniemożliwiających złożenie kompletnego wniosku.

Skarga kasacyjna oddalona; Naczelny Sąd Administracyjny uznaje za prawidłowe niewliczenie kosztów związanych z opieką edukacyjną szkół podstawowych do podstawowej kwoty dotacji dla przedszkoli niepublicznych.

Zmiana i rozszerzenie podstaw prawnych sprzeciwu po upływie sześciu miesięcy od ogłoszenia o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy jest niedopuszczalna nawet jeśli mandat rozszerzenia wynika z pomyłki, bowiem narusza to trwałość decyzji administracyjnych oraz zasadę ścisłej wykładni przepisów czasu prawnego.

Sąd Najwyższy stoi na stanowisku, iż w przypadku nieuzasadnionego uchylenia wyroku sądu I instancji, sąd odwoławczy powinien wykorzystać swoje kompetencje do merytorycznego orzekania, uzupełniając postępowanie dowodowe, zamiast przekazywać sprawę do ponownego rozpoznania.

NSA orzekł, że niejasne i niewystarczająco wyczerpujące uzasadnienie wyroku WSA uniemożliwia przeprowadzenie efektywnej kontroli instancyjnej, wskazując na potrzebę dokładniejszej analizy zarzutów proceduralnych oraz materialnoprawnych w związku z decyzją o zwolnieniu funkcjonariusza.