Przepisy art. 61 ust. 1 u.p.z.p., z wyjątkiem przesłanki określonej w pkt 4, nie mają zastosowania do postępowania w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego, a art. 61 ust. 6–7 tej ustawy nie mogą stanowić wzorca kontroli działalności organu stosującego prawo. Wymóg mapy z art. 52 ust. 2 pkt 1 u.p.z.p. dotyczy wniosku lokalizacyjnego; nieczytelna, pomniejszona kopia załączona do decyzji
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną jako niezasadną, uznając prawidłowość decyzji organów podatkowych oraz zasadność wszczęcia postępowania karno-skarbowego w związku z wystawianiem pustych faktur przez skarżącą spółę.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną Polskich Kolei Państwowych, uznając, że postępowanie sądowe nie wykazało naruszeń przepisów prawa materialnego ani procesowego przez sąd pierwszej instancji.
Nieruchomości pozostające we faktycznym posiadaniu PKP bez udokumentowanego tytułu prawnego na dzień 27 maja 1990 roku podlegają komunalizacji z mocy prawa zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym.
Doręczenie orzeczenia dyscyplinarnego skarżącej, jako kompletnego zgodnie z art. 135j ust. 2 pkt 7 ustawy o Policji, było skuteczne od dnia 28 marca 2023 r., co czyniło wniesione po terminie odwołanie uchybionym. Tym samym decyzja o odmowie przyjęcia odwołania była zasadna.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną T.R., potwierdzając prawidłowość decyzji o zabezpieczeniu wykonania zobowiązań podatkowych w trybie art. 33 Ordynacji podatkowej z uwagi na istnienie uzasadnionej obawy niewykonania tych zobowiązań.
Brak numeru PESEL w doręczonym upomnieniu nie powoduje jego bezskuteczności, jeżeli dokument pozwala jednoznacznie zidentyfikować zobowiązanego i obowiązek oraz realizuje funkcję wezwania do dobrowolnego wykonania obowiązku. Wyrok TK SK 81/19 nie podważył samego obowiązku szczepień ochronnych; w postępowaniu egzekucyjnym obowiązek ten może być wykonywany, gdy jego zakres i wymagalność wynikają z obowiązujących
Skarga kasacyjna Z. sp. z o.o. dotycząca zarzutów bezczynności i przewlekłości w zakresie wniosku o odszkodowanie została oddalona ze względu na brak formalnego wniosku o odszkodowanie; postępowanie dotyczyło potwierdzenia nabycia prawa własności przez gminę, a nie wypłaty odszkodowania.
Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że skarga kasacyjna Z. sp. z o.o. jest niezasadna, albowiem postępowanie prowadzone przez Wojewodę Mazowieckiego nie dotyczyło ustalenia odszkodowania, a wnioskowane żądanie nie mogło stanowić podstawy zarzutu przewlekłości, co skutkowało oddaleniem skargi.
W przypadku braku wykazania czynności opodatkowanych przez podatnika, zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym następuje w terminie 180 dni, zgodnie z art. 87 ust. 5a ustawy o VAT, a nie w terminie 25 dni przewidzianym w art. 87 ust. 6a, którego zastosowanie wymaga wystąpienia dodatniej różnicy podatku.
Postanowienia organów skarbowych przedłużające termin zwrotu nadwyżki podatku naliczonego pozostają w mocy, jeśli są zgodne z prawem i wydane w kontekście prawidłowej interpretacji okresów zwrotu VAT. Opóźnione doręczenie nie wpływa na ich skuteczność, jeśli nie powoduje proceduralnych uchybień mających wpływ na sprawę.
Sąd odwoławczy, który bez własnego postępowania dowodowego zmienia wyrok skazujący lub warunkowo umarzający postępowanie na uniewinniający, jest obowiązany wykazać konkretne błędy oceny dowodów dokonanej przez sąd pierwszej instancji; nie może poprzestać na polemicznym przedstawieniu odmiennej, hipotetycznie możliwej wersji zdarzenia. Uzyskanie dostępu do danych osobowych i ich wyświetlenie może stanowić
Prawomocne połączenie w wyroku łącznym określonych kar jednostkowych wyłącza ponowne wydanie wyroku łącznego wobec tego samego skazanego w zakresie tych samych kar, nawet gdy kolejne postępowanie dotyczy odmiennej, szerszej konfiguracji skazań. Wydanie takiego orzeczenia narusza powagę rzeczy osądzonej z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. i powoduje bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art. 439 § 1 pkt
Nałożenie kary pieniężnej na przewoźnika za nieaktualizowanie danych przewozowych w systemie SENT jest zgodne z przepisami ustawy, a w przypadku braku przesłanek "ważnego interesu" ani "interesu publicznego", kara jest uzasadniona i proporcjonalna.
Przesłanka opuszczenia miejsca pobytu stałego w rozumieniu art. 35 ustawy o ewidencji ludności zachodzi, gdy osoba faktycznie zaprzestała przebywania w lokalu oraz, oceniane według obiektywnych okoliczności, nie zamierza nadal koncentrować w nim swoich spraw życiowych. Konflikt rodzinny, pozostawienie rzeczy w lokalu i podejmowanie działań dotyczących współposiadania lub własności nieruchomości nie
Skuteczne podważenie wyroku oddalającego sprzeciw od decyzji kasacyjnej wymaga wykazania, że organ odwoławczy błędnie ocenił naruszenie konkretnych przepisów postępowania regulujących postępowanie wyjaśniające; samo powołanie art. 138 § 2 k.p.a. lub art. 151a p.p.s.a., jako przepisów wynikowych, nie jest wystarczające. Istotne braki ustaleń co do legalnego i faktycznego sposobu użytkowania obiektu
W postępowaniu z art. 31 § 1 i 2 K.p.a. organ, oceniając interes społeczny uzasadniający wszczęcie z urzędu postępowania o wpis do rejestru zabytków, może odwołać się do przedmiotu i skutków przyszłego postępowania, lecz nie może przesądzać o jego wyniku przez merytoryczną ocenę, że obiekt nie spełnia przesłanek wpisu. Istnienie ochrony ewidencyjnej stanowi okoliczność relewantną, ale samoistnie nie
W postępowaniu z art. 31 § 1 i 2 K.p.a. organ, oceniając interes społeczny uzasadniający żądanie organizacji społecznej wszczęcia postępowania o wpis do rejestru zabytków, może uwzględniać przedmiot i skutki przyszłego postępowania, lecz nie może zastępować postępowania merytorycznego oceną, że obiekt nie spełnia przesłanek wpisu. Ocena wartości zabytkowych i potrzeby ochrony rejestrowej powinna nastąpić
Rejestracja nowego ciągnika rolniczego, który nie był wcześniej zarejestrowany ani dopuszczony do użytkowania w Unii Europejskiej, bez dokumentu wymaganego w art. 72 ust. 1 pkt 3 Prawa o ruchu drogowym, narusza prawo w sposób rażący, jeżeli wykładnia tego przepisu w związku z rozporządzeniem nr 167/2013 prowadzi do jednoznacznego rezultatu. Sam złożony charakter wykładni nie stanowi istotnej wątpliwości
Właściciel nieruchomości sąsiedniej uzyskuje status strony postępowania w sprawie pozwolenia na budowę wyłącznie wtedy, gdy na podstawie przepisów odrębnych nieruchomość ta znajduje się w obszarze oddziaływania obiektu, rozumianym jako obszar ograniczeń w jej zabudowie. Własność nieruchomości położonej w pobliżu inwestycji ani interes faktyczny nie stanowią samodzielnej podstawy uznania za stronę.
Organ administracji architektoniczno-budowlanej, stosując art. 33 ust. 1 Prawa budowlanego, nie jest związany formalnym ujęciem zakresu inwestycji przez inwestora i ma obowiązek ustalić, czy kilka wniosków dotyczących powiązanych obiektów nie stanowi w rzeczywistości części jednego zamierzenia budowlanego. Ocena obszaru oddziaływania obiektu oraz przymiotu strony postępowania nie może zostać dokonana
Odmowa wszczęcia postępowania administracyjnego przez MKiDN w sprawie wpisu do rejestru zabytków nie może opierać się na wstępnej ocenie zasadności wpisu. Interes społeczny z art. 31 § 1 k.p.a. wymaga rozważenia w kontekście pełnego postępowania.
Skarga kasacyjna od wyroku oddalającego skargę na uchwałę w sprawie planu miejscowego została oddalona; plan nie naruszał granic władztwa planistycznego ani prawa własności skarżącego. Zróżnicowanie funkcji usługowej było uzasadnione ochroną historycznego charakteru obszaru.