Skarżąca Z. sp. z o.o., nie dochowując należytej staranności w transakcjach zakupu paliwa, świadomie brała udział w oszustwie podatkowym, co skutkowało błędnym brakiem opodatkowania usług transportowych krajowych. Skarga kasacyjna została oddalona, podtrzymując stanowisko odrzucenia prawa do odliczenia VAT związanego z transakcjami paliwowymi.

Nadanie decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności jest uzasadnione, gdy brak jest majątku pozwalającego na skuteczne zabezpieczenie podatkowe oraz istnieje uprawdopodobniona obawa niewykonania zobowiązania podatkowego.

Dla zastosowania ulgi abolicyjnej kluczowe jest potencjalne opodatkowanie dochodów w Polsce i Norwegii wynikające z wewnętrznych regulacji, bez konieczności faktycznego opodatkowania w Norwegii (II FSK 785/22).

Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, ograniczający zabudowę wzdłuż cieku wodnego, jest zgodny z zasadami ochrony środowiska i interesu publicznego, a ograniczenia te są uzasadnione oraz nie naruszają prawa własności.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż organ podatkowy naruszył art. 121 O.p., błędnie formułując pouczenie o uzupełnieniu braków formalnych; nienależycie wyjaśniając wymagania formalne podpisania dokumentu elektronicznego.

Przychody z obrotu nieruchomościami, generowane przez podatnika w sposób zorganizowany, ciągły i zarobkowy, pochodziły z pozarolniczej działalności gospodarczej. Aktywność ta nie wchodziła w zakres zarządu majątkiem osobistym, co wykluczało zakwalifikowanie jej jako odpłatnego zbycia nieruchomości.

Odpowiedzialność członka zarządu za zaległości podatkowe spółki zachodzi, gdy nie zgłosi on wniosku o ogłoszenie upadłości we właściwym czasie, a egzekucja z majątku spółki jest bezskuteczna, zgodnie z art. 116 o.p.

Sąd stwierdził, że przyznanie płatności dla obszarów z ograniczeniami jest niezasadne, gdyż gospodarstwa rolników stworzyły sztuczne warunki w celu uzyskania nienależnych korzyści finansowych. Oddalenie skargi kasacyjnej nastąpiło z powodu braku skutecznego podważenia ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie.

Skarga kasacyjna na decyzję oddalającą przyznanie płatności dla obszarów z ograniczeniami została oddalona. Wystarczające uzasadnienie implikuje prawidłowość działań administracyjnych i sądowych, uwzględniając wiążące wcześniej wydane oceny prawne sądu.

Uchwała Rady Miasta Z. w przedmiocie nadania Statutu MDK, przewidująca, że dyrektor jest powoływany przez Prezydenta Miasta, mieści się w delegacji art. 13 ust. 2 pkt 3 u.o.p.d.k. Jest zgodna z prawem miejscowym i nie narusza zasad prawidłowej legislacji.

NSA orzekł, że decyzja o nałożeniu kary pieniężnej za przewóz odpadów bez prawidłowego dokumentu wymaga ponownej oceny w zakresie legalności i zasadności nałożenia tej kary, biorąc pod uwagę odpowiednie przepisy normatywne, w tym obowiązek posiadania zgodnej z rzeczywistością dokumentacji odpadów.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga kasacyjna nie spełnia formalnych wymogów prawa i odrzucił ją. Orzeczono, iż brak udowodnienia faktycznego władania nieruchomością po dniu 5 kwietnia 1958 r. wyklucza możliwość przyznania odszkodowania.

Wyjaśnienie treści decyzji administracyjnej w trybie art. 113 § 2 k.p.a. ma na celu usunięcie niejasności w jej rozumieniu, a nie weryfikację legalności czy merytorycznej poprawności decyzji. Skarga kasacyjna z powodu niewłaściwego wyjaśnienia oddalona.

NSA podtrzymał stanowisko WSA, uznając prawidłowość zawieszenia postępowania administracyjnego przez Ministra Rolnictwa do czasu rozstrzygnięcia kwestii prawidłowości przyznania wsparcia, zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.

W sprawie uchylenia decyzji zatwierdzającej podział nieruchomości, Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że decyzja uchylająca na podstawie art. 162 § 2 k.p.a. jest zgodna z prawem, gdyż sąd oraz organ odwoławczy prawidłowo ograniczyły kontrolę do weryfikacji niewykonania zastrzeżonych czynności.

Sąd administracyjny, rozpatrując zagadnienie dopuszczenia strony do postępowania w sprawie zmiany pozwolenia zintegrowanego, musi dokładnie zbadać, czy zmiany te są istotne i czy mają znaczące negatywne oddziaływanie na środowisko, co determinuje status uczestnika jako strony postępowania.

Wojewoda Dolnośląski dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu wniosku o pobyt czasowy, jednakże nie rażąco. Nakazano wydać decyzję w ciągu dwóch miesięcy, uwzględniając szczególne okoliczności sprawy.

Osoby pełniące funkcje kierownicze są odpowiedzialne za urządzanie gier hazardowych bez zezwolenia, niezależnie od późniejszego zaprzestania pełnienia funkcji, a kara pieniężna może być nałożona na podstawie wcześniejszych naruszeń ustawy o grach hazardowych.

Nie można automatycznie wykluczać rękojmi należytego wykonywania obowiązków przez osobę wnioskującą o wpis do ewidencji na podstawie przeszłego skazania, które uległo zatarciu, bez wszechstronnej oceny jej aktualnej postawy zawodowej.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje decyzję odmowną w kwestii zwolnienia z odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej za prawidłową. Brak naruszenia przepisów uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej jako bezzasadnej, ponieważ organy administracyjne prawidłowo oceniły brak wystąpienia przesłanek uzasadniających zwolnienie.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wcześniejszego orzeczenia, uznając iż nie doszło do rażącego naruszenia prawa UE, a ocena sądowa nie wykraczała poza standardy interpretacyjne sądowej swobody orzeczniczej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że umorzenie postępowania dotyczącego izolacji zwierzęcia podejrzanego o wściekliznę jest niezasadne, gdy istnieje prawomocny wyrok wskazujący na konieczność wydania decyzji w tej sprawie.

Nie są przychodem z pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (tekst jedn.: Dz. U. z 2021 r., poz. 1993 ze zm.), ponoszone przez najemcę koszty mediów związanych z korzystaniem z wynajmowanych lokali, jak np. energii, wody, kanalizacji, gazu i wywozu

Przepisy art. 545 ust. 3d Prawa wodnego stanowią normę intertemporalną, wyznaczającą termin przedawnienia dla decyzji administracyjnej kary pieniężnej, wykluczającą jednocześnie zastosowanie Ordynacji podatkowej i ogólnych zasad z KPA.