Art. 69a ustawy zmieniającej wprowadza szczególną w stosunku do art. 40 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej przesłankę przyznania zasiłku celowego jako rekompensaty za poniesioną stratę majątkową w wyniku powodzi, niezależnie od sytuacji materialnej poszkodowanego.
Interes prawny w uproszczonym postępowaniu legalizacyjnym może wynikać z norm prawa cywilnego. Organ nadzoru budowlanego musi ocenić, czy samowolna budowla może oddziaływać na sąsiednie nieruchomości, nie ograniczając się do bezpośredniego sąsiedztwa.
Interes prawny w postępowaniu dotyczącym samowoli budowlanej może wynikać zarówno z przepisów prawa administracyjnego, jak i cywilnego, a jego istnienie nie jest uzależnione od fizycznego sąsiedztwa nieruchomości, lecz od wpływu inwestycji na sąsiednie nieruchomości.
Wystąpienie powagi rzeczy osądzonej w odniesieniu do skazań objętych wyrokiem łącznym stanowi trwałą przeszkodę procesową skutkującą koniecznością uchylenia orzeczenia i umorzenia postępowania.
Zasiłek celowy na usuwanie skutków powodzi we wrześniu 2024 r. przyznawany jest obligatoryjnie zgodnie z art. 69a nowelizacji ustawy, niezależnie od dochodu i sytuacji majątkowej wnioskodawcy, stanowiąc lex specialis względem ustawy o pomocy społecznej.
W przypadku dotacji celowych udzielonych z budżetu państwa jednostka samorządu terytorialnego, która zleciła realizację zadania innemu podmiotowi, odpowiada za prawidłowość jej wykorzystania i musi wykazać, że dotacja użyta została zgodnie z przeznaczeniem. Zawieszenie biegu terminu przedawnienia może nastąpić w wyniku postępowania dotyczącego wyboru dotacyjnego beneficjenta, a nie tylko strony realizującej
W przypadku nabycia z mocy prawa mienia Skarbu Państwa, pojęcie „władania” musi być oparte na formalnym tytule prawnym; samo faktyczne korzystanie z nieruchomości bez takiego tytułu nie wystarcza do zastosowania art. 60 ust. 1 ustawy reformującej administrację publiczną.
Z rażącym naruszeniem prawa mamy do czynienia, gdy przepis został oczywiście i bezspornie naruszony, niemożliwa jest odmiennej wykładni. Nie stwierdzono rażącego naruszenia przy różnych interpretacjach art. 59 uggiwn. Skarga kasacyjna, ostatecznie oddalona.
W przypadku błędnego zastosowania przepisów postępowania budowlanego, właściwe jest uchylenie decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, gdyż jedynie pełne wyjaśnienie okoliczności faktycznych i prawnych zapewnia prawidłowość zastosowania prawa budowlanego (art. 138 § 2 K.p.a.).
Zaskarżenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ze względu na inwestycyjne plany właścicieli działek nie znajduje podstaw prawnych, gdy ingerencja w prawo własności jest zgodna z ustaleniami planu wynikającymi z władztwa planistycznego gminy oraz uzasadniona interesem publicznym.
Niekompletność ustaleń faktycznych przez organ I instancji w zakresie posiadania samoistnego uzasadnia decyzję kasacyjną na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. Przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji jest właściwe w kontekście zapewnienia prawidłowej dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.
Członek zarządu spółki, który nie zgłosił we właściwym czasie wniosku o ogłoszenie upadłości, solidarnie odpowiada za jej zaległości podatkowe, jeśli egzekucja z majątku spółki była bezskuteczna. Przesłanki do złożenia wniosku nie muszą dotyczyć całości wymagalnych zobowiązań, wystarczy długotrwałe niewykonywanie płatności.
Usługa udostępniania strategii inwestycyjnych, które samodzielnie dokonują transakcji na rynku finansowym, kwalifikuje się jako zwolniona z podatku VAT, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy o VAT, jako transakcja dotycząca instrumentów finansowych.
Skarga kasacyjna Gminy A oddalona, brak usprawiedliwionych podstaw do zmiany wyroku WSA, w szczególności brak naruszenia prawa materialnego wpływającego na wynik oraz nieudowodnione istotne uchybienia proceduralne.
Członek zarządu spółki nie może być zwolniony z odpowiedzialności solidarnej za zaległości podatkowe spółki, jeśli nie wykaże, że wniosek o ogłoszenie upadłości złożono w terminie lub że niezgłoszenie nastąpiło bez jego winy (art. 116 o.p.).
Grunty składowiska odpadów, nawet w fazie poeksploatacyjnej, podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości według stawek najwyższych właściwych dla gruntów związanych z działalnością gospodarczą, gdyż rekultywacja i monitoring stanowią integralną część działalności przedsiębiorcy zarządzającego składowiskiem.
Nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji, z uwagi na bliski termin przedawnienia, wymaga wykazania innych przesłanek uzasadniających niewykonanie zobowiązania podatkowego – niezrealizowanie tego obowiązku uzasadnia uchylenie postanowienia (art. 239b § 2 Ordynacji podatkowej).
Przepis art. 18 ust. 4 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, wymagający tytułu prawnego do gruntu państwowego jako warunku do przyznania płatności, jest zgodny z prawem Unii Europejskiej. Oddala się skargę kasacyjną, potwierdzając stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że prawidłowe zastosowanie przepisów unijnego kodeksu celnego dotyczących powrotnego wywozu wyklucza możliwość zastosowania tej procedury w przypadku, gdy towary pozostają na obszarze celnym Unii.
Usługi szkoleniowe prowadzone przez podmioty niepubliczne, działające w sposób zgodny z celami podmiotów prawa publicznego, mogą być objęte zwolnieniem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a) ustawy o VAT oraz art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 112.
Interes prawny strony w postępowaniu administracyjnym może wynikać z konkretnych przepisów prawa cywilnego, jeśli obejmuje potencjalne oddziaływanie nieruchomości na sąsiednie działki, co potwierdza obszar kognicji organu w postępowaniu legalizacyjnym.
NSA oddala skargę kasacyjną Stowarzyszenia A, potwierdzając prawidłowość decyzji MON o zwrocie dotacji, z uwagi na niezgodne z przeznaczeniem jej wykorzystanie bez wymaganej zgody oraz brak wykazania istotnych uchybień proceduralnych w procesie decyzyjnym.
Prawidłowość decyzji o odmowie płatności rolnośrodowiskowej wynika z ustalonych nieprawidłowości podczas kontroli – w zakresie spełniania wymagań fitosanitarnych i materiałowych, co uzasadniało odmowę przyznania wsparcia.
Brak podstaw prawnych do uwzględnienia skargi kasacyjnej; prawidłowe ustalenie wysokości dotacji oświatowej przez organ administracyjny w oparciu o rzeczywistą liczbę uczniów.