Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dokonał właściwej oceny przesłanek wznowienia postępowania, co narusza art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w związku z art. 138 § 2 k.p.a., co skutkowało uchyleniem zaskarżonego wyroku.
Planu miejscowego zagospodarowania przestrzennego nie można interpretować wbrew jego dosłownemu brzmieniu. Budynek mieszkalny wielorodzinny nie wyklucza się z definicji zabudowy mieszkaniowej, chyba że plan miejscowy stanowi inaczej. Właściwa kwalifikacja budynku musi wynikać z analizy jego rzeczywistych cech technicznych i funkcjonalnych.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając, że orzeczenia Prezydenta o powołaniu sędziów nie podlegają sądowej kontroli, a decyzja organu podatkowego była prawidłowo podpisana zgodnie z ustawowymi wymaganiami dotyczącymi doręczeń elektronicznych.
Przepisy rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 stycznia 2023 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie (Dz. U. poz. 297) regulujące odległości poszczególnych budowli rolniczych i urządzeń budowlanych od budynków stanowią przepisy odrębne, o których mowa w § 11 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002
Zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r., postępowanie dotyczące stwierdzenia nieważności decyzji doręczonej ponad 30 lat temu i niezakończone przed dniem 16 września 2021 r., podlega umorzeniu z mocy prawa. Utrata możliwości wzruszenia decyzji jest zgodna z ochroną stabilności porządku prawnego.
W przypadku wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, które rozpoczęto po 30 latach od jej doręczenia, postępowanie takie ulega umorzeniu z mocy prawa zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej z 2021 r.
Przepisy art. 100c i art. 100d ustawy z 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy nie mają zastosowania do cudzoziemców, którzy przebywali na terenie Polski przed wybuchem wojny w Ukrainie, jeżeli ich pobyt nie był związany z działaniami wojennymi.
Dopuszczalne jest przyjmowanie odległości budynków bez uwzględniania izolacji termicznej dla istniejących budowli, za wyjątkiem sytuacji, gdy ściana budynku znajduje się bezpośrednio przy granicy działki. Oddalenie skargi kasacyjnej uzasadnione.
Przewlekłość postępowania nie zawsze stanowi rażące naruszenie prawa, szczególnie gdy opóźnienia wynikają z niezależnych okoliczności. Niekonieczne jest automatyczne wymierzanie grzywny czy zasądzanie odszkodowania.
Prawidłowe zastosowanie przepisów o obowiązkach informacyjnych wynikających z Rozporządzenia MAR oraz ustawy o ofercie publicznej pozwala na nałożenie kary pieniężnej za ich niespełnienie, jeśli wymierzone sankcje są proporcjonalne, a postępowanie administracyjne i sądowe było zgodne z zasadami proceduralnymi.
Art. 155 K.p.a. nie może służyć zmianie decyzji ostatecznej o pozwoleniu na użytkowanie budynku, zwłaszcza gdy zmiana ta koliduje z podstawą faktyczną i prawną pierwotnego rozstrzygnięcia oraz nie jest zgodna z pierwotnym wnioskiem i projektem budowlanym.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że wydatki z zakładowego funduszu rehabilitacji mogą obejmować zakup standardowego sprzętu i nie muszą bezpośrednio wiązać się ze specjalnym przystosowaniem do potrzeb osób niepełnosprawnych.
Decyzja o rejestracji pojazdu wydaną przez Starostę Sokólskiego bez wymaganego świadectwa zgodności WE, w przypadku pojazdu nigdy wcześniej nie rejestrowanego w UE, jest nieważna z rażącym naruszeniem prawa.
Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak wykazania istotnego wpływu naruszeń proceduralnych na wynik sprawy oraz potwierdzenie prawidłowości analizy roli skarżącego w przewozie drogowym przez WSA, co decyduje o jego odpowiedzialności.
Grunt użytkowany na cele działalności gospodarczej podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, niezależnie od klasyfikacji jako las, zgodnie z art. 2 ust. 2 u.p.o.l.; zarzuty skargi kasacyjnej nie dawały podstaw do jej uwzględnienia.
Decyzja rejestracyjna pojazdu, wydana z rażącym naruszeniem prawa, podlegała stwierdzeniu nieważności, mimo braku nieodwracalnych skutków prawnych i z uwagi na interes publiczny i zgodność z prawem unijnym.
NSA uchylił wyrok WSA w Gliwicach uznając, że niewłaściwa wykładnia przepisów art. 13 ust. 4 UPO oraz art. 14a u.p.d.o.p. wymaga ponownego rozważenia, uwzględniając zmiany legislacyjne wprowadzone od 2021 r.
Oddalenie skargi kasacyjnej było uzasadnione rażącym naruszeniem prawa przez wydanie decyzji rejestracyjnej bez wymaganych dokumentów. Decyzja o rejestracji nie powodowała nieodwracalnych skutków prawnych, co uzasadniało stwierdzenie jej nieważności.
Niewłaściwe doręczenie zawiadomień procesowych uniemożliwia skuteczne stwierdzenie wykreślenia spółki i nabycia mienia przez Skarb Państwa, skutkując nieważnością postępowania administracyjnego oraz sądowego.
Decyzja rejestracyjna wydana z rażącym naruszeniem art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. poprzez brak świadectwa zgodności WE jest nieważna. Brak tego dokumentu uniemożliwia legalną rejestrację pojazdu nowego niehomologowanego na terytorium UE oraz spełnia przesłanki rażącego naruszenia prawa.
Decyzja organu administracyjnego o rejestracji pojazdu, podjęta z rażącym naruszeniem przepisów prawa, zwłaszcza w zakresie wymogu posiadania przez pojazd nowy świadectwa zgodności WE, podlega stwierdzeniu nieważności. Brak tego dokumentu uniemożliwił legalne dopuszczenie pojazdu do ruchu według przepisów krajowych i unijnych.
Obowiązek szczepień ochronnych małoletnich wynikający z przepisów prawa pozostaje wymagalny pomimo odroczenia utraty mocy przepisów uznanych za niekonstytucyjne wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego, co wymaga ciągłości w interesie zdrowia publicznego; skarga kasacyjna oddalona.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził brak przesłanek do uznania nieważności postępowania z uwagi na prawidłowość procesu powołania sędziów i prawidłowe doręczenie decyzji administracyjnej. Skargę kasacyjną oddalono jako bezzasadną.
Zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego następuje z chwilą wszczęcia postępowania karno-skarbowego w sprawie, o którym podatnik został poinformowany, nawet gdy później zostanie ono przekształcone w postępowanie prowadzone przeciwko określonej osobie.