NSA, oddalając skargę kasacyjną, uzasadnił że podstawa uchylenia decyzji organu I instancji jako bezprzedmiotowej była prawidłowa, a zaskarżony wyrok oraz decyzja organu odpowiadają prawu.
Określenie produktu jako "mleko modyfikowane", posiadającego w składzie oleje roślinne, stanowi naruszenie przepisów o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych i wprowadza konsumentów w błąd, uzasadniając zakaz wprowadzenia tak oznakowanego produktu do obrotu.
Wiata o powierzchni 23,79 m2, zbudowana bez zgłoszenia, wymagała postępowania zgłoszeniowego zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 14 lit. c Prawa budowlanego, ponieważ obecność domku holenderskiego nie spełnia warunku istnienia budynku mieszkalnego na działce.
Nazwa "mleko modyfikowane" nie spełnia wymogów nazwy zwyczajowej, gdyż wprowadza w błąd konsumentów co do właściwości produktu, naruszając przepisy o jakości handlowej. NSA podtrzymał decyzje GIJH zakazującą obrotu nieprawidłowo oznakowanym produktem.
Domek holenderski, posadowiony na stalowych wspornikach i bloczkach betonowych, trwale związany z gruntem poprzez dobudowany taras, stanowi budynek podlegający regulacji Prawa budowlanego, a jego kwalifikacja wymaga obowiązkowego zgłoszenia jako budowla rekreacyjna.
Nazwa "mleko modyfikowane" dla produktu zawierającego składniki niemleczne narusza przepisy o jakości handlowej artykułów spożywczych, wprowadzając konsumentów w błąd co do jego charakteru i składu; nie istnieje wyjątek umożliwiający takie oznakowanie.
Naczelny Sąd Administracyjny utrzymuje, że członek zarządu spółki odpowiada solidarnie za zaległości podatkowe, jeśli nie wykaże przesłanek egzoneracyjnych, takich jak brak winy w niezłożeniu wniosku o upadłość, nawet jeśli jego faktyczny wpływ na działalność spółki był ograniczony.
Do zastosowania instytucji zabezpieczenia na majątku podatnika niezbędne jest szczegółowe wykazanie uzasadnionej obawy niewykonania zobowiązań podatkowych. Brak tej przesłanki uniemożliwia jej zastosowanie, nawet przy istnieniu przewidywanego zobowiązania. Integralność analizy finansowej podatnika jest kluczowa.
W postępowaniu o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej organ nie może uzależniać rozpatrzenia wniosku od uzupełnienia danych, których brak nie wpływa na możliwość dokonania oceny zgodności zdarzenia przyszłego z przepisami podatkowymi.
Organy administracji publicznej nie są zobowiązane do udzielania odpowiedzi wykraczających poza zakres informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p., ani do prowadzenia oceny prawidłowości przepisów prawnych. Odpowiedzi udzielone w terminie 14 dni na wniosek o dostęp do informacji uznaje się za wystarczające, jeśli organ wyraża stanowisko w dostępnych granicach swoich kompetencji.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w sposób właściwy odpowiadał na wniosek o dostęp do informacji publicznej, wykluczając bezczynność oraz uznając, że organ działał zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej.
NSA stwierdził, że słusznie odmówiono przyznania stypendium doktoranckiego z powodu niespełnienia wymogów formalnych niezbędnych do jego uzyskania oraz niewystarczającej liczby punktów, a skarga kasacyjna nie spełniała formalnych wymogów.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że przedłużenie terminu zwrotu podatku VAT dokonywane przez organ podatkowy musi być uzasadnione konkretnymi czynnościami weryfikacyjnymi, a brak takiego uzasadnienia stanowi naruszenie prawa procesowego i materialnego prowadząc do uchylenia rozstrzygnięć niższych instancji.
Oczywiste naruszenie materialnoprawnej przesłanki przyznania świadczenia pielęgnacyjnego nie stanowi samoistnej podstawy stwierdzenia nieważności decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Konieczne jest również ustalenie, że skutki pozostawienia decyzji w obrocie są nieakceptowalne w państwie prawnym. Jeżeli wadliwość wynika z błędu organu, a nieważność ex tunc nadmiernie narusza bezpieczeństwo
Zawieszenie wykonywania władzy rodzicielskiej nie jest równoznaczne z pozbawieniem tej władzy i nie wyłącza samo przez się wymogu zgody rodzica ani jego interesu prawnego w postępowaniu o zmianę nazwiska małoletniego dziecka. Rodzicowi temu przysługuje status strony również w postępowaniu nieważnościowym dotyczącym decyzji o zmianie nazwiska.
Wydanie wyroku łącznego z naruszeniem art. 85 § 1 k.k. skutkuje jego uchyleniem i umorzeniem postępowania, gdy brak przesłanek do zbiegu przestępstw wyklucza prawne połączenie kar jednostkowych.
Postępowanie w sprawie nabycia mienia na mocy prawa z art. 73 ustawy z 13 października 1998 r. wymaga od wnioskodawcy precyzyjnego oznaczenia przedmiotu wniosku oraz przedstawienia odpowiednich dowodów potwierdzających zajęcie nieruchomości pod drogę publiczną na dzień 31 grudnia 1998 r. W przypadku braku takich dowodów, odmowa potwierdzenia nabycia jest uzasadniona.
Decyzja o zwolnieniu policjanta z funkcji związanej z dobrem służby, oparta na art. 37a pkt 1 ustawy o Policji, jako element uznania administracyjnego, podlega jedynie sądowej kontroli legalności, nie wkraczając w meritum rozstrzygnięcia organu.
Klauzula przeciwko unikaniu opodatkowania nie może być stosowana do zobowiązań podatkowych powstałych w trakcie roku, w którym ją wprowadzono, ze względu na zasadę pewności prawa i zakaz retroaktywnych zmian w prawie podatkowym. Decyzja deklaratoryjna na podstawie klauzuli nie przerywa biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego.
Rozwiedziony rodzic może być uznany za osobę samotnie wychowującą dziecko, o ile wychowuje to dziecko bez współudziału drugiego rodzica, nawet jeśli wychowuje też dziecko z nowym partnerem.
Skarga kasacyjna A.B. została oddalona przez NSA, który orzekł brak naruszenia prawa w decyzji RDN, utrzymującej w mocy odmowę przyjęcia pracy doktorskiej A.B. Ocena uwzględniała szczegółową analizę formalną postępowania administracyjnego bez merytorycznej ingerencji w ocenę naukową.
Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych ma właściwość w zakresie oceny legalności przetwarzania danych osobowych w sytuacji, gdy władze publiczne uzyskują dostęp do danych przy użyciu danych logowania pozostawionych na komputerze służbowym, co narusza przepisy RODO.
Stwierdzenie jednego najpoważniejszego naruszenia przez przewoźnika drogowego nie może automatycznie powodować utraty jego dobrej reputacji bez uprzedniej rzetelnej i kompleksowej analizy wszystkich przesłanek i zasady proporcjonalności.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo zinterpretował materialnoprawne i proceduralne aspekty decyzji administracyjnej dotyczącej zmiany koncesji radiowej, działając zgodnie z zasadami uznania administracyjnego oraz interesu społecznego.