Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok WSA, stwierdzając brak instrumentalnego charakteru w działaniach organów podatkowych dotyczących wszczęcia postępowania karnego skarbowego, co skutkowało zawieszeniem przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Obowiązek poddania dzieci szczepieniom ochronnym wynika wprost z ustawy, niezależnie od formy jego dookreślenia w aktach wykonawczych, a jego niewykonanie uzasadnia stosowanie środków egzekucyjnych.

Bezczynność Przewodniczącego KRRiT w rozpatrzeniu wniosku organizacji społecznej F. o naruszenie art. 18 ust. 1 u.r.t. stanowiło rażące naruszenie prawa. Organ powinien był wydać formalne postanowienie, a nie uczynił tego, co uzasadniało nałożenie kar finansowych.

Organ administracji jest zobowiązany do uwzględnienia całych działek ewidencyjnych podczas wyznaczania obszaru analizowanego dla warunków zabudowy. Odmowa ustalenia warunków zabudowy musi być oparta na kompletnym materiale dowodowym, w tym właściwie przeprowadzonych analizach urbanistycznych.

Skarga kasacyjna Podkarpackiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii dotycząca uchylenia decyzji o wstrzymaniu działalności schroniska dla zwierząt została oddalona z powodu niewystarczającego uzasadnienia zmiany kwalifikacji działalności przez organy administracyjne.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, z uwagi na uchybienia w uzasadnieniu wyroku uniemożliwiające jego kontrolę instancyjną.

Faktury VAT uznane za nierzetelne nie stanowią podstawy do uznania ich za koszty uzyskania przychodów. Organy podatkowe nie są zobowiązane do bezpośredniego potwierdzania transakcji, a podatnik musi wykazać rzeczywisty charakter wydatku.

Rada Gminy nie ma kompetencji do określania maksymalnej pojemności pojemników na odpady komunalne w regulaminie utrzymania czystości i porządku w gminie, gdyż art. 4 ust. 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach przewiduje jedynie wskazanie minimalnej pojemności.

Dla uzyskania pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód niezbędne jest uprzednie przedłożenie dokumentów potwierdzających legalność wykonania urządzeń wodnych; brak ich dostarczenia skutkuje niemożnością pozytywnego rozpatrzenia wniosku.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając prawidłowość uprzednich ustaleń faktycznych i prawnych oraz brak spełnienia przesłanek z art. 234 ust. 3 Prawa wodnego do przywrócenia stanu poprzedniego na gruncie.

Zestawienie wyrazów w znaku zgłoszonym tworzy odmienne znaczenie semantyczne niż znaku wcześniejszego, co wyklucza podobieństwo mogące prowadzić do konfuzji wśród odbiorców. Skarga kasacyjna została oddalona, potwierdzając brak naruszenia przepisów prawa przez Urząd Patentowy oraz właściwość jego oceny decyzji.

Konieczne przesłanki wznowieniowe nie zostały wykazane. Odszkodowanie nie musi być pełne, ale słuszne, w zgodzie z celami publicznymi i wartościami konstytucyjnymi. Decyzja odmowna utrzymana w mocy - brak naruszenia art. 21 Konstytucji RP oraz art. 1 Protokołu Konwencji.

Informacja o wysokości opłaty za usługi wodne, wydana na podstawie art. 272 ust. 17 Prawa wodnego, jest czynnością materialno-techniczną i nie kreuje zobowiązania podatkowego. Zobowiązanie powstaje dopiero na podstawie konstytutywnej decyzji administracyjnej, której nieterminowe doręczenie wyłącza powstanie zobowiązania.

Skarga kasacyjna D.G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej została oddalona z uwagi na prawomocność wcześniejszych wyroków w tej sprawie oraz brak istotnych naruszeń proceduralnych, co uzasadniało prowadzoną egzekucję administracyjną.

Nie posiada zdolności odróżniającej znak towarowy słowny, który wskazuje jedynie na rodzaj lub cechę towaru. Znak taki nie może być przedmiotem ochrony prawnej jako znak towarowy wobec braku dystynktywności względem zgłoszonych towarów.

Brak świadomości co do prawa własności nieruchomości nie wpływa na odpowiedzialność administracyjną za wycięcie drzew bez zezwolenia posiadacza, gdyż odpowiedzialność administracyjna opiera się na naruszeniu przepisów, a nie na winie.

Informacja wydana na podstawie art. 272 ust. 17 ustawy Prawo wodne ma charakter materialno-techniczny i nie kreuje zobowiązania podatkowego; zobowiązanie powstaje dopiero na skutek doręczenia decyzji administracyjnej, o czym stanowi art. 272 ust. 19 i art. 273 ust. 6 tejże ustawy.

Informacja o wysokości opłat za usługi wodne wydana na podstawie art. 272 ust. 17 Prawa wodnego nie kreuje zobowiązania podatkowego. Charakter konstytutywny mają wyłącznie decyzje wydane na podstawie art. 272 ust. 19 lub art. 273 ust. 6 Prawa wodnego.

Informacja wydana na podstawie art. 272 ust. 17 Prawa wodnego nie kreuje zobowiązania podatkowego. Kreują je wyłącznie decyzje konstytutywne na podstawie art. 273 ust. 6 Prawa wodnego, doręczone w przewidzianym terminie. W przeciwnym razie zobowiązanie nie powstaje.

Decyzja środowiskowa z 2014 r. była prawidłowa mimo wniosków skarżącego o uznanie nieruchomości za mieszkalną, gdyż nie było dowodów na zmianę jej przeznaczenia przed wydaniem decyzji, co uzasadniało oddalenie skargi.

Informacja w sprawie wysokości opłaty zmiennej nie kreuje zobowiązania; zobowiązanie powstaje z chwilą doręczenia konstytutywnej decyzji administracyjnej.

Przebudowa budynków jednorodzinnych poprzez wydzielenie dodatkowych lokali mieszkalnych, niezgodna z zatwierdzonym projektem budowlanym, narusza przepisy prawa budowlanego i prowadzi do zmiany ich funkcji na wielorodzinną. W takich okolicznościach zasadne jest orzeczenie o przywróceniu stanu poprzedniego.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że obowiązek poddania dziecka szczepieniom ochronnym pozostaje wymagalny i egzekwowalny na podstawie przepisów prawa materialnego, a zarzuty niezgodności konstytucyjnej przepisów regulujących terminy szczepień były niezasadne.

Dla zwolnienia likwidatora z odpowiedzialności podatkowej za zobowiązania spółki niewypłacalność względem jednego wierzyciela jest wystarczającą przesłanką do zgłoszenia wniosku o upadłość. Obowiązek ten nie zależy od liczby wierzycieli, lecz od niewykonania wymagalnych zobowiązań.