Uchwała rady miejskiej zmieniająca statut miasta przez dodanie przepisów o zdalnym głosowaniu tajnym jest zgodna z prawem, o ile nie wykracza poza kompetencje określone w ustawach szczególnych, takich jak przepisy o COVID-19.

Wyrok sądu wydany w składzie z udziałem sędziego powołanego przez KRS uformowaną zgodnie z ustawą z 2017 r., w sposób wadliwy proceduralnie, narusza standardy niezawisłości i bezstronności sądu, co stanowi podstawę bezwzględnej przyczyny odwoławczej.

Uchwała rady gminy w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego musi być zgodna z ustaleniami obowiązującego Studium, a jej niezgodność stanowi istotne naruszenie zasad sporządzania planu skutkujące stwierdzeniem nieważności uchwały.

Zgłoszone przez skarżącego kasacyjnie zarzuty naruszenia prawa materialnego i procesowego są bezzasadne. Inwestycja, której dotyczy spór, jest zgodna z wymogami obowiązującego prawa oraz miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Instalacje radiokomunikacyjne, po zmianach z 5 maja 2022 r., nie wymagają decyzji środowiskowej do wydania decyzji lokalizacyjnej. Sąd stwierdził, że organy odwoławcze właściwie zastosowały stan prawny obowiązujący w dacie orzekania.

W sytuacji utraty tytułu prawnego przez inwestora, skierowanie do niego decyzji o rozbiórce obiektu nie stanowi rażącego naruszenia prawa, lecz wymaga wyjaśnienia i uwzględnienia aktualnego stanu faktycznego, dla zapewnienia jej wykonalności.

Skarżący, wykonując usługę przewozu drogowego, spełniał przesłanki administracyjnego deliktu określonego w ustawie o transporcie drogowym. Nałożona kara pieniężna była zgodna z przepisami, a skarga kasacyjna nie zawierała uzasadnionych podstaw do uwzględnienia.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Wojewoda Dolnośląski pozostawał w bezczynności w zakresie rozpoznania wniosku o pobyt czasowy, nie była to jednak bezczynność rażąca, nakazał załatwienie sprawy w terminie 2 miesięcy.

W przypadku obowiązku rozbiórki, adresat decyzji administracyjnej musi być ustalony w oparciu o dokładne znanie stanu faktycznego, a brak takiego ustalenia stanowi uchybienie proceduralne, nie jednak rażące naruszenie prawa.

Rów melioracyjny nie spełnia kryteriów systemu kanalizacji deszczowej przewidzianego w art. 269 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo wodne. Opłata za zmniejszenie naturalnej retencji jest zasadna, gdyż wymaga połączenia z zarządzanym systemem kanalizacji, a nie jedynie technicznej możliwości odprowadzenia wód.

Uchwała rady gminy ustalająca zasady diet i zwrotu kosztów podróży sołtysów jest aktem prawa miejscowego, który wymaga ogłoszenia w wojewódzkim dzienniku urzędowym. Brak takiej publikacji stanowi istotne naruszenie prawa, skutkujące stwierdzeniem nieważności uchwały.

Odwołanie się do kwestii uprzedniego rozstrzygnięcia dopuszczalności prawnej czynności z zakresu prawa handlowego nie może stanowić podstawy odmowy wszczęcia postępowania w sprawie interpretacji podatkowej dotyczącej skutków podatkowych zdefiniowanego stanu faktycznego zgodnie z art. 14b § 1 O.p.

Zobowiązanie podatkowe P.C. S.A. za 2012 r. nie uległo przedawnieniu ze względu na prawidłowe wszczęcie postępowania karno-skarbowego. Spółka nie zachowała należytej staranności przy weryfikacji kontrahentów, co uniemożliwiło jej prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Gmina Miejska X ma prawo do częściowego odliczenia podatku VAT od wydatków inwestycyjnych związanych z cmentarzem według proporcji odpłatnych pochówków w stosunku do całkowitych liczby pochówków, przy zastosowaniu jej własnej metody obliczeń.

Faktury, które nie dokumentują rzeczywistych transakcji, nie mogą stanowić podstawy do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, nawet jeśli skarżący podejmuje działania w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W refakturowaniu kosztów mediów "jeden do jednego" w ramach najmu nie powstaje przychód podatkowy, gdyż nie stanowi ono definitywnego przysporzenia majątkowego dla wynajmującego, jak również nie jest objęte przepisami dotyczącymi przychodów z działalności gospodarczej.

Istnienie rowu melioracyjnego na terenie nie oznacza objęcia całego obszaru w system kanalizacji otwartej lub zamkniętej, co wyklucza zwolnienie z obowiązku uiszczenia opłaty za zmniejszenie retencji, zgodnie z przepisami Prawa wodnego.

Organ administracyjny, nie może odmówić wszczęcia postępowania oraz dopuszczenia organizacji społecznej na postawie art. 31 § 1 k.p.a., jeżeli skarżąca organizacja przedstawia konkretne okoliczności sugerujące negatywne oddziaływanie na środowisko potencjalnie naruszające interes społeczny. Organy winny prowadzić postępowanie wyjaśniające po wszczęciu postępowania.

Uchwała w sprawie diet radnych jest aktem prawa miejscowego i jako taka wymaga publikacji w wojewódzkim dzienniku urzędowym; jej brak skutkuje nieważnością uchwały zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.

Bezczynność organu w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej, przedłużająca się pomimo wezwania sądu, może być kwalifikowana jako rażące naruszenie prawa, zwłaszcza gdy przekroczono ustawowy termin wielokrotnie i nie podjęto żadnych działań.

Uchwała Rady Gminy dotycząca ustalenia diet radnych ma charakter aktu prawa miejscowego, co nakłada obowiązek jej opublikowania w wojewódzkim dzienniku urzędowym. Brak publikacji skutkuje nieważnością uchwały, jako istotnym naruszeniem prawa.

Uchwała Rady Miejskiej ustalająca zasady przyznawania diet radnym jest aktem prawa miejscowego wymagającym publikacji w wojewódzkim dzienniku urzędowym; nieopublikowanie uchwały stanowi istotne naruszenie prawa i uzasadnia jej unieważnienie.

Uchwała dotycząca zasad ustalania diet sołtysów i przewodniczących osiedli stanowi akt prawa miejscowego wymagający publikacji w dzienniku urzędowym; jej brak nie pozwala na wejście uchwały w życie, co skutkuje stwierdzeniem jej nieważności.

Sąd uznał, że organ administracyjny nie pozostaje w bezczynności, gdy udziela odpowiedzi na pytania wnioskodawcy, nawet jeśli nie dysponuje pełnym zakresem żądanej informacji, pod warunkiem zachowania terminu ustawowego i właściwej oceny zakresu obowiązku udostępnienia informacji publicznej.