Radni oraz Przewodniczący Rady Miejskiej nie są podmiotami zobowiązanymi do udostępniania informacji publicznej na podstawie art. 4 ust. 1 u.d.i.p., gdyż nie wykonują zadań publicznych indywidualnie, a organami władzy publicznej są wyłącznie rada gminy oraz burmistrz.

Oddalenie skargi kasacyjnej jako niezasadnej z uwagi na brak formalnych przesłanek do podważenia postanowienia organu podatkowego oraz niedostateczną realizację wymogów formalnych skargi kasacyjnej.

Dyrektor KIS jest ograniczony do stwierdzenia wygaśnięcia interpretacji indywidualnej wyłącznie w części niezgodnej z interpretacją ogólną. Wykładnia art. 14e § 1a pkt 2 powinna umożliwiać zachowanie części interpretacji indywidualnej zgodnych z obowiązującym prawem.

Postanowienie o odmowie przywrócenia terminu wniesienia odwołania było zasadne, gdyż uchybienie terminu nie wystąpiło w wyniku prawidłowego doręczenia decyzji podatkowej w trybie zastępczym.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że nałożenie kary pieniężnej za przewóz okazjonalny bez spełnienia wymogów licencyjnych i konstrukcyjnych jest zasadne i zgodne z prawem.

Wykonanie okazjonalnego przewozu osób bez zgłoszenia pojazdu do istniejącej licencji oraz brak odpowiednich dokumentów uprawniających do przewozu stanowi naruszenie przepisów prawa transportowego, uzasadniając nałożenie kary pieniężnej.

Zakaz realizacji przydomowych oczyszczalni ścieków w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jest sprzeczny z art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach i tym samym nieważny, jeśli ogranicza prawa właścicieli w sytuacji braku możliwości podłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż uchybienie terminu do wniesienia zarzutów egzekucyjnych, w kontekście zawieszenia postępowania, nie uniemożliwia przywrócenia terminu na podstawie rzeczywistej treści żądania i szczególnych okoliczności skarżącego.

Skarga kasacyjna J.T. od wyroku WSA w Gdańsku w sprawie opłaty planistycznej została oddalona z uwagi na brak wykazania, że zarzucane uchybienia proceduralne mogły istotnie wpłynąć na wynik postępowania administracyjnego.

Wykładnia art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, dokonywana przez pryzmat celu świadczenia oraz dobra dziecka, wyklucza automatyzm w dzieleniu kwoty wsparcia na połowę w przypadku opieki naprzemiennej, jeżeli tylko jeden z małżonków złożył wniosek, a wypłata pełnej kwoty świadczenia jednemu z rodziców nastąpiła za ich zgodnym porozumieniem i służyła niezakłóconemu zaspokajaniu

Skarga kasacyjna dotycząca określenia kwoty zwrotu dofinansowania z unijnych środków została oddalona z uwagi na niespełnienie wymogów formalnych i brak wykazania istotnego naruszenia przepisów prawa przez sąd pierwszej instancji.

Decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego oraz wyrok WSA były zgodne z prawem. Przewóz realizowany przez aplikację Uber nie spełniał wymogów przewozu okazjonalnego, co uzasadniało nałożenie kary pieniężnej, a argumenty skargi kasacyjnej nie przemawiały za zmianą tego rozstrzygnięcia.

Zapytanie o techniczne aspekty funkcjonowania systemu e-Doręczeń, w tym brak daty na dokumentach, nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, na co wskazuje orzecznictwo sądów administracyjnych.

Prawo do rekompensaty za pozostawione nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej nie jest uzależnione od spełnienia warunku repatriacji byłych właścicieli na obecne terytorium państwa polskiego.

Dokumenty dotyczące zewnętrznych działań organu, powiązań interpersonalnych oraz realizacji zadań publicznych, mieszczą się w zakresie informacji publicznej, co uzasadnia obowiązek ich udostępnienia przez podmioty publiczne.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że w okresie nieobsadzenia organu i jego reorganizacji, termin do wykonania wyroku WSA nie rozpoczął biegu. Krajowej Radzie Bibliotecznej nie można zarzucić bezczynności w realizacji zobowiązania wynikającego z wyroku.

Czas dojazdu wraz z przesiadkami uwzględniony w art. 93 ust. 1 i art. 88 ust. 4 ustawy o Policji nie może przekraczać dwóch godzin w obie strony. Brak zasadności roszczenia o zwrot kosztów dojazdu, gdy czas ten przekracza określony limit.

Bezczynność organu w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej stanowi przesłankę do uznania naruszenia art. 13 ust. 1 u.d.i.p, nawet jeśli organ podejmuje czynności niezgodne z prawem, mające na celu przedłużenie terminu załatwienia sprawy.

Przesłanką przyznania świadczenia pielęgnacyjnego jest związek przyczynowo-skutkowy między rezygnacją z zatrudnienia a stałą opieką nad osobą niepełnosprawną, która uniemożliwia podjęcie pracy. Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, że taka opieka wymaga stałej dyspozycyjności i może wykluczać możliwość zarobkowania.

Brak czasowej korelacji między powstaniem niepełnosprawności a zaprzestaniem pracy nie wyklucza uzyskania świadczenia pielęgnacyjnego, jeżeli zakres opieki uniemożliwia aktywność zawodową.

Podmiot prowadzący żłobek i przedszkole nieudowodnienie zgodnego z prawem wydatkowania dotacji stanowi naruszenie przepisów finansowych, uzasadniając żądanie ich zwrotu i sankcje prawne w oparciu o art. 36 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, iż decyzja organu administracji ustalająca kwotę do zwrotu z tytułu niekwalifikowalnych wydatków winna opierać się na uprzednio dokonanej rzetelnej weryfikacji kwalifikowalności planowanych wydatków, zachowując zasady dobrej administracji oraz uzasadnionych oczekiwań beneficjenta.

W sprawie dotyczącej odmowy wypłaty drugiej raty pomocy finansowej, Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną wobec braku usprawiedliwionych podstaw, podtrzymuje wyrok sądu I instancji, wskazując na niestaranność w formułowaniu zarzutów skargi przez stronę skarżącą.

Nieuzyskanie odpowiedniej licencji na prowadzenie działalności przewozu osób w ramach krajowego transportu drogowego uzasadnia nałożenie kary administracyjnej, nawet jeśli przewóz wydaje się mieć charakter okazjonalny.