W drodze kasacji uchylono wyrok WSA, podtrzymując decyzję o odmowie pozwolenia na użytkowanie. Uznano, iż inwestycja w postaci hali sportowej nie spełnia norm przewidzianych przez art. 12 ustawy COVID-19, gdyż nie była prawnie dopuszczalna jako przedsięwzięcie w celu przeciwdziałania pandemii.

Zastosowanie preferencyjnej stawki akcyzy na samochody hybrydowe wymaga jedynie potwierdzenia obecności napędu spalinowo-elektrycznego, bez wymogu samodzielnej jazdy na napędzie elektrycznym. Wykładnia literalna art. 105 pkt 1a u.p.a. wystarczająco określa warunki dla ulgowej stawki.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał zasadność nałożenia kary pieniężnej na przewoźnika za niewykonanie obowiązków z ustawy SENT, wskazując na obiektywny charakter odpowiedzialności oraz jej prewencyjny cel. Stanowisko to adekwatnie oddaje wymogi prawa oraz interes publiczny.

Obniżona stawka akcyzy dotyczy samochodów z hybrydowym napędem spalinowo-elektrycznym, bez wymogu odrębnej minimalnej mocy silnika elektrycznego, niezależnie od możliwości jazdy tylko na silniku elektrycznym.

W przypadku ustalania odszkodowania opartego na operacie szacunkowym, który nie spełnia wymogów formalnych z art. 156 ust. 4 u.g.n., operat taki nie może być podstawą ustalenia odszkodowania. Ponadto, przy ponownym ustaleniu odszkodowania, należy uwzględnić wypłacone zaliczki, aby uniknąć zawyżenia roszczenia.

Brak związku przyczynowego między opieką nad osobą niepełnosprawną a rezygnacją z zatrudnienia nie pozbawia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, o ile wnioskodawca złożył wniosek przed 31 grudnia 2023 r. obowiązującego stare brzmienie ustawy.

Złożenie przez PKP wniosku o nabycie prawa w trybie art. 34 ustawy komercjalizacyjnej nie wszczyna postępowania komunalizacyjnego; brak dokumentów o zarządzie nieruchomości przez PKP skutkuje jej komunalizacją z mocy prawa na dzień 27 maja 1990 r.

Skarga kasacyjna P. sp. z o.o. dotycząca ustalenia daty wszczęcia postępowania budowlanego i zastosowania właściwych przepisów prawa budowlanego zostaje oddalona. Postępowanie administracyjne dotyczące nakazu rozbiórki, z uwagi na bezprzedmiotowość, podlega umorzeniu.

Odpowiedzialność podatkowa wspólnika spółki za zaległości podatkowe spółki jest solidarna i obejmuje zaległości istniejące w okresie jego wspólnictwa, nawet jeśli postępowanie egzekucyjne zostało umorzone. Umorzenie postępowania nie wygasza zobowiązania podatkowego.

Dla przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych kluczowe jest wykazanie prawidłowego umocowania pełnomocników we właściwym dla danej czynności terminie. NSA uznał, że brak właściwej dokumentacji potwierdzającej umocowanie skutkował zasadnym oddaleniem skargi kasacyjnej.

Przepisy regulujące status i przedłużenie okresu funkcjonowania podatkowej grupy kapitałowej mogą stanowić przedmiot indywidualnych interpretacji podatkowych zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej. Odmowa wszczęcia postępowania interpretacyjnego w przedmiocie tych przepisów jest nieuzasadniona.

Wypłata komplementariuszom spółki komandytowej zaliczek na poczet zysku w trakcie roku podatkowego nie skutkuje obowiązkiem pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego, gdyż obowiązek ten aktualizuje się dopiero po zakończeniu roku podatkowego, w którym możliwe jest proporcjonalne obliczenie podatku.

Zmiana przepisów ograniczająca możliwość amortyzacji lokali mieszkalnych do 31 grudnia 2022 r. nie narusza zasady ochrony interesów w toku, tym samym oddalając zarzuty skarżącego o niezgodność zmian z Konstytucją RP.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że art. 165b § 1 Ordynacji podatkowej nie ma zastosowania do postępowań kar pieniężnych za naruszenia w systemie monitorowania przewozu towarów wrażliwych, co uchyla wymóg wszczęcia takiego postępowania w ciągu 6 miesięcy od zakończenia kontroli podatkowej.

W niewykonaniu obowiązku przekazywania danych geolokalizacyjnych przez przewoźnika, określonego w art. 10a ust. 1 ustawy o systemie monitorowania drogowego towarów, rodzi konieczność nałożenia kary pieniężnej, nawet gdy brak spowodowany jest niesprawnością sprzętu.

Odmowa udostępnienia informacji przez Dyrektora MGOPS, jako informacji przetworzonej, była uzasadniona brakiem wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego przez skarżącą federację.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że przepisy rozporządzenia o przyznawaniu pomocy finansowej pozostają w mocy, nie uchylone przez ustawę zmieniającą z 2021 r., i winny być stosowane przez ARiMR.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że Wojewódzki Sąd Administracyjny zasadnie uchylił uchwałę Komisji II stopnia, stwierdzając naruszenie przepisów postępowania administracyjnego przy ocenie egzaminu radcowskiego. Wskazano na konieczność uwzględnienia postępowania uproszczonego zgodnie z obowiązującym prawem.

Zasady oceniania egzaminów radcowskich przez komisję egzaminacyjną sądową podlegają ocenie sądowej tylko pod kątem zgodności z prawem, a nie ocenie merytorycznej pracy. Skarga musi wskazywać konkretne naruszenia procedur prawnych.

Zgłoszenie w systemie SENT nieprawidłowych danych dotyczących miejsca rozpoczęcia przewozu towarów stanowi naruszenie ustawy SENT podlegające karze pieniężnej, której nałożenie jest zgodne z zasadą proporcjonalności i prewencyjnym celem ustawy, a odstąpienie od kary wymaga wykazania ważnego interesu publicznego.

Naczelny Sąd Administracyjny, uznając skargę kasacyjną za niezasadną, potwierdził, że niewypełnienie formalnych i dowodowych wymogów przy ubieganiu się o pomoc finansową stanowi podstawę do odmowy jej przyznania, a zarzuty proceduralne muszą być konkretnie uzasadnione i mieć wpływ na wynik sprawy.

Brak zasadności skargi kasacyjnej w sprawie dotyczącej przyznania i wyliczenia płatności ekologicznej nie jest wystarczającym powodem do jej uwzględnienia, jeśli nie wykazuje istotnych błędów w zastosowaniu prawa materialnego ani proceduralnego wpływającego na wynik sprawy.

Dokonanie wpisu działalności gospodarczej w KRS nie jest koniecznym i wystarczającym warunkiem do uzyskania wsparcia finansowego; należy zagwarantować możliwość wykazania faktycznego wykonywania działalności wymaganej dla uzyskania wsparcia poprzez inne środki dowodowe.

Grunty nabyte przez męża skarżącej, z uwagi na brak dowodów na ich związek z majątkiem wspólnym małżonków, oraz stan zagospodarowania tych gruntów niezgodny z biznesplanem, nie mogą prowadzić do przyjęcia, że skarżąca spełniła warunki umowy pomocowej. NSA uznał decyzję odmowy wypłaty środków przez ARiMR za prawidłową.