Budowa garaży przylegających ścianami bocznymi i posiadających wspólny dach, nie spełnia kryteriów obiektu wolno stojącego zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 14 lit. b p.b., co uzasadnia wymaganie pozwolenia na budowę.

Decyzja organu administracyjnego, doręczona pominiętej stronie z pouczeniem o możliwości odwołania, nie jest ostateczna, a odwołanie wniesione w terminie jest dopuszczalne, pomimo wcześniejszego uznania jej za ostateczną.

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego oddalające skargę kasacyjną, uznaje prawidłowość decyzji organu nadzoru budowlanego oraz wyklucza zarzuty dotyczące stronniczości postępowania i przewlekłości jako niezasadne.

Organ architektoniczno-budowlany nie ma kompetencji do rozstrzygania o granicach działek w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę, które opiera się na przedłożonej mapie ewidencyjnej. Problemy związane z przebiegiem granic nie wpływają na ważność decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego.

W sprawach ustalania odszkodowania za grunty ogrodów działkowych zajęte pod drogi publiczne, stosuje się wyłącznie przepisy specustawy drogowej, co ogranicza odszkodowanie do podmiotowego zakresu nasadzeń, urządzeń i obiektów na działkach, wykluczając roszczenia dotyczące prawa użytkowania działki.

Uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy przez zarządcę drogi nie mogą być uzależnione od szczegółowych rozwiązań komunikacyjnych, o ile rodzaj inwestycji nie wymaga dostępu do drogi publicznej, a w szczególności gdy jest to inwestycja odnawialnych źródeł energii.

Skarga kasacyjna Gminy P. nie ma podstaw, ponieważ nie wykazano naruszenia przepisów prawnych przez Samorząd Województwa Mazowieckiego. Nie spełniono kryteriów do przyznania pomocy finansowej w związku z niewłaściwym przedstawieniem liczby zameldowanych mieszkańców.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził niewystarczające uzasadnienie przedłużenia terminu zwrotu VAT przez organ podatkowy, uchylił wcześniejsze decyzje w tej sprawie oraz nałożył obowiązek ponownego i pełnego uzasadnienia potrzeby weryfikacji zasadności zwrotu.

Podmioty wskazane jako kontrahenci na fakturach muszą rzeczywiście realizować dostawy, aby faktury te mogły stanowić podstawę do odliczenia podatku. Niedochowanie staranności w weryfikacji kontrahentów przez podatnika uzasadnia odmowę prawa do odliczenia podatku naliczonego.

Sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej nie może prowadzić do merytorycznej zmiany treści decyzji podatkowej. Modyfikacje wpływające na wysokość zobowiązania podatkowego muszą być realizowane w ramach wydania nowej decyzji, a nie poprzez sprostowanie w trybie art. 215 § 1 Ordynacji podatkowej.

Przepis art. 50 ustawy o pomocy społecznej ma charakter uznaniowy, co pozwala organom administracyjnym na dokonanie oceny indywidualnej sytuacji skarżącego i przyznanie im usług w wymiarze spełniającym zasady subsydiarności pomocy.

Bankowi nie przysługuje prawo zatrzymania na podstawie art. 496 w zw. z art. 497 k.c. w przypadku dochodzenia przez konsumenta zwrotu świadczeń spełnionych w wykonaniu umowy kredytu hipotecznego indeksowanego do waluty obcej, która okazała się niewiążąca z uwagi na niedozwolony charakter jej postanowień. Uzależnienie przez sąd zapłaty kwot zasądzonych od instytucji bankowej na rzecz konsumenta od równoczesnego

Skarga kasacyjna podważająca decyzję o zwrocie środków z dofinansowania unijnego z powodu naruszenia zasad konkurencyjności i nieproporcjonalnych warunków udziału została oddalona przez NSA jako niezasadna, spełniając przesłanki materiałoprawnej oceny poczynionej przez sąd pierwszej instancji.

Postępowania administracyjne wszczęte po upływie trzydziestu lat od doręczenia decyzji, niezakończone ostatecznie do 16 września 2021 r., podlegają umorzeniu z mocy art. 2 ust. 2 ustawy zmieniającej z dnia 11 sierpnia 2021 r., co jest zgodne z zasadą trwałości decyzji i stabilności porządku prawnego.

Na podstawie przesłanek bezpieczeństwa ruchu drogowego oraz wymogów związanych z ochroną infrastruktury, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził zasadność odmowy uzgodnienia lokalizacji inwestycji celu publicznego (budowy stacji bazowej) przez zarządcę drogi. Skarga na postanowienie GDDKiA została oddalona.

Jeżeli inwestor realizuje budynek inny niż zgłoszony, którego budowa wymaga pozwolenia, dopuszcza się samowoli budowlanej, a brak sprzeciwu przy zgłoszeniu nie legalizuje takiej inwestycji.

Skarga kasacyjna w sprawie wykorzystania i rozliczania dotacji oświatowej jest oddalona z uwagi na brak podstaw do złożenia korekty rocznego rozliczenia w trakcie postępowania kontrolnego, co uniemożliwia kwestionowanie wymogu zwrotu niewykorzystanych środków.

W sprawie o wydanie zaświadczenia przekształcenia prawa użytkowania wieczystego na prawo własności nieruchomości, data w ewidencji gruntów i budynków nie jest decydująca, jeśli istnieją inne, sprzeczne dane urzędowe; brak jednoznacznych dowodów na cele mieszkaniowe uzasadnia odmowę wydania zaświadczenia.

Stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej z uwagi na rażące naruszenie prawa może zostać dokonane jedynie w przypadkach o oczywistych wadach prawnych, materialnoprawnych, których istnienie musi zostać jednoznacznie wykazane przez stronę kwestionującą decyzję.

Dopuszczenie w SIWZ klauzuli generalnej umożliwiającej oferty równoważne uzasadnia niezamieszczenie przy każdej normie sformułowania "lub równoważne"; tym samym takie postanowienia zamawiającego nie naruszają art. 30 ust. 4 P.z.p. i nie wpływają na ograniczenie konkurencji, nie stanowiąc podstawy do zwrotu dofinansowania.

Ostateczne umorzenie postępowania egzekucyjnego nie wyłącza możliwości prowadzenia postępowań nadzwyczajnych w stosunku do postanowień wydanych w sprawie rozpatrzenia zarzutów przez wierzyciela, zatem wniosek o stwierdzenie nieważności tych postanowień może być rozpatrywany.

Beneficjent dofinansowania z funduszy unijnych zobowiązany jest do zwrotu środków w przypadku niezrealizowania warunków umowy, w tym niewłaściwego wykorzystania środków i naruszenia zasad konkurencyjności, co skutkuje nieosiągnięciem zakładanych rezultatów projektu.

W przypadku wygaśnięcia decyzji o zabezpieczeniu podatkowym wskutek złożonej skutecznie korekty deklaracji, postępowanie zabezpieczające jest bezprzedmiotowe, a decyzja może zostać uchylona, umarzając jednocześnie postępowanie.

W przypadku nieuiszczenia opłaty parkingowej, obowiązek jej zapłaty domniemanie obciąża właściciela pojazdu, chyba że wykaże on, iż korzystała z niego inna osoba; z uwagi na brak istotnego uchybienia proceduralnego, skarga kasacyjna została oddalona.