Art. 100d ustawy o pomocy nie może być stosowany od 1 lipca 2024 r. z uwagi na sprzeczność z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP; tym samym termin na załatwienie sprawy skarżącego cudzoziemca jest liczony od tej daty.

Istniejący rów melioracyjny nie stanowi elementu systemu kanalizacji deszczowej w rozumieniu Prawa wodnego, co obliguje do wniesienia opłaty za zmniejszenie naturalnej retencji terenowej. Nieruchomość nie jest ujęta w system kanalizacyjny zorganizowany przez właściwy podmiot, dlatego odprowadzanie wód do rowu nie jest wystarczającym powodem zwolnienia z opłat wobec niezrealizowania funkcji retencyjnej

Oddalając skargę kasacyjną, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że istnienie rowu melioracyjnego na nieruchomości nie świadczy o ujęciu działki w systemie kanalizacji otwartej, co potwierdza zasadność naliczania opłaty za zmniejszenie retencji terenowej.

Sama techniczna możliwość odprowadzenia wód opadowych z nieruchomości, w tym poprzez ich kierowanie do rowu melioracyjnego, nie oznacza, że nieruchomość ujęta jest w system kanalizacji opadowej, co skutkuje obowiązkiem uiszczenia opłaty za zmniejszenie retencji obszarowej.

Bezzwrotna pomoc publiczna udzielona z budżetu państwa w ramach rządowego programu wsparcia, spełnia kryteria dotacji określonej w art. 17 ust. 1 pkt 47 u.p.d.o.p., a zatem jest zwolniona od podatku dochodowego od osób prawnych.

Orzekając o oddaleniu skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził legalność cofnięcia licencji na wykonywanie transportu taksówkowego z powodu rażącego naruszania warunków licencyjnych w postaci braku identyfikatorów kierowców.

Operat szacunkowy sporządzony na zlecenie organu administracyjnego w postępowaniu odszkodowawczym z tytułu wywłaszczenia na cele publiczne ma charakter wiążący, chyba że jego prawidłowość zostanie skutecznie zakwestionowana na podstawie dowodów potwierdzających naruszenie prawa lub istotne błędy.

Działka skarżącego nie znajduje się na obszarze objętym systemem kanalizacji otwartej; odprowadzenie wód opadowych do rowu melioracyjnego nie jest uznane za część systemu retencyjnego, co uzasadnia obowiązek uiszczania opłaty za zmniejszenie naturalnej retencji terenowej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną T.C., uznając, że wniosek o wznowienie postępowania został złożony po terminie, jaki nakreśla art. 148 § 2 k.p.a., co czyniłoby wniosek niedopuszczalnym.

Decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji o odmowie ujawnienia w wojewódzkim rejestrze prawa do rekompensaty jest prawidłowa. Brak określenia wartości mienia pozostawionego poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej eliminuje możliwość wpisu do rejestru oraz przyznania rekompensaty.

Opiekun prawny osoby niepełnosprawnej, korzystającej z placówki całodobowej nie więcej niż 5 dni w tygodniu, nie ma prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, jeśli może podjąć zatrudnienie. Czas opieki musi obiektywnie uniemożliwiać pracę.

Syndyk masy upadłości, jako pierwotny posiadacz odpadów objęty decyzją o wygaśnięciu zezwolenia na zbieranie odpadów, nie jest zwolniony z obowiązku ich usunięcia, nawet jeśli przekazał fizyczne posiadanie odpadów innemu podmiotowi umową cywilnoprawną.

Obowiązek poddania dziecka obowiązkowym szczepieniom ochronnym pozostaje wymagalny i zgodny z prawem pomimo zarzutów proceduralnych i braku przeciwwskazań medycznych ze strony skarżącego.

NSA potwierdził, że niedochowanie terminu do wniesienia zażalenia czyni złożenie go bezskutecznym, a sąd administracyjny nie ma kompetencji do rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu niewniesionego do organu odwoławczego.

Obciążenie właściciela nieruchomości świadczeniem na rzecz spółki wodnej jest zasadne, jeśli korzysta z jej urządzeń, co może obejmować nawet nieformalnych użytkowników tych urządzeń, jak zarządcy powiatowych dróg.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną C. sp. z o.o., uznając ograniczenie władzy sądu I instancji w sprawach sprzeciwu do badania formalnych przesłanek za zasadną, bez naruszenia norm proceduralnych.

Odprowadzanie wód opadowych do rowu melioracyjnego nie oznacza objęcia nieruchomości systemem kanalizacji otwartej, co nie zwalnia z opłaty za zmniejszenie naturalnej retencji terenowej.

Niewywiązanie się z obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej jest deliktem jednorazowym, wykluczającym zastosowanie art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a. Uchyla się wyrok WSA, przywracając decyzję o nałożeniu kary pieniężnej.

Organ administracyjny, nakładając sankcję administracyjną, zobowiązany jest do bezspornego ustalenia, że naruszenie przepisów istotnie miało miejsce, przy czym ciężar dowodu leży po stronie organu, a wymagane dowody muszą być wolne od wątpliwości.

Roboty budowlane prowadzące do utraty funkcji antresoli jako przestrzeni niezamkniętej wymagają dokładnej analizy zasady proporcjonalności i ochrony prawa własności w kontekście stosowania art. 50 i 51 Pb, przy uwzględnieniu konstytucyjnie chronionych wartości.

Podatnikiem podatku akcyzowego, w okolicznościach braku jednoznacznie zindywidualizowanego stanu faktycznego, może być zarówno jednostka samorządu terytorialnego, jak i jej jednostki organizacyjne, wskazując na niewystarczające uzasadnienie interpretacji w świetle art. 13 ustawy o podatku akcyzowym.

Decyzja o warunkach zabudowy nie narusza zasady dobrego sąsiedztwa, dopuszczalna jest zabudowa o odmiennych funkcjach, jeżeli harmonizuje z istniejącą. Skarga kasacyjna pozbawiona usprawiedliwionych podstaw.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że w przypadku istnienia zaległości podatkowych zasady zaliczania wpłat przewidziane w art. 62 § 1 Ordynacji podatkowej są wiążące dla organu podatkowego, a skarga kasacyjna R. S.A. na decyzję organu rachunkowego została oddalona.

Sam wpis do rejestru przedsiębiorców nie wystarcza do uznania za prowadzenie działalności gospodarczej. Organy publiczne muszą wykazać faktyczne prowadzenie działalności gospodarczej w celu zastosowania art. 24f ust. 1 u.s.g. wobec radnego.