Art. 100 § 1 u.p.e.a. nie stanowi podstawy do wszczęcia na wniosek zobowiązanego postępowania o ponowne pozostawienie zajętych ruchomości pod jego dozorem, gdyż poborca skarbowy działa w tym zakresie z urzędu. Jeżeli zobowiązany nie zapewnia organowi dostępu do ruchomości, nie daje rękojmi ich należytego przechowania, co uzasadnia odebranie dozoru na podstawie art. 100 § 2 u.p.e.a. oraz odmowę wszczęcia
Nienależyta obsada sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. zachodzi, gdy po indywidualnej ocenie okoliczności nominacji i kariery sędziego powołanego przy udziale KRS ukształtowanej ustawą z 2017 r. rozsądny zewnętrzny obserwator może powziąć uzasadnione wątpliwości co do jego niezawisłości i bezstronności. Wydanie orzeczenia przez taki jednoosobowy skład narusza prawo do sądu ustanowionego ustawą
W postępowaniu dotyczącym weryfikacji zgłoszenia celnego dobra wiara importera, posiadanie świadectwa FORM A oraz dochowanie staranności handlowej nie wyłączają ustalenia rzeczywistego pochodzenia towaru i określenia należności według właściwych reguł. Raport OLAF, uzupełniony o zindywidualizowane kalkulacje dotyczące konkretnej dostawy, może stanowić wystarczającą podstawę odmowy preferencji taryfowej
Raport OLAF, jako dokument urzędowy, może stanowić podstawę ustalenia rzeczywistego preferencyjnego i niepreferencyjnego pochodzenia importowanego towaru, jeżeli jego ustalenia oraz załączniki są dostatecznie zindywidualizowane względem konkretnej dostawy. Dobra wiara zgłaszającego ani przedłożenie świadectwa Form A nie niweczą materialnych warunków pochodzenia, a przedawnienie powiadomienia o długu
W postępowaniu dotyczącym określenia należności przywozowych rzeczywiste pochodzenie towaru ustala się według materialnych reguł pochodzenia, a nie według dobrej wiary importera lub treści przedłożonego świadectwa Form A. Jeżeli dług celny powstał wskutek czynu podlegającego sądowemu postępowaniu karnemu, termin powiadomienia może zostać przedłużony, choćby dłużnik celny nie był sprawcą tego czynu
Jeżeli pracodawca opłacił po terminie przekraczającym 14 dni część należnych składek na ubezpieczenia społeczne lub zdrowotne, a sposób ich rozliczenia powoduje powstanie niedopłaty wobec wszystkich ubezpieczonych, uchybienie to obejmuje również pracowników niepełnosprawnych objętych dofinansowaniem. W konsekwencji miesięczne dofinansowanie nie przysługuje w całości za tych pracowników, a Prezes PFRON
Wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. jest dopuszczalne wyłącznie wtedy, gdy decyzja stanowiąca prejudykat dla decyzji ostatecznej została skutecznie i ostatecznie wyeliminowana lub zmieniona w obrocie prawnym. Nie stanowi tej przesłanki ani toczące się postępowanie w przedmiocie wzruszenia prejudykatu, ani możliwość jego przyszłego uchylenia; ocena legalności decyzji wznowieniowej
W postępowaniu o orzeczenie zdolności do zawodowej służby wojskowej skierowanie żołnierza dobrowolnej zasadniczej służby wojskowej przez dowódcę jednostki, dokonane na podstawie § 4 rozporządzenia w sprawie powoływania do zawodowej służby wojskowej, nie pozbawia orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej podstawy prawnej. Ewentualny dualizm kompetencyjny organów kierujących nie stanowi przesłanki nieważności
Dobra wiara importera, przedłożenie świadectwa Form A oraz dochowanie staranności przy weryfikacji kontrahenta nie wyłączają możliwości zakwestionowania deklarowanego pochodzenia towaru, jeżeli z wiarygodnych i zindywidualizowanych ustaleń, w tym raportu OLAF, wynika niespełnienie materialnych reguł pochodzenia. Przedawnienie powiadomienia o długu celnym nie pozbawia organu kompetencji do określenia
Refundacja wywozowa nie przysługuje w odniesieniu do mięsa, którego wspólnotowego pochodzenia nie można ustalić wskutek nieprawidłowości uniemożliwiających identyfikację bydła, od którego produkt uzyskano. Ostateczna decyzja celna zmieniająca zgłoszenie celne w tym zakresie wiąże w postępowaniu dotyczącym zwrotu refundacji, a procesowy zarzut kasacyjny wymaga wykazania jego potencjalnie istotnego wpływu
Na podstawie art. 34 § 2 pkt 3 lit. a u.p.e.a. niedopuszczalny jest zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej, jeżeli tożsama kwestia dotycząca tego samego tytułu wykonawczego była już przedmiotem odrębnego postępowania, niezależnie od przedstawienia nowych argumentów na poparcie tej samej podstawy zarzutu. Sam udział KRS ukształtowanej po 2017 r. w procedurze powołania sędziego nie uzasadnia stwierdzenia
Wszczęcie po wniesieniu skargi postępowania wznowieniowego odnoszącego się do ostatecznej decyzji lokalizacyjnej, stanowiącej podstawę oceny zgodności podziału nieruchomości, nie uzasadnia zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 56 w związku z art. 124 § 1 pkt 6 p.p.s.a., zwłaszcza gdy postępowanie to dotyczy aktu innego niż objęty skargą. Dopóki decyzja lokalizacyjna pozostaje
Ponowne postępowanie rozgraniczeniowe dotyczące tych samych nieruchomości jest dopuszczalne jedynie w razie wystąpienia po zakończeniu poprzedniego postępowania nowych zdarzeń faktycznych odnoszących się do stanu władania gruntami. Nie może ono stanowić środka wzruszenia ostatecznej decyzji rozgraniczeniowej ani służyć ponownemu badaniu prawidłowości dokonanych uprzednio pomiarów geodezyjnych.
Dla uznania właściciela nieruchomości sąsiedniej za stronę postępowania w sprawie pozwolenia na budowę, także wznowieniowego, nie wystarcza stwierdzenie jakiegokolwiek oddziaływania inwestycji, w tym zacieniania gruntu. Konieczne jest wykazanie, w odniesieniu do konkretnych przepisów i sposobu zagospodarowania nieruchomości, że inwestycja rzeczywiście powoduje ograniczenie możliwości jej zabudowy w
Uprawnienie starosty do zaskarżenia do sądu administracyjnego uchwały organu spółki wodnej, przewidziane w art. 462 ust. 8 Prawa wodnego z 2017 r., ma charakter nowej instytucji procesowej i nie może być stosowane do uchwał podjętych pod rządami Prawa wodnego z 2001 r. bez wyraźnej podstawy intertemporalnej. Wobec braku takiej regulacji starosta nie posiada legitymacji do wniesienia skargi na uchwałę
Obowiązek likwidacji urządzenia wodnego wykonanego bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego, określony w art. 64a ust. 5 Prawa wodnego, obciąża właściciela tego urządzenia, którym – jako częścią składową gruntu – jest właściciel nieruchomości, na której urządzenie się znajduje. Dla zastosowania tego przepisu nie ma znaczenia, kto faktycznie wykonał urządzenie ani czy uczynił to bez zgody właściciela
W postępowaniu o przyznanie zasiłku pielęgnacyjnego na podstawie art. 16 ust. 3 u.ś.r. organ jest związany orzeczeniem właściwego zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawności także co do daty jej powstania. Brak ustalenia w tym orzeczeniu, że niepełnosprawność powstała przed ukończeniem 21. roku życia, wyklucza przyznanie świadczenia osobie z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności; przesłanki
Wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 k.p.a. nie jest dopuszczalne w sprawie zakończonej czynnością materialno-techniczną, w tym uzgodnieniem przez zarządcę drogi projektu przebudowy zjazdu. Brak decyzji ostatecznej albo postanowienia objętego regulacją art. 126 k.p.a. stanowi „inną uzasadnioną przyczynę” odmowy wszczęcia postępowania w rozumieniu art. 61a § 1 k.p.a.
Władający powierzchnią ziemi, na której znajdują się odpady w miejscu nieprzeznaczonym do ich składowania lub magazynowania, jest domniemanym posiadaczem odpadów i może zostać objęty nakazem z art. 26 ust. 2 ustawy o odpadach, jeżeli nie wykaże, że posiadaczem jest konkretny inny podmiot. Nieustalenie sprawcy nawiezienia odpadów nie wyłącza zastosowania tego domniemania.
Odmowa wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. nie może być oparta na merytorycznej ocenie braku zagrożenia, o którym mowa w art. 161 § 1 k.p.a. Osoba nieuczestnicząca w postępowaniu zakończonym decyzją ostateczną może żądać uruchomienia trybu z art. 161 § 1 k.p.a., jeżeli konkretnie uprawdopodobni osobiste zagrożenie dla jej życia lub zdrowia; krąg stron postępowania odpadowego nie
Nieobecność osoby ubiegającej się o zasiłek celowy podczas prawidłowo wyznaczonych terminów rodzinnego wywiadu środowiskowego, połączona z nieuzgodnieniem terminu zastępczego, stanowi przejaw braku współdziałania z organem pomocy społecznej i uzasadnia odmowę świadczenia. Dla wyłączenia pracownika na podstawie art. 24 § 3 k.p.a. nie wystarcza subiektywne przekonanie strony o jego stronniczości; konieczne
W okresie obowiązywania planu urządzenia lasu albo uproszczonego planu urządzenia lasu ustalenia tych dokumentów dotyczące granic i powierzchni lasu wiążą organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków. Zmiana oznaczenia ewidencyjnego gruntu z „Ls” na użytek nieleśny bez uprzedniej zmiany właściwego planu narusza art. 20 ust. 2 ustawy o lasach i art. 20 ust. 3a p.g.k. w sposób rażący, uzasadniając stwierdzenie
Publiczny nadawca będący spółką prawa handlowego może powołać się na tajemnicę przedsiębiorcy z art. 5 ust. 2 u.d.i.p., jeżeli wykaże w sposób konkretny i weryfikowalny, że informacje o kontrahentach oraz indywidualnie wynegocjowanych kwotach i warunkach umów mają wartość gospodarczą, pozostają poufne i zostały objęte działaniami zapewniającymi ich poufność. Sam publiczny charakter podmiotu nie eliminuje
Administrator, który powołuje się na zgodę jako podstawę przetwarzania danych osobowych, w tym danych dotyczących zdrowia, musi wykazać jej udzielenie oraz konkretny, świadomy i odnoszący się do określonych operacji zakres. Zgoda ustna nie wymaga dla swej ważności pisemnego utrwalenia ani nagrania, lecz brak wiarygodnych dowodów pozwalających powiązać ją z konkretnym przetwarzaniem obciąża administratora