Organ podatkowy nie jest zobowiązany do wydania zaświadczenia o wygaśnięciu zobowiązania podatkowego, które nie zostało uprzednio wymierzone decyzją, albowiem takie zobowiązanie nigdy nie powstało i nie mogło ulec przedawnieniu.

W postępowaniu o wydanie zaświadczenia organ podatkowy nie ma uprawnienia do stwierdzania wygaśnięcia zobowiązania podatkowego, które wcześniej nie zostało ustalone decyzją podatkową. Odmowa wydania zaświadczenia o przedawnieniu zobowiązania może być uzasadniona, gdy brak jest danych potwierdzających istnienie takiego zobowiązania.

Organ podatkowy nie może odmówić wydania zaświadczenia o żądanej treści, jeśli posiada informacje potwierdzające określony stan faktyczny. Wątpliwości co do spełnienia przesłanek ulgi podatkowej mogą wymagać odrębnego postępowania, ale nie mają wpływu na procedurę wydawania zaświadczeń.

Za zaległości podatkowe spółki z o.o. członkowie zarządu odpowiadają z mocy art. 116 o.p., gdy egzekucja wobec spółki jest bezskuteczna, a przesłanki egzoneracyjne, takie jak zgłoszenie wniosku o upadłość we właściwym czasie, nie zostały wykazane. Ciężar dowodu w zakresie przesłanek wyłączających odpowiedzialność spoczywa na członku zarządu.

Odpowiedzialność podatkową członka zarządu za zobowiązania spółki wyklucza jedynie obiektywny brak możliwości działania, wynikający z przyczyn niezależnych, nie zaś subiektywne okoliczności zawodowe.

Wniesienie przez osobę fizyczną, nieprowadzącą działalności gospodarczej, wkładu niepieniężnego w postaci znaku towarowego do spółki jawnej nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT, jeżeli czynność ta jest jednostkowa i niezarobkowa, a osoba fizyczna nie działa jako podatnik VAT.

Podmioty w sposób świadomy i celowy dokonały czynności, które miały charakter nadużycia prawa, co uzasadnia odmowę uznania ich za podatników VAT, a co za tym idzie – prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Płatnik składek nie jest uprawniony do przesuwania w deklaracjach ZUS IWA pracowników zatrudnionych jednocześnie w warunkach przekroczenia najwyższego dopuszczalnego natężenia hałasu (czynnik środowiskowy) oraz narażonych na czynniki mechaniczne do kategorii zagrożenia mechanicznego nieuwzględnianego przy obliczaniu składki wypadkowej, gdyż hałas jako mierzalny czynnik szkodliwy dla zdrowia musi być

Podmiot wpisany do rejestru działalności regulowanej w zakresie odbioru odpadów komunalnych jest zobowiązany do składania rocznych sprawozdań, w tym zerowych, niezależnie od faktycznego świadczenia usług. Nieprzekazanie sprawozdań w terminie uzasadnia nałożenie kary pieniężnej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż zróżnicowanie stawek opłat za pobór wód na różne cele jest zgodne z przepisami Prawa wodnego i odpowiada zasadom zwrotu kosztów wynikającym z Ramowej Dyrektywy Wodnej, a różne sposoby użytkowania wody przez W. sp. z o.o. wymagały zastosowania zróżnicowanych stawek.

Uchybienia procesowe oraz niewystarczające uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie dotyczące roli i świadomości T.U. w procederze karuzeli VAT powodują uchylenie wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Przepis art. 22a ustawy zaopatrzeniowej obniżający wysokość policyjnej renty inwalidzkiej funkcjonariuszy, którzy pełnili służbę na rzecz totalitarnego państwa w rozumieniu art. 13b ust. 1 ustawy, nie znajduje zastosowania do obliczenia wysokości policyjnej renty inwalidzkiej, do której prawa zostały nabyte z tytułu służby w Policji lub innych jednostkach III Rzeczypospolitej Polskiej (poza zakresem

Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymuje, że administracyjne postępowania habilitacyjne są zgodne z prawem, kiedy organizowane na podstawie recenzji naukowych i że sądy administracyjne nie mogą merytorycznie oceniać dorobku naukowego ani zasadności opinii recenzentów w tych postępowaniach.

Dopuszczalne jest ustalenie warunków zabudowy na części działki ewidencyjnej, przy zachowaniu zasad wyznaczania obszaru analizowanego zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa urbanistycznego i planistycznego, jak również z zasadą dobrego sąsiedztwa.

Sprzeczność składu sądu z przepisami prawa w rozumieniu art. 379 pkt 4 k.p.c. stanowiąca podstawę nieważności postępowania zachodzi, gdy wyrok został wydany jednoosobowo przez sędziego powołanego na urząd sędziego sądu apelacyjnego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych

Uchybienie polegające na błędnym wymiarze kary grzywny wbrew przepisom prawa stanowi rażące naruszenie materialne, skutkujące uchyleniem orzeczenia i koniecznością jego ponownego rozpoznania w zakresie kary.

Odrzucenie wykładni pozwalającej na utratę obywatelstwa polskiego w przypadku jednoczesnego nabycia obcego obywatelstwa poprzez ius soli, przy zachowaniu innych zasad nabywania krajowego obywatelstwa, wskazuje na konieczność uwzględniania woli i działania obywatela w procesie utraty obywatelstwa.

Naczelny Sąd Administracyjny zasadnie oddalił skargę kasacyjną, uznając, że nie wykazano przesłanek koniecznych do przyznania ochrony międzynarodowej na podstawie art. 13 i 15 u.o.o., z uwagi na brak dowodów potwierdzających rzeczywiste zagrożenie prześladowaniem cudzoziemki i jej dzieci w kraju pochodzenia.

Nabycie prawa użytkowania wieczystego na podstawie ustawy o komercjalizacji PKP wymaga wykazania posiadania nieruchomości w dniu 5 grudnia 1990 r.; brak dowodów posiadania uprawnia organy do odmowy stwierdzenia nabycia tego prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że odmowa przyznania świadczenia pielęgnacyjnego była bezzasadna z uwagi na nieprawidłową ocenę dowodów i błędną wykładnię art. 17 ustawy o świadczeniach rodzinnych, uzależniające prawo do świadczenia od niemożności pomocy innych zobowiązanych do alimentacji.