Skarga kasacyjna dotycząca likwidacji szkoły podstawowej została oddalona, uznając działania organu prowadzącego za zgodne z ustawowymi wymogami dotyczącymi likwidacji szkół oraz organizacji sieci szkół publicznych.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że przedłużenie blokady rachunków bankowych przez DIAS było zasadne, a przesłanki z art. 119zv oraz 119zw Ordynacji podatkowej zostały skutecznie wykazane, co wpływa na potwierdzenie prawidłowości postępowania organów skarbowych.

Członkowie zarządu mogą być odpowiedzialni za zaległości podatkowe spółki, jeśli faktycznie pełnią tę funkcję w okresie odpowiedzialności, niezależnie od rzekomej rezygnacji, której skutki prawne nie zostały potwierdzone dowodowo.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla rozstrzygnięcia sądowe i administracyjne w zakresie umorzenia zaległości podatkowych, wskazując na konieczność uwzględniania szerszego kontekstu osobistego podatnika przy ocenie przesłanek ważnego interesu podatnika oraz interesu publicznego, w duchu art. 67a § 1 o.p.

Oddalenie skargi kasacyjnej wobec braku skutecznego wykazania przez spółkę braku winy w uchybieniu terminu na wniesienie odwołania, w sytuacji prawidłowego doręczenia decyzji w trybie art. 44 K.p.a. przez organy administracji publicznej.

Prezes UODO dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania z rażącym naruszeniem prawa, co uzasadnia przyznanie rekompensaty pieniężnej skarżącej.

Przewlekłość postępowania administracyjnego w sprawie o udzielenie ochrony międzynarodowej nie zachodzi, gdy decyzja jest wydana w ustawowym terminie sześciomiesięcznym, nawet w warunkach zwiększonego obciążenia organu. Biurokratyczne obciążenia wynikające z nadzwyczajnych sytuacji migracyjnych mogą uzasadniać takie działanie.

W przypadku decyzji środowiskowej brak oceny wpływu inwestycji na obszar Natura 2000 nie stanowi rażącego naruszenia prawa, jeżeli zachowane zostały zasady postępowania określone w ustawie Prawo ochrony środowiska obowiązującej w dniu decyzji.

Wykładnia art. 153 p.p.s.a. wiąże organy administracyjne i sąd administracyjny w zakresie uprzednio wyrażonej oceny prawnej, wskazując na związanie wcześniejszym wyrokiem dotyczącym terminu przedawnienia roszczeń; korekta protokołu z kontroli nie jest równoznaczna z przerwaniem biegu przedawnienia. Skarga kasacyjna zarzucająca naruszenia przepisów prawa materialnego została oddalona.

Skarga kasacyjna na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie została oddalona z uwagi na brak wykazania, że zarzucane uchybienia proceduralne miały istotny wpływ na ostateczną ocenę projektu oraz brak odniesienia się do regulaminowych postanowień oceny projektów.

Wnioski o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej wszczęte powyżej trzydziestu lat po jej doręczeniu podlegają umorzeniu z mocy prawa, zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 roku o zmianie Kpa, co potwierdza zgodność z konstytucyjnymi zasadami ochrony praw nabytych i stabilności porządku prawnego.

Sąd stwierdził, że decyzje ostateczne przyznające płatności mogą być weryfikowane w przypadku ustalenia nienależności płatności. Wykazanie tytułu prawnego i faktyczne użytkowanie gruntów są kluczowe dla uzyskania wsparcia rolno-środowiskowego.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż wykładnia prawa dokonana w poprzednich instancjach jest wiążąca i spełnia wymogi prawne, w tym zakresie dotacji celowych, co skutkuje oddaleniem skargi kasacyjnej wobec braku zasadności prawnej roszczenia.

Postawienie funkcjonariuszowi publicznemu zarzutu popełnienia przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego uzasadnia utratę nieposzlakowanej opinii i może stanowić podstawę do zwolnienia ze służby z uwagi na ważny interes służby, niezależnie od przebiegu postępowania karnego i dyscyplinarnego.

W przypadku istnienia wewnętrznej sprzeczności wyroku, uniemożliwiającej jego wykonanie i wyczerpującej znamiona art. 439 § 1 pkt 7 k.p.k., konieczne jest uchylenie orzeczenia w zakresie wprowadzającym niezgodność.

Spółka komandytowa nie jest zobowiązana do poboru zaliczek na zryczałtowany podatek dochodowy od wypłacanych komplementariuszom zaliczek na poczet zysku za dany rok podatkowy ze względu na niemożność określenia wysokości zobowiązania podatkowego spółki w trakcie trwania roku podatkowego.