Zawiadomienia podatnika o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia dokonane przez NUS w trybie art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej były nieważne, co skutkowało utrzymaniem w mocy wyroku WSA, uchylającego decyzję podatkową DIAS. Skarga kasacyjna została oddalona.

Działalność polegająca na urządzaniu gier na automatach poza kasynem bez wymaganych zezwoleń oraz ich organizowanie w wynajmowanych lokalach stanowi naruszenie ustawy o grach hazardowych, co uzasadnia wymierzenie kary pieniężnej.

Przepisy art. 100c i art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy znajdują zastosowanie do wszystkich cudzoziemców, co potwierdza ogólny charakter tych regulacji. Bezczynność organu państwowego w rozpoznaniu wniosku o pobyt stanowi naruszenie prawa, nawet przy błędnej wykładni zakresu regulacji.

Osoba pobierająca świadczenia rodzinne w sposób nienależny, która była wcześniej prawidłowo pouczona o obowiązkach informacyjnych dotyczących zmian wpływających na prawo do świadczeń, zobowiązana jest do ich zwrotu, gdy pokładane w niej zaufanie nie zostało należycie przez nią utrzymane.

Działka nr [1] w dniu 27 maja 1990 r. miała status gruntu leśnego wchodzącego z mocy prawa w skład państwowego gospodarstwa leśnego, co wyklucza możliwość jej komunalizacji, tym samym uniemożliwiając nabycie prawa własności przez Gminę Miejską Legionowo.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną DIAS, potwierdzając obowiązek rzetelnego przeprowadzenia dowodu dotyczącego autentyczności podpisu na potwierdzeniu odbioru przesyłki, podtrzymując tym samym wyrok WSA w Warszawie uchylający decyzję organu administracji.

Stacja bazowa telefonii komórkowej, jako odrębna budowla, wymaga pozwolenia na budowę. Uchybienia proceduralne związane z niedopełnieniem tego obowiązku przez organy winny być zweryfikowane, co może skutkować uchyleniem wcześniejszych decyzji.

O tożsamości spraw administracyjnych nie decyduje wyłącznie data złożenia kolejnego wniosku o świadczenie, lecz zmiana okoliczności faktycznych i prawnych - niezbędne jest przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego przed odmową jego wszczęcia.

Wspólnik spółki jawnej podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu prowadzenia działalności pozarolniczej od dnia uzyskania tego statusu do dnia wykreślenia spółki z KRS, niezależnie od faktycznego prowadzenia działalności gospodarczej przez spółkę.

Obowiązek poddania dziecka obowiązkowym szczepieniom ochronnym, wynikający z przepisów ustawowych, jest wykonalny bez potrzeby decyzji administracyjnej, a jego wymagalność nie jest wykluczona poprzez częściową derogację wyroku Trybunału Konstytucyjnego dotyczącą formy ogłaszania terminów tych szczepień.

Decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakazująca przywrócenie budynku do stanu poprzedniego nie jest dotknięta wadą rażącego naruszenia prawa, stąd jej uchylenie z tego powodu jest niezasadne. Skarga kasacyjna została oddalona.

NSA orzekł, że w sprawach dotyczących zaświadczeń o samodzielności lokalu, od których wydania zależy zgodność z przepisami Prawa budowlanego i miejscowego planu, nie można rozstrzygać kwestii spornych w postępowaniu administracyjnym ograniczonym do weryfikacji posiadanych danych.

Umowa o przygotowanie i prowadzenie zajęć szkoleniowych jest umową o świadczenie usług, podlegającą obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego, gdyż brak jej elementów charakterystycznych dla umowy o dzieło, tj. weryfikowalnego rezultatu.

Skargę kasacyjną należy oddalić, gdyż przewóz okazjonalny wymaga odpowiednich zezwoleń i licencji; niespełnienie wymagań technicznych pojazdu oraz brak wymaganych dokumentów uzasadnia nałożenie kary.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że ustalenie obowiązku pilotowania jako odrębnego od warunków określonych dla zezwolenia na przejazd pojazdem nienormatywnym umożliwia niezależne nałożenie kary za brak pilotowania, gdyż cele tych regulacji są różne i związane z zapewnieniem bezpieczeństwa.

Brak wyraźnej informacji o państwie pochodzenia produktów na etykietach sprzedażowych w rozumieniu art. 6 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 543/2011 i art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o organizacji rynków owoców i warzyw uzasadnia nałożenie kary pieniężnej za wprowadzenie do obrotu nieodpowiadających wymaganiom produktów rolnych.

NSA uchylił wyrok WSA, uznając przewóz za regularny specjalny wymagający zezwolenia i oddalił skargę, stwierdzając właściwe zebranie dowodów przez inspektora.

Skarga kasacyjna F. sp. z o.o. od wyroku WSA w Warszawie zostaje oddalona; brak wykazania przez skarżącą zbytniej uciążliwości egzekucji z art. 54 § 1 pkt 1 u.p.e.a. potwierdza prawidłowość zastosowanych środków egzekucyjnych.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 20 listopada 2025 r., sygn. akt II OSK 2515/24, potwierdza zasadność skargi na bezczynność Wojewody, stwierdzając, że terminy zawieszenia przewidziane w przepisach dla cudzoziemców nie mogły usprawiedliwiać organu po 30 czerwca 2024 r.

Uznanie za obywatela polskiego może być odmówione, gdy cudzoziemiec poprzez swoje wcześniejsze zachowanie stanowi zagrożenie dla ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego, co ocenia się na podstawie całokształtu dotychczasowej postawy cudzoziemca.

Zasady sporządzania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego dopuszczają różnice w przebiegu granic przeznaczenia terenu pomiędzy studium a planem, pod warunkiem zachowania zgodności funkcjonalnej, co nie narusza ustaleń studium (art. 9 ust. 4 u.p.z.p.). Skorygowanie granic nie stanowi zatem podstawy do uznania nieważności planu.

Ze względu na niedochowanie terminu zgłoszenia SD-Z2 organy podatkowe nie mogą arbitralnie odmówić wydania zaświadczenia o zwolnieniu z podatku, gdy brak jest postępowania podatkowego, a podstawy prawne zwolnienia wymagają oceny. Wyrok NSA podtrzymujący decyzję WSA rozstrzyga, że kontrola sądowa może dotyczyć uchybień formalnych w procesie wydania zaświadczeń.

Skutki prawne decyzji uchylonej wyrokiem WSA są zawieszone do jej uprawomocnienia się, a niepodleganie egzekucji administracyjnej oznacza zawieszenie postępowania egzekucyjnego wszczętego na jej podstawie.

Skarga kasacyjna L. Sp. z o.o. Sp. k. dotycząca kary pieniężnej za nieczytelne oznaczenia pochodzenia produktów została oddalona. NSA potwierdził zgodność z prawem decyzji organu administracji i adekwatność zastosowanej kary, podtrzymując brak naruszenia przepisów prawa żywnościowego oraz zasad zaufania do władzy publicznej.