W przypadku stwierdzenia samowoli budowlanej, właściwy organ nadzoru budowlanego ma obowiązek nakazać rozbiórkę obiektu, jeżeli nie spełnia on przesłanek legalizacji określonych w Prawie budowlanym.

Naczelny Sąd Administracyjny, uznając zgodność projektowanego gazociągu z prawem i decyzją lokalizacyjną, oddala skargę kasacyjną dotyczącą rzekomych naruszeń przepisów materialnych i proceduralnych, potwierdzając środowisko prawne dla budowy jako zgodne z projektem.

Decyzja o zarejestrowaniu pojazdu z istotnymi zmianami konstrukcyjnymi, bez odpowiedniego oświadczenia producenta, narusza rażąco przepisy prawa, co uzasadnia stwierdzenie jej nieważności.

Inwestorowi nie przysługiwało prawo do prowadzenia robót budowlanych bez uzyskania stosownego pozwolenia, ingerujących w przegrody zewnętrzne budynku jednorodzinnego z aneksem warsztatowym, co uzasadniało podjęcie postępowania naprawczego przez organ nadzoru budowlanego.

Sąd Najwyższy uchyla wyrok Sądu Rejonowego w części nieorzeczenia obligatoryjnego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych za wykroczenie z art. 94 § 1 k.w., podkreślając obowiązek jego orzeczenia.

W związku z brakiem istotnego naruszenia prawa, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną na wyrok WSA, podtrzymując legalność uchwały Rady Miejskiej dotyczącej maksymalnej liczby zezwoleń na sprzedaż alkoholu.

Usługi dozymetrii, polegające na ocenie narażenia na promieniowanie, nie mogą być uznane za służące bezpośrednio ochronie zdrowia, a tym samym nie korzystają z zwolnienia z podatku VAT przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o PTU.

W postępowaniu kontrolnym dotyczącym prawa do odliczenia podatku naliczonego istotna jest wyraźna identyfikacja rzeczywistego przebiegu transakcji oraz zgodna z Dyrektywą 112 wykładnia prawa podatkowego. Postępowanie dowodowe musi jednoznacznie wykazać pozorność czynności celem wykluczenia prawa do odliczenia.

W przypadku, gdy podatnik nie podejmuje jakichkolwiek działań weryfikacyjnych dostawców, nie może powoływać się na dobrą wiarę w kontekście podatku od towarów i usług, co wyklucza możliwość odliczenia podatku naliczonego.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok oraz decyzję administracyjną z powodu błędnej wykładni prawa unijnego oraz braku dostatecznego uzasadnienia decyzji organu odwoławczego.

Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy, organ jest zobowiązany do wyczerpującego przeprowadzenia postępowania dowodowego, w tym dopuszczenia możliwych środków dowodowych w celu dokładnego ustalenia faktycznego zajęcia nieruchomości przez drogę publiczną na dzień 31 grudnia 1998 roku.

W przypadku rejestracji nowego pojazdu rolniczego na terenie Polski wymóg przedstawienia odpowiednich dokumentów homologacji ma charakter bezwzględny i jego brak stanowi rażące naruszenie prawa prowadzące do stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej.

Rejestracja pojazdu bez wymaganej homologacji stanowi rażące naruszenie przepisów art. 72 ust. 1 pkt 3 prd, zgodnie z rozporządzeniem UE nr 167/2013, co uzasadnia uchylenie decyzji administracyjnej. NSA uznaje brak dokumentu za oczywiste naruszenie prawa.

Decyzja o rejestracji pojazdu, wydana w oczywistym naruszeniu art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. oraz unijnego rozporządzenia nr 167/2013, mimo niepełnej dokumentacji homologacyjnej, jest nieważna z uwagi na rażący charakter uchybienia. Skarga kasacyjna oddalona.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. w związku z koniecznością przedstawienia dokumentu homologacji dla nowego pojazdu sprowadzonego spoza UE jest rażące, co uzasadnia uchylenie decyzji rejestracyjnej starosty Wałeckiego.

Decyzja rejestracyjna Starosty Wałeckiego naruszyła prawo poprzez brak wymaganego świadectwa homologacji, naruszenie to było oczywiste, lecz nie uznane za rażące. NSA potwierdził obowiązek stosowania przepisów unijnych dot. homologacji pojazdów.

Powstanie obowiązku podatkowego na podstawie art. 6 ust. 4 u.p.s.d. nie nakłada na podatnika obowiązku złożenia zeznania podatkowego, a niezłożenie takiego zeznania nie skutkuje 5-letnim terminem przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Decyzja ostateczna orzekająca o solidarnej odpowiedzialności osoby trzeciej nie może być uchylona na podstawie przesłanek wznowieniowych w postępowaniu dotyczącym stwierdzenia nieważności decyzji. Oceną wznowienia powinien zajmować się organ podatkowy w odrębnym postępowaniu.