Bezczynność organu w zakresie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej, w szczególności w odniesieniu do pytań o działalność sądu, może być podstawą do stwierdzenia jej istnienia i zobowiązania organu do rozpoznania wniosku przez sąd administracyjny.

Uchwała Rady Miasta Rybnika w zakresie regulacji dotyczących dotacji oświatowych przekraczała delegację ustawową, co stanowiło istotne naruszenie prawa, uzasadniając częściowe stwierdzenie jej nieważności.

Prowadzenie szkół i przedszkoli nie jest działalnością gospodarczą według Prawa oświatowego, co wyklucza możliwość uznania podmiotu za przedsiębiorcę w zakresie działalności oświatowej i ubiegania się o świadczenia z Tarczy Antykryzysowej.

Decyzja kasacyjna organu odwoławczego, uchylająca decyzję organu pierwszej instancji i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia, jest zgodna z prawem, gdy rozstrzygnięcie wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego w znacznej części (art. 233 § 2 o.p.). Sąd nie dopatrzył się uchybień w zastosowaniu prawa przez organ odwoławczy.

Nie wykazanie przez członka zarządu braku winy w niezłożeniu wniosku o ogłoszenie upadłości wyklucza możliwość uwolnienia się od odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki, a organ podatkowy nie ma obowiązku przejmowania tej inicjatywy dowodowej.

Informacja zawarta w rejestrze decyzji o warunkach zabudowy i innych inwestycjach publicznych, w tym skrócone treści tych decyzji, stanowi informację publiczną według ustawy o dostępie do informacji publicznej. Organ zobowiązany jest udostępnić ją na wniosek, co nie zostało uczynione, uzasadniając stwierdzenie bezczynności.

Przesłanki skuteczności doręczenia postanowień proceduralnych, stosownie do art. 150 Ordynacji podatkowej, uzasadniają przedłużenie terminu zwrotu podatku. Fikcja doręczenia uznawana jest za skuteczny mechanizm doręczenia, przy braku dowodów na jej nieskuteczność.

Art. 115a ustawy o Policji oraz art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej wymagają stosowania nowego przelicznika ekwiwalentu za niewykorzystany urlop dla funkcjonariuszy zwolnionych po 6 listopada 2018 r., co zostało potwierdzone przez NSA, który oddalił skargę kasacyjną.

Wydanie decyzji o ograniczeniu korzystania z nieruchomości na mocy art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami uprawnia inwestora do trwałego zajęcia nieruchomości w zakresie niezbędnym do realizacji inwestycji celu publicznego, o ile nie naruszono przepisów proceduralnych.

NSA stwierdza, że odmowa zawarcia umowy przez zobowiązanego umożliwia organowi ustalenie odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej decyzją administracyjną na podstawie art. 61 ust. 2d ustawy o pomocy społecznej. Brak podstaw do zwolnienia z tejże opłaty bazując na przedstawionych okolicznościach faktycznych.

Działalność oświatowa realizowana przez jednostkę niebędącą przedsiębiorcą nie kwalifikuje się do otrzymania świadczeń na ochronę miejsc pracy zgodnie z art. 15g ustawy o COVID-19, jeśli nie spełnia kryteriów działalności gospodarczej.

Oddalenie przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej Gminy Miejskiej K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego potwierdza poprawność proceduralną i materialnoprawną decyzji o odmowie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości.

Przyjęcie, że członek zarządu jest zwolniony z odpowiedzialności podatkowej z art. 116 Ordynacji podatkowej tylko dlatego, że spółka posiada jednego wierzyciela, prowadziłoby do naruszenia zasady równego traktowania oraz osłabienia funkcji ochronnej tej instytucji.

Nieruchomości używane do prowadzenia działalności gospodarczej podlegają wyższym stawkom podatkowym, co wyklucza możliwość stosowania zwolnień. Przedsiębiorcy nie przysługuje zwolnienie od podatku od nieruchomości, jeżeli cała obiektowa powierzchnia była wykorzystywana gospodarczo.

Członek zarządu spółki z o.o. nie uwalnia się od odpowiedzialności za jej zaległości podatkowe bez wykazania swojej niezawinionej niemożności złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości, co obciąża go dowodowo na podstawie art. 116 § 1 o.p.

Decyzja o zwolnieniu mł. asp. K.W. ze służby w Policji z uwagi na ważny interes służby, pomimo toczącego się postępowania karnego, jest uzasadniona z uwagi na utratę przymiotu nieposzlakowanej opinii, zgodnie z art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że decyzja o odmowie umorzenia należności z funduszu alimentacyjnego była prawidłowa. Nie stwierdzono naruszenia prawa procesowego wpływającego na wynik sprawy. Skarga kasacyjna oddalona.

Art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej nie wyklucza stosowania art. 115a ustawy o Policji w nowym brzmieniu od 1 października 2020 r. do zwolnień ze służby po 6 listopada 2018 r.; skarga kasacyjna do NSA oddalona.

Określenie dodatkowego zobowiązania podatkowego na podstawie art. 112c u.p.t.u. jest zgodne z zasadą proporcjonalności, jeżeli podatnik świadomie popełnia oszustwo podatkowe. Zastosowanie sankcji w wysokości 100% jest uzasadnione wobec świadomego unikania praw podatkowych przez podatnika.

W przypadku zadłużenia zastępczo wniesionych opłat przez gminę za pobyt w DPS, istnieją podstawy prawne do wydania decyzji zobowiązującej do zwrotu tych opłat przez osobę zobowiązaną. Braki uzasadnień decyzji administracyjnych mogą być sanowane w postępowaniu odwoławczym.

Ocena projektu przez Zarząd Województwa Wielkopolskiego, naruszająca prawo poprzez nieprawidłowe zastosowanie kryterium merytorycznego nr 14, wymaga uwzględnienia istotności lokalnego oddziaływania projektu, a nie tylko regionalnego potencjału, co skutkuje koniecznością ponownego rozpatrzenia sprawy.

Rzeczywista działalność gospodarcza jest podstawą oceny przeważającej działalności dla potrzeb wsparcia z art. 15gga ustawy COVID-19, niezależnie od formalnych danych w rejestrze REGON.

Uchwała Zarządu Powiatu w B. powierzała obowiązki dyrektora jednostki organizacyjnej osobie niewypełniającej wymogów art. 122 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej, co stanowiło istotne naruszenie prawa. Skarga kasacyjna została oddalona.

Operat szacunkowy z dnia 17 czerwca 2022 r. nie stanowił wiarygodnego dowodu przy ustalaniu odszkodowania za wywłaszczenie nieruchomości, co uzasadniało uchylenie wyroków WSA oraz decyzji administracyjnych jako wydanych z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego.