NSA uchylił wyrok WSA, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania, podkreślając konieczność oceny, czy organy podatkowe wszczęły postępowania karne skarbowe w celu instrumentalnego zawieszenia terminu przedawnienia. WSA powinien również zbadać charakter postępowań wobec przepisów o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że brak określenia wartości mienia pozostawionego poza granicami RP w decyzji lub zaświadczeniu uniemożliwia ujawnienie tych dokumentów w rejestrze wojewódzkim, zgodnie z ustawą o realizacji prawa do rekompensaty.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając brak podstaw do kwestionowania legalności decyzji o umorzeniu postępowania, gdyż zarzuty kasacyjne nie dotyczyły meritum sprawy, lecz innych postępowań podatkowych.
Zastosowanie art. 70 § 6 pkt 6 Ordynacji podatkowej do zobowiązań z 2017 roku jest dopuszczalne, a jego wdrożenie uzasadnia zawieszenie biegu terminu przedawnienia. NSA uchyla wyrok WSA i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania z uwzględnieniem tego stanowiska.
Prawidłowe zabezpieczenie zdrowia publicznego wymaga, aby decyzje administracyjne były podejmowane na podstawie pełnego i wyczerpującego materiału dowodowego, uwzględniając merytoryczną ocenę zagrożenia dla życia i zdrowia potencjalnych konsumentów. Faktyczny kontakt ryb z substancjami toksycznymi uzasadnia nałożenie zakazu obrotu rybami z zainfekowanych wód.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż organ administracyjny pozostawał w bezczynności, przy czym bezczynność nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa, i obowiązek rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej nie może być uchylony poprzez przepisy rozporządzenia r.CBA.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że kontrola prawidłowości decyzji Ministra Rodziny i Polityki Społecznej w zakresie wykorzystania środków ZFRON była zgodna z przepisami Ordynacji podatkowej, a skarga kasacyjna O. sp. z o.o. jest bezzasadna.
Zaświadczenie potwierdzające pełnienie służby w warunkach zagrożenia życia i zdrowia powinno być wydane jedynie w oparciu o bezsporną dokumentację organu. Brak takich dowodów w aktach sprawy uzasadnia odmowę wydania zaświadczenia przez Szefa KAS.
Zwolnienie policjanta w oparciu o art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji w przypadku postawienia zarzutów karnych uzasadniających naruszenie ważnego interesu służby jest zgodne z prawem; decyzja organu nie narusza granic uznania administracyjnego.
Ocena prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami RP wymaga uwzględnienia dziedziczenia praw do nieruchomości przez spadkobierców jej właścicieli, niezależnie od daty nabycia tego prawa.
Skarga na czynność egzekucyjną, z uwagi na zmiany imienia zobowiązanego, jest niezasadna, gdyż nie wykazano naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego. Zmiana imienia w toku egzekucji nie rzutuje na prawidłowość tytułu wykonawczego.
Uchwała stwierdzająca nieważność postanowień uchwały Rady Miasta Krakowa za wprowadzenie bez podstawy prawnej i wbrew ustawie dodatkowych przesłanek zwrotu dotacji celowej pozostaje w mocy; działania Rady Miasta w zakresie uchwał prawa miejscowego muszą być zgodne z ustawowymi wytycznymi.
Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji podatkowej na podstawie art. 249 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej nie może być wszczęte, jeśli upłynęło 5 lat od dnia doręczenia tej decyzji, nawet jeżeli doręczenie nastąpiło w trybie fikcji doręczenia.
Ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop funkcjonariuszy policji zwolnionych po dniu 6 listopada 2018 r. powinien być ustalany według zasad obowiązujących od 1 października 2020 r., co oznacza stosowanie wskaźnika 1/21 miesięcznego uposażenia, a nie 1/30, zgodnie z literalną i normatywną wykładnią przepisów.
Informacje zawarte w rejestrach decyzji o warunkach zabudowy stanowią informację publiczną i powinny być udostępniane na wniosek zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej. Organy administracji publicznej, takie jak Prezydent Miasta Lublin, są zobowiązane do rozpoznania takich wniosków bez zbędnej zwłoki.
Postępowanie w sprawie wydania zaświadczenia nie obejmuje dokonywania oceny faktów lub ustaleń faktycznych, jeśli wymaga to czynności wykraczających poza posiadane przez organ ewidencje i dane.
Brak doręczenia powiadomienia e-mail z systemu e-PUAP nie wpływa na prawidłowość doręczenia decyzji administracyjnej przez ten system, jednak może stanowić podstawę do przywrócenia terminu na złożenie odwołania, jeśli skutkuje niezawinionym uchybieniem przez stronę.
Informacje zawarte w ewidencji środków trwałych stanowią informację publiczną w rozumieniu u.d.i.p. Organ zobowiązany jest udostępnić żądane dane zgodnie z tą ustawą, a nie z ustawą o rachunkowości. Oddalenie skargi kasacyjnej Prezydenta potwierdza ten obowiązek.
Uchwała Rady Miasta Rybnika w zakresie regulacji dotyczących dotacji oświatowych przekraczała delegację ustawową, co stanowiło istotne naruszenie prawa, uzasadniając częściowe stwierdzenie jej nieważności.
Prowadzenie szkół i przedszkoli nie jest działalnością gospodarczą według Prawa oświatowego, co wyklucza możliwość uznania podmiotu za przedsiębiorcę w zakresie działalności oświatowej i ubiegania się o świadczenia z Tarczy Antykryzysowej.
Decyzja kasacyjna organu odwoławczego, uchylająca decyzję organu pierwszej instancji i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia, jest zgodna z prawem, gdy rozstrzygnięcie wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego w znacznej części (art. 233 § 2 o.p.). Sąd nie dopatrzył się uchybień w zastosowaniu prawa przez organ odwoławczy.
Zarządzenie organu wykonawczego gminy, będące aktem prawa miejscowego, które nie zostało opublikowane zgodnie z wymogami, jest sprzeczne z prawem i w efekcie nieważne.
Bezczynność organu w zakresie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej, w szczególności w odniesieniu do pytań o działalność sądu, może być podstawą do stwierdzenia jej istnienia i zobowiązania organu do rozpoznania wniosku przez sąd administracyjny.
Nie wykazanie przez członka zarządu braku winy w niezłożeniu wniosku o ogłoszenie upadłości wyklucza możliwość uwolnienia się od odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki, a organ podatkowy nie ma obowiązku przejmowania tej inicjatywy dowodowej.