Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zakres opieki nad osobą niepełnosprawną musi wyraźnie uniemożliwiać podjęcie pracy zarobkowej, co jest przesłanką do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Organ powinien ponownie ocenić związek przyczynowy, uwzględniając rzeczywisty wpływ opieki na możliwość zatrudnienia.
X. Sp. z o.o. jako odbiorca odpadów nie jest zobowiązany do uiszczenia opłaty skarbowej związanej z przywozem odpadów z zagranicy, a zatem nie ma podstaw do uzyskania interpretacji indywidualnej na podstawie art. 34 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców.
Podstawa opodatkowania w podatku od nieruchomości obejmuje całkowitą powierzchnię użytkową budynku, o ile nie udowodniono przeciwnie na podstawie dokumentacji budowlanej. Skarga kasacyjna musiała wykazać naruszenie przepisów materialnych lub procesowych, czego w niniejszym przypadku nie uczyniono, skutkując jej oddaleniem.
W postępowaniu podziałowym właściciele nieruchomości sąsiednich mają legitymację procesową, gdy decyzja podziałowa narusza ich prawa, zwłaszcza dotyczące dostępu do drogi publicznej.
Interes faktyczny strony nie stanowi wystarczającej podstawy do przypisania statusu strony w postępowaniu administracyjnym, co wyklucza prawo do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 KPA.
Pełnomocnictwo notarialne udzielone przed 1 lipca 2016 r. nie może być uznane za pełnomocnictwo ogólne bez odpowiedniego zgłoszenia w Centralnym Rejestrze Pełnomocnictw Ogólnych, a jego niepełne przedstawienie skutkuje pozostawieniem wniosku bez rozpoznania.
Roboty polegające na instalowaniu urządzeń radiokomunikacyjnych, w tym antenowych konstrukcji wsporczych, na istniejącym obiekcie budowlanym mogą być realizowane na podstawie zgłoszenia zgodnie z art. 29 ust. 3 pkt 3 lit. a Prawa budowlanego, o ile nie ingerują w konstrukcję budynku w sposób wykraczający poza zwykłe "instalowanie".
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną w sprawie unieważnienia rejestracji pojazdu, uznając, że Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo zastosował przepisy prawa procesowego i materialnego, stwierdzając nieważność decyzji z powodu braku wymaganej homologacji.
Skarga kasacyjna M. S. została oddalona, ponieważ skarżący nie był stroną w postępowaniu administracyjnym na wniosek A. K.-S., a jego interes nie miał kwalifikowanego umocowania prawnego zgodnie z art. 28 KPA, przez co nie przysługuje mu wznowienie postępowania decyzją ostateczną.
Członek zarządu niezwolniony jest z obowiązku zgłoszenia wniosku o upadłość nawet przy istnieniu jednego wierzyciela, a brak zgłoszenia wniosku skutkuje odpowiedzialnością za zobowiązania spółki na podstawie art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej, niezależnie od ilości wierzycieli.
Decyzja organów administracji, dotycząca warunków zabudowy, została uznana za zgodną z prawem. Argumentacja prawna i analiza urbanistyczna, na których opierały się te decyzje, były prawidłowe i uzasadnione według przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury.
Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12 maja 2015 r. nie zmienia normatywnie art. 156 § 2 K.p.a.; obowiązuje wykładnia systemowa, uwzględniająca zasady Konstytucji, bez samodzielnego ustalania negatywnych przesłanek stwierdzania nieważności decyzji przez organy administracyjne i sądy.
Przepisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego mogą stanowić podstawę do określenia obszaru oddziaływania obiektu budowlanego, wpływając na status stron postępowania o pozwolenie na budowę. Organ odwoławczy winien uwzględnić wpływ planowanej inwestycji na sąsiednie działki.
Prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje wyłącznie w odniesieniu do faktur dokumentujących rzeczywiście wykonane czynności przez podmiot wskazany na fakturze; faktury wystawione przez podmioty, które nie wykonały usług, są nierzetelne i nie dają prawa do odliczenia.
NSA stwierdził, że niedostateczne wyjaśnienie i brak pełnej analizy zasadności zawieszenia terminu przedawnienia podczas postępowania karnego skarbowego uzasadnia uchylenie wyroku WSA oraz postanowienia organu administracyjnego, z zobowiązaniem do pełniejszego zbadania sprawy.
Brak interesu prawnego skutkuje odmową wznowienia postępowania administracyjnego. Interes faktyczny nie jest wystarczający dla przyznania statusu strony w postępowaniu administracyjnym, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej.
Decyzja o rejestracji pojazdu wydana z rażącym naruszeniem prawa, poprzez brak wymaganego oświadczenia producenta o homologacji pojazdu zgodnie z wnioskowanymi danymi, nie może być utrzymana; decyzja ta podlega stwierdzeniu nieważności.
Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie dotyczącej powołania koordynatora rozkładów lotów stwierdził uchybienia proceduralne w wyroku WSA, zobowiązując ten sąd do ponownego przeanalizowania i dostatecznego uzasadnienia podstaw prawnych omawianej decyzji.
Udział radnego w głosowaniu nad uchwałą rady gminy dotyczącą opłat za gospodarowanie odpadami nie stanowi naruszenia prawa, jeżeli nie posiada on bezpośredniego interesu prawnego w jej przedmiocie. Zastosowanie różnych metod kalkulacyjnych opłaty jest zgodne z ustawą o utrzymaniu czystości.
Pojęcie ‘pełnienia obowiązków członka zarządu’ w rozumieniu art. 116 § 2 Ordynacji podatkowej należy co do zasady wiązać z istnieniem formalnego mandatu, jednak odpowiedzialność podatkowa może obejmować również osobę, która – mimo wygaśnięcia mandatu – za zgodą wspólników faktycznie wykonuje czynności zarządcze.
Wyrok WSA w Lublinie nie spełnia wymogów uzasadnienia, ponieważ nie odnosi się do konkretnego materiału dowodowego. NSA zobowiązuje WSA do ponownego rozpoznania sprawy i przeprowadzenia pełnej analizy zgodności materiału dowodowego, odwracając wyrok pierwszej instancji.
W przypadku wyeliminowania z obrotu prawnego pozwolenia na budowę oraz użytkowanie inwestycji, organ nadzoru budowlanego może nałożyć obowiązek sporządzenia projektu budowlanego zamiennego na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, w celu dostosowania inwestycji do stanu zgodnego z prawem.
Budowa obiektu budowlanego w warunkach samowoli budowlanej, a nie remont zabytkowego budynku wymaga uzyskania pozwolenia na budowę zgodnie z art. 28 prawa budowlanego; samowolne działanie skutkuje wstrzymaniem robót na podstawie art. 48 ust. 1 prawa budowlanego.
Stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej rejestracyjnej z racji rażącego naruszenia prawa wymaga oczywistej sprzeczności decyzji z normą prawną. W przypadku zmian konstrukcyjnych pojazdu rażące naruszenie prawa występuje przy braku oświadczenia producenta o homologacji zgodnej z wymogami technicznymi.