Koszty sporządzania kopii dokumentów cyfrowych obciążają stronę, gdyż są czynnością realizowaną w jej interesie procesowym na jej żądanie, zgodnie z art. 267 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej.

Umowy zawarte przez uczestnika z P. Sp. z o.o., dotyczące realizacji techniczno-montażowych zadań, kwalifikują się jako umowy o świadczenie usług, podlegające przepisom o zleceniu, co kreuje obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej ze środków publicznych.

Decyzja Starosty Wałeckiego o rejestracji pojazdu z naruszeniem art. 72 ust. 1 pkt 3 prawa o ruchu drogowym, choć błędna, nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa. Naruszenie nie spełniało przesłanek uzasadniających stwierdzenie nieważności decyzji.

NSA uchylił wyrok WSA w Szczecinie, stwierdzając, że interes prawny skarżących został naruszony przez ograniczenia w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Sąd uznał konieczność ponownego rozpatrzenia sprawy, uwzględniając kwestie ograniczeń w prawie własności.

Niezastosowanie się przez sądy I i II instancji do wymogów łączenia kar ograniczenia wolności w sytuacji realnego zbiegu przestępstw, objęty wyrokami V K 83/21 i VI K 114/21, stanowiło rażącą niesprawiedliwość, co uzasadniało uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Uchwała NSA: Wadliwość uzasadnienia wyroku WSA stanowi naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a., uzasadniające uchylenie wyroku i ponowne rozpoznanie sprawy. WSA musi sporządzić uzasadnienie umożliwiające kontrolę zasadności orzeczenia.

Decyzja o rejestracji pojazdu, wydana z rażącym naruszeniem prawa wskutek niedopełnienia wymogów homologacyjnych, podlega unieważnieniu. Sąd potwierdza, że zmiany konstrukcyjne bez odpowiedniego poświadczenia producenta stanowią wystarczającą przesłankę do stwierdzenia nieważności.

Skarga kasacyjna jest bezzasadna, gdyż nie wykazuje przesłanek naruszenia art. 58 k.p.a., a zgłoszone zastrzeżenia proceduralne nie zawierają dostatecznego uzasadnienia dla zmiany orzeczenia sądu pierwszej instancji.

NSA uznał, że decyzja Starosty w sprawie rejestracji pojazdu wydana była z rażącym naruszeniem prawa z uwagi na brak wymaganego oświadczenia producenta po zmianach konstrukcyjnych dokonanych przez skarżącego S. G. i zasadnie stwierdzono jej nieważność.

NSA podtrzymał wyrok WSA uznający, że odmowa udostępnienia informacji publicznej przez Instytut PAN była niedostatecznie uzasadniona w zakresie wykazania tajemnicy przedsiębiorcy, co czyniło decyzję przedwczesną.

Skarga kasacyjna niezasadna; Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza legalność uchwały Rady Miejskiej z 2001 r. w świetle ówczesnych przepisów prawa, odmawiając oceny w kontekście późniejszych regulacji.

Nałożenie kary pieniężnej za naruszenie obowiązków rejestracji w systemie SENT, nie jest sprzeczne z interesem publicznym. Pojęcie to nie obejmuje okoliczności związanych z postawą sprawcy naruszenia, lecz wynika z doniosłych dla państwa celów, takich jak zwalczanie szarej strefy.

Rażące naruszenie prawa uzasadniające stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej musi być oczywiste, dotyczyć przepisu jednoznacznego, i wywoływać skutki prawne nieakceptowalne w państwie praworządnym (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.).

Uchwała Rady Miejskiej w Olkuszu w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, przewidująca ograniczenia w działalności przetwarzania odpadów, jest zgodna z prawem, nie narusza zasad proporcjonalności oraz prawa własności i została podjęta z zachowaniem władztwa planistycznego.

Umowy zawarte przez P (...) Sp. z o.o. z wykonawcą nie stanowią umów o dzieło, lecz umowy o świadczenie usług, do których odpowiednie zastosowanie mają przepisy o zleceniu, co skutkuje obowiązkiem podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu.

Naczelny Sąd Administracyjny, działając w granicach skargi kasacyjnej i uznając jej zarzuty za niewystarczająco uzasadnione, zgodnie z art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną w przedmiocie odmowy objęcia przedsięwzięcia wsparciem przez Fundację Kaliski Inkubator Przedsiębiorczości.

Decyzja o rejestracji pojazdu została wydana z rażącym naruszeniem § 14 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia MI z 2002 r., skutkując koniecznością stwierdzenia jej nieważności z uwagi na brak wymaganego oświadczenia producenta dotyczącego homologacji po modyfikacjach technicznych.

Wydanie decyzji o rejestracji pojazdu bez wymaganego oświadczenia producenta, potwierdzającego zgodność danych technicznych po modyfikacjach, stanowi rażące naruszenie prawa, uzasadniające stwierdzenie jej nieważności.

Art. 165b § 1 Ordynacji podatkowej nie ma zastosowania w postępowaniu administracyjnym dotyczącym nałożenia kary pieniężnej na podstawie ustawy SENT, bowiem kontrola SENT nie stanowi kontroli podatkowej.

Tablice reklamowe wolnostojące, które nie są zagłębione w gruncie i których przeniesienie nie wiąże się z robotami ziemnymi, nie stanowią nieruchomości trwale związanej z gruntem w rozumieniu prawa podatkowego.

W sytuacji, gdy praca egzaminacyjna kandydata na notariusza jest obarczona istotnymi wadami, które podważają zdolność do należytego wykonywania zawodu, organy egzaminacyjne działają w granicach prawa, utrzymując negatywną ocenę pracy, nawet jeśli dodatkowe błędy ujawnione zostaną na etapie odwołania.

Brak zgłoszenia numeru rejestracyjnego w SENT stanowi naruszenie zasad monitorowania transportu, uzasadniające wymierzenie kary pieniężnej przez organ podatkowy, przy braku przesłanek do odstąpienia, nawet gdy inne dane mogą być wynikiem omyłki pisarskiej.

W sprawach dotyczących kosztów uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia udziałów spółek przekształconych, kosztem uzyskania przychodu jest wartość bilansowa majątku spółki przekształcanej z dnia przekształcenia, o ile odpowiada ona wydatkom poniesionym w związku z nabyciem tych udziałów.

Sąd uznał brak bezczynności PPIS w Kępnie w zakresie udostępnienia informacji publicznej; w skardze kasacyjnej nie wykazano skutecznie naruszeń przepisów u.d.i.p.