Brak podstaw prawnych dla wydania zaświadczenia o zgodności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, jeżeli przepisy prawa wymagają jedynie dostarczenia wypisu i wyrysu, a nie zaświadczenia, co wyklucza zakres czynności w postępowaniu zaświadczeniowym.

Zażalenie dotyczące zwrotu kosztów postępowania sądowego i wysokości wynagrodzenia pełnomocnika procesowego podlega oddaleniu, jeżeli charakter sprawy nie wskazuje na bezpośredni związek z należnością pieniężną, co uzasadnia zastosowanie stawek minimalnych adwokackich.

W postępowaniu o zwrot kosztów sądowych, gdy przedmiotem zaskarżenia nie jest konkretna należność pieniężna, ale decyzja odmawiająca prawa do odsetek, stosuje się minimalną stawkę wynagrodzenia adwokackiego jako niepieniężną.

Brak interesu prawnego prowadzi do odmowy wznowienia postępowania administracyjnego na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa, gdyż jedynie interes prawny umożliwia przyznanie statusu strony uczestniczącej w postępowaniu.

Za brak legitymacji strony do wznowienia postępowania o przyznanie płatności obszarowych w razie konfliktu krzyżowego, uzasadnione jest oddalenie skargi kasacyjnej, jeżeli skarżący nie wykazał interesu prawnego w postępowaniu zakończonym decyzją ostateczną.

Odmowa uzgodnienia projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przez Ministra Obrony Narodowej jest zgodna z prawem, gdy opiera się na potrzebach obronności państwa i spełnia warunki określone w decyzjach lokalizacyjnych dotyczących stref ochronnych.

Sąd, rozpoznając skargę kasacyjną, stwierdził, że uzasadnienie wyroku sądu pierwszej instancji nie wyjaśniało dostatecznie podstaw prawnych związanych z nadpłatą i jej oprocentowaniem, wymagając ponownej analizy w oparciu o kompatybilność z prawem unijnym i krajowym.

Administracyjna kara pieniężna nałożona na osobę zmarłą nie stanowi zobowiązania przechodzącego na spadkobierców, gdyż ma charakter osobisty. Odpowiedzialność za takie zobowiązanie nie wiąże spadkobierców, nawet przy przyjęciu spadku z dobrodziejstwem inwentarza, co wyklucza stosowanie przepisów Ordynacji podatkowej.

W sprawach dotyczących ustalenia warunków zabudowy wszczętych przed wejściem w życie ustawy z 2023 r., stosuje się przepisy ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych w nowym brzmieniu, z wyłączeniem przepisu art. 7 ust. 3 u.g.r.l., co znajduje oparcie w zasadzie retrospektywności prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny, wyrokiem z dnia 25 listopada 2025 r., oddala skargę kasacyjną przeciwko decyzji o nakazie rozbiórki budynku letniskowego, uznając go za samowolę budowlaną wybudowaną bez wymaganego pozwolenia, której legalizacja jest niemożliwa z uwagi na przepisy ochrony przyrody.

Stacja bazowa telefonii komórkowej, jako inwestycja celu publicznego z zakresu łączności publicznej, nie może być lokalizowana na terenie objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, jeżeli nie spełnia kryteriów inwestycji o nieznacznym oddziaływaniu.

Organ nadzoru budowlanego ma prawo nakazać rozbiórkę obiektu wybudowanego bez pozwolenia, jeśli inwestor nie wykona nałożonych obowiązków legalizacyjnych, a projekt jest niezgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Na mocy orzeczenia TSUE, art. 143 ust. 1 lit. b dyrektywy 2006/112/WE oraz dyrektywa 2006/79/WE stoją na przeszkodzie przepisom krajowym, które wykluczają zwolnienia z VAT dla małych przesyłek niehandlowych, przeznaczonych dla osób fizycznych w innych państwach członkowskich unijnych.

Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że odpowiedzialność spadkobiercy za zobowiązania podatkowe spadkodawcy jest ograniczona do wysokości masy czynnej spadku bez wyraźnego ograniczenia względem pozostałych długów ustalanymi w decyzji ostatecznej. Organy podatkowe winny orzekać zgodnie z art. 98 § 1 Ordynacji podatkowej.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał za nieważne postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej oraz uchylił wyrok WSA w Gdańsku, ze względu na naruszenie procedur doręczenia, co skutkowało brakiem możliwości udziału Skarżącego w czynnościach egzekucyjnych.

Pozbawienie strony możliwości działania nie może być przypisane sądowi, jeżeli jest następstwem działań lub zaniechań strony. Brak prawidłowego umocowania pełnomocnika nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania, jeżeli zostało on wywołany przez stronę postępowania.

Zgodnie z przepisami k.p.a. wznowienie postępowania nie jest możliwe, gdy wnioskodawca nie posiada statusu strony postępowania z decyzji ostatecznej. Skarżący nie wykazał interesu prawnego, co uzasadnia odmowę wznowienia przez organy administracji publicznej.

Oddalenie skarg kasacyjnych M.J. oraz F.L. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Rada Miasta Krakowa działała w granicach władztwa planistycznego, a procedura nie naruszyła przepisów prawa w sposób istotny.

Skarga kasacyjna na uchwałę planistyczną dotyczącą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w Krakowie została oddalona; władztwo planistyczne Rady Miasta Krakowa nie przekroczyło granic, a plan miejscowy jest zgodny ze studium i nie narusza prawa własności.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że skarżący nie wykazał zasadności zarzutów dotyczących nieprawidłowości w decyzjach administracyjnych i wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w odnoszeniu się do kwestii posiadania nieruchomości i świadczenia płatności.

Przyjęcie korzyści majątkowej w związku z przeprowadzeniem egzaminu na prawo jazdy stanowi o jego przeprowadzeniu w sposób niezgodny z przepisami prawa, dając podstawę do jego unieważnienia na podstawie art. 72 ust. 1 pkt 2 u.k.p. oraz art. 112 ust. 2 pkt 2 p.r.d.

Brak pełnej i skutecznej regulacji prawnej systemu poboru opłat nie może skutkować automatycznym nałożeniem odpowiedzialności administracyjnoprawnej w sytuacji posiadania przez użytkownika drogi niezbędnych urządzeń viabox, szczególnie gdy istniała możliwość przyporządkowania dwóch rodzaju umów do jednego pojazdu.

NSA podtrzymuje wyrok WSA, podkreślając obowiązek stosowania się do wcześniejszej wykładni sądu. Nieodpłatne oświadczenie patronackie wymaga osobnej wyceny jako potencjalnie majątkowego świadczenia przy ustaleniu przychodu podatkowego. Metoda transferowa musi uwzględniać pełną analizę prawną w zgodzie z linią orzeczniczą.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną M.B., uznając, że operat szacunkowy nieruchomości przejętych na cele inwestycji drogowej spełnia wymogi formalne i stanowi podstawę do ustalenia odszkodowania. Sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa materialnego ani proceduralnego w postępowaniu organów administracyjnych.