Miejsce stałego pobytu w rozumieniu ustawy o broni i amunicji nie może być zawężająco interpretowane jako zależne jedynie od czasowego wymiaru zameldowania, gdyż niewłaściwa wykładnia może mieć istotne skutki prawne dla wydania pozwolenia na broń cudzoziemcowi.

Przedsiębiorstwa uznawane za powiązane w rozumieniu art. 3 ust. 3 Załącznika I do rozporządzenia nr 702/2014 nie mogą być kwalifikowane jako małe lub średnie, chyba że spełniają definicje unijne. Wykładnia tych przepisów powinna zawsze uwzględniać cele regulacji unijnych.

Unieważnienie decyzji rejestracyjnej pojazdu z powodu rażącego naruszenia prawa jest zasadne, gdyż zmiana dopuszczalnej masy całkowitej bez zgody producenta narusza przepisy homologacyjne. Sąd oddalił skargę kasacyjną, uznając decyzję Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za prawidłową.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zmiana dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu bez zgody producenta stanowi rażące naruszenie prawa zagrażające bezpieczeństwu, co uzasadnia stwierdzenie nieważności decyzji rejestracyjnej.

NSA stwierdził, iż pomoc dla małych i średnich przedsiębiorstw w sektorze rolnym winna uwzględniać rzeczywistą niezależność podmiotów, a nie jedynie formę organizacyjną, wymagając precyzyjnego uzasadnienia prawnego wykluczenia ze wsparcia.

Przy ocenie statusu przedsiębiorstwa jako powiązanego w kontekście rozporządzenia 702/2014, organy administracyjne są zobowiązane do ścisłej interpretacji przepisów, mając na uwadze ich cele oraz preambuły aktów prawa unijnego, a także do wykazania faktycznych przesłanek powiązań.

Rejestracja pojazdu z rażącym naruszeniem § 18 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia ws. rejestracji samochodów, bez spełnienia wymogów homologacyjnych, uzasadnia stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Zarzuty proceduralne i materialne w skardze kasacyjnej nie znalazły oparcia w przepisach prawa.

Art. 165b § 1 Ordynacji podatkowej nie stosuje się odpowiednio do przedawnienia w postępowaniach dotyczących nałożenia kar pieniężnych za naruszenia ustawy SENT. Przez to, wydanie decyzji nakładającej karę po upływie określonego w Ordynacji terminu nie jest sprzeczne z prawem.

Zaliczenie wpłat podatkowych na zaległości podatkowe odbywa się zgodnie z zasadami materialnymi, bez konieczności angażowania dowodu z opinii biegłego, o ile stan faktyczny nie wymaga wiedzy specjalnej. Skarga kasacyjna oddalona.

Do uzyskania preferencyjnej stawki 0% VAT w przypadku wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów konieczne jest udokumentowanie wywozu i dostarczenia towaru do nabywcy z państwa członkowskiego, co nie zostało skutecznie wykazane przez B. sp. z o.o.

Decyzja o rejestracji pojazdu była wydana z rażącym naruszeniem prawa, polegającym na rejestracji bez wymaganej homologacji po zmianach konstrukcyjnych, co stanowi naruszenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym.

Istnienie prawomocnej decyzji nakazującej rozbiórkę budynku, wydanej przed wejściem w życie przepisów o uproszczonej legalizacji, wyklucza wszczęcie takiego postępowania legalizacyjnego. Skarga kasacyjna na taką decyzję nie jest zasadna.

W postępowaniach z zakresu Prawa budowlanego, dotyczących art. 66 ust. 1, nie przysługuje osobie prywatnej żądanie wszczęcia postępowania; takie postępowania wszczyna się wyłącznie z urzędu. Informacyjny obowiązek organu spełnia pisemne poinformowanie o braku potrzeby dalszych działań.

Stacje ładowania pojazdów elektrycznych, niewymienione explicitis verbis w u.p.b., nie mogą zostać uznane za budowle na gruncie u.p.o.l. bez naruszenia konstytucyjnej zasady dostatecznej określoności prawa, niezależnie od definicji prawa budowlanego i elektromobilności.

W przypadku wniosku o interpretację indywidualną przedstawienie przez wnioskodawcę stanu faktycznego wystarczająco precyzyjnie i konkretnie obliguje organ podatkowy do wydania interpretacji, nawet jeśli prawdopodobieństwo zajścia zdarzenia przyszłego jest warunkowe.

Usługi kształcenia zawodowego świadczone przez niepubliczne instytucje, które realizują podobne cele edukacyjne jak podmioty prawa publicznego, mogą korzystać ze zwolnienia z VAT zgodnie z art. 132 ust. 1 lit. i dyrektywy 2006/112/WE, niezależnie od szczegółowych regulacji krajowych.

W przypadku wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, wymagane jest uwzględnienie całokształtu okoliczności i uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminowi. Organ i sąd powinny zapewnić stronie możliwość obrony praw poprzez ocenie wiarygodności okoliczności przywołanych we wniosku.

Przy ocenie przesłanki braku winy w uchybieniu terminu, o której mowa w art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej, organ zobowiązany jest uwzględnić całokształt okoliczności sprawy, przy czym wystarczające jest ich uprawdopodobnienie, a nie ścisłe udowodnienie.

Dla zastosowania instytucji przywrócenia terminu zgodnie z art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej konieczne jest uwzględnienie całokształtu okoliczności oraz uprawdopodobnienie braku winy strony, nawet w przypadku zakwestionowania prawidłowości doręczenia decyzji podatkowej.

Przesłanki odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki są spełnione, gdy istnieje zaległość podatkowa, bezskuteczność egzekucji majątku spółki oraz brak dowodów na przesłanki egzoneracyjne. Zakres odpowiedzialności nie jest niwelowany przez subiektywną ocenę sytuacji finansowej przez członka zarządu.

W przypadku zaliczek na poczet usług dzierżawy, otrzymywanych przed rozpoczęciem świadczenia, obowiązek podatkowy w VAT powstaje z chwilą otrzymania zaliczki, a nie na podstawie terminu płatności określonego w umowie (art. 19a ust. 8 u.p.t.u.). Brak jest również obowiązku wystawienia faktury zaliczkowej bez faktycznego otrzymania zapłaty.

Przepis art. 28e ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku pod towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 931) należy interpretować w ten sposób, że kompleksowa usługa magazynowania może być objęta zakresem stosowania tego przepisu jedynie pod warunkiem, że usługobiorcy jest przyznane prawo używania całości lub części wyraźnie określonej nieruchomości. Jeżeli usługi nie mogą zostać zakwalifikowane do żadnej

Brak odnalezienia dokumentów ustalających wypłatę odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość nie jest wystarczający do domniemywania, że odszkodowanie to nie zostało wypłacone. W kontekście historycznym i archiwalnym wymaga to szczegółowej oceny dostępnych dowodów pośrednich.

Postępowania administracyjne o stwierdzenie nieważności decyzji, wszczęte po 30 latach od ich doręczenia lub ogłoszenia, ulegają umorzeniu z mocy prawa na podstawie nowelizacji Kodeksu postępowania administracyjnego zgodnej z zasadami konstytucyjnymi dotyczącymi stabilizacji obrotu prawnego.