W sprawach o umorzenie należności alimentacyjnych konieczne jest uwzględnienie pełnej oceny sytuacji majątkowej i zdrowotnej dłużnika. Organy zobowiązane są uwzględnić wszystkie istotne fakty i ich wpływ na możliwość częściowego umorzenia zadłużenia.

Nieruchomości posiadane przez Agencję mogą być opodatkowane podatkiem od nieruchomości według stawek dla nieruchomości związanych z działalnością gospodarczą, jeśli są faktycznie lub potencjalnie wykorzystywane w działalności prowadzonej przez ten podmiot.

Odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki członek jednoosobowego zarządu ponosi w przypadku bezskuteczności egzekucji oraz braku ujawnienia mienia wskazującego na możliwość zaspokojenia wierzycieli, przy czym wpisy w KRS mają charakter domniemania obalalnego.

Organ podatkowy obowiązany jest dokonać oceny prawnopodatkowej w kontekście stanu faktycznego przedstawionego przez podatnika we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, nawet gdy elementy definicyjne pojęć odsyłają do norm niepodatkowych.

Opłaty za zarządzanie otrzymywane przez spółkę jako pośrednika finansowego nie stanowią dotacji na gruncie u.p.d.o.p., lecz są traktowane jako przychód podatkowy, podlegający opodatkowaniu, a moment powstania tego przychodu określa się na koniec każdego okresu rozliczeniowego zgodnie z umową.

Długotrwałe postępowanie w sprawie jednostronnego porozumienia cenowego nie stanowi samoistnej podstawy do oprocentowania nadpłaty, chyba że wcześniej potwierdzono niezgodność regulacji krajowych z prawem unijnym. Sąd pierwszej instancji musi dokładniej przeanalizować prawne podstawy dla zasądzenia oprocentowania.

Stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej z powodu rażącego naruszenia prawa wymaga jednoznacznego wykazania, że decyzja narusza prawo w sposób oczywisty i niedwuznaczny, co nie zostało wykazane w niniejszej sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że prawomocna decyzja organu administracyjnego, nawet jeśli uchylona w części przez inne postanowienie, pozostaje obowiązująca i egzekwowalna, dopóki nie zostanie prawnie uchylona w całości, co usprawiedliwia zastosowanie wykonania zastępczego.

Organy administracyjne nie mogą ingerować w merytoryczne rozwiązania projektowe; odpowiedzialność za zgodność z prawem spoczywa na projektantach. W przypadku wątpliwości proceduralnych, projekt musi być ponownie rozpatrzony.

Rodzic małoletniego dziecka ma obowiązek poddania go obowiązkowym szczepieniom ochronnym. Wymagalność tego obowiązku nie może być kwestionowana, o ile brak przeciwwskazań lekarskich potwierdzonych we właściwej formie.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla częściowo wyrok WSA, wskazując na brak prawidłowego wykazania naruszenia interesu prawnego skarżącej i ograniczeń prawa własności, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania.

Samodzielnym lokalem mieszkalnym nie jest pomieszczenie, które, mimo trwałego wydzielenia, nie posiada niezależnych pomieszczeń pomocniczych, takich jak kuchnia czy łazienka, w sposób umożliwiający samodzielne zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych.

Brak indywidualnego kalendarza szczepień czy przeciwwskazań nie wpływa na wymagalność obowiązku szczepień ochronnych, jako że ten jest skonkretyzowany w rozporządzeniu wdrażającym wytyczne ustawy o zwalczaniu chorób zakaźnych.

Postępowanie administracyjne w sprawie zatwierdzenia podziału nieruchomości może być zawieszone, gdy brak jest ostatecznego rozstrzygnięcia w zakresie nabycia z mocy prawa części tej nieruchomości, a rozstrzygnięcie to jest zagadnieniem prejudycjalnym zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, iż organy administracyjne, działając zgodnie z art. 237 ustawy – Prawo ochrony środowiska, mogą nałożyć obowiązek sporządzenia przeglądu ekologicznego w sytuacji, gdy działalność podmiotu wskazuje na możliwość negatywnego oddziaływania na środowisko, nawet bez bezpośredniego stwierdzenia takiego oddziaływania.

Postępowanie administracyjne wszczęte w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej po upływie trzydziestu lat od doręczenia lub ogłoszenia tej decyzji ulega umorzeniu z mocy prawa na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej z 2021 r., co jest zgodne z zasadami bezpieczeństwa prawnego.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że organy administracyjne prawidłowo ustaliły, iż planowane przedsięwzięcie nie wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, o ile stosowano się do przepisów prawa krajowego i unijnego, a skarga kasacyjna w tej materii pozostaje niezasadna.

Właściciele nieruchomości sąsiednich, na które decyzja podziałowa wywiera bezpośredni wpływ, mają interes prawny w postępowaniu o wznowienie decyzji zatwierdzającej podział, co uzasadnia przyznanie im statusu strony w takim postępowaniu.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną M.S., podtrzymując stanowisko, że skarżący nie posiada interesu prawnego w postępowaniu wznowienia sprawy o przyznanie płatności bezpośrednich. Stroną postępowania jest wyłącznie wnioskodawca pierwotnego postępowania (art. 28 kpa).

Skarżący, nie posiadając interesu prawnego, nie jest stroną postępowania o przyznanie płatności, co uniemożliwia skuteczne wznowienie postępowania zakończonego na wniosek innego podmiotu. Zarzuty postawione w skardze kasacyjnej nie uzasadniają zmiany orzeczenia sądu pierwszej instancji.

Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw; spełnienie obowiązku nałożonego decyzją ostateczną po jej wydaniu nie uzasadnia wznowienia postępowania ani wstrzymania jej wykonania w trybie art. 152 § 1 k.p.a.

Decyzja Naczelnego Sądu Administracyjnego potwierdza, że organy administracyjne mają prawo rozciągać zakres badania substancji zanieczyszczających w pozwoleniach wodnoprawnych, uwzględniając szkodliwość ścieków przemysłowych dla środowiska wodnego, wyłącznie na podstawie przepisów prawa materialnego, niezależnie od zgody właściciela urządzeń kanalizacyjnych.

Brak możliwości przypisania odpowiedzialności sankcyjnej za naruszenie obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej użytkownikowi drogi publicznej, przy niepełnej regulacji prawnej systemu poboru opłat, gdy użytkownik posiadał dwie umowy i dwa urządzenia przypisane do tego samego pojazdu bez wyraźnego administracyjnoprawnego obowiązku aktualizacji danych.

Przechowywanie zużytych drewnianych podkładów kolejowych bez zezwolenia stanowi naruszenie przepisów ustawy o odpadach, za które może być nałożona kara administracyjna, niezależnie od świadomości skarżącego co do ich niebezpiecznego charakteru.