Nieruchomości posiadane przez Agencję, które są wykorzystywane w działalności gospodarczej, podlegają opodatkowaniu najwyższymi stawkami podatku od nieruchomości, właściwymi dla nieruchomości związanych z działalnością gospodarczą, niezależnie od publicznego charakteru zadań Agencji.

Nieruchomości w posiadaniu przedsiębiorców, faktycznie lub potencjalnie wykorzystywane w działalności gospodarczej, podlegają opodatkowaniu stawkami właściwymi dla działalności gospodarczej, niezależnie od formy organizacyjno-prawnej posiadacza.

Naruszenie przez skarżącego terminu określonego w art. 241 § 2 pkt 2 Ordynacji podatkowej oraz brak wykazania nowych okoliczności prawnych lub faktycznych uniemożliwiają wznowienie postępowania podatkowego, co uzasadnia odmowę merytorycznego rozpatrzenia wniosku przez organy administracji.

Budynki mieszkalne wynajmowane przez podmiot gospodarczy na cele mieszkaniowe najemców nie są zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, gdyż wynajem taki nie przekształca ich funkcji mieszkaniowej na działalność gospodarczą.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje w razie posiadania prawa do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy, chyba że prawo do renty zostanie zawieszone.

Obowiązek przejścia w stan spoczynku sędziego Sądu Najwyższego po osiągnięciu określonego wieku

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że umorzenie postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 § 2 u.p.e.a. jest uzasadnione, gdy brak jest realnych perspektyw skutecznej egzekucji z majątku zobowiązanego, przewyższających koszty egzekucyjne.

Sąd oddalił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku NSA, uznając, że brak dowodów dokumentalnych złożonych oświadczeń o przeznaczeniu oleju opałowego uzasadniał nałożenie stawki akcyzy dla olejów napędowych, zgodnie z obowiązującymi przepisami krajowymi.

Brak złożenia wymaganej dokumentacji (oświadczeń nabywców i zestawień) skutkuje niemożliwością przyznania preferencyjnej stawki akcyzowej, skutkując stosowaniem stawki podstawowej dla paliw napędowych, bez względu na faktyczne przeznaczenie paliwa. Spełnienie wymogów formalnych dokumentacji jest obligatoryjne dla ulgi akcyzowej.

Przywrócenie terminu na wniesienie odwołania jest niedopuszczalne, gdy strona nie wykazuje przeszkody o charakterze niemożliwym do przezwyciężenia, a doręczenie decyzji administracyjnej odbyło się zgodnie z przepisami o doręczeniu zastępczym.

Przedłużenie terminu zwrotu różnicy VAT, jeśli zasadność zwrotu wymaga dodatkowej weryfikacji, jest możliwe w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego. Organa podatkowe działały zgodnie z prawem, wydłużając termin zwrotu, bazując na nadal prowadzonej weryfikacji rozliczenia.

Zarządzenie i wykonanie formalnych wymogów dokumentacyjnych określonych w ustawie o podatku akcyzowym są zgodne z prawem Unii Europejskiej, a ich naruszenie nie skutkuje automatycznym przyjęciem niższej stawki podatkowej.

Zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w związku z doręczeniem zarządzenia zabezpieczenia biegnie dalej po zakończeniu postępowania zabezpieczającego, zgodnie z art. 70 § 7 pkt 5 Ordynacji podatkowej.

Wyjazd na urlop jedynego członka zarządu spółki nie usprawiedliwia uchybienia terminu na wniesienie odwołania, jeśli możliwe było udzielenie pełnomocnictwa osobie trzeciej; brak staranności w zarządzaniu obowiązkami nie uzasadnia przywrócenia terminu.

Decyzja administracyjna o nałożeniu kary pieniężnej na przewoźnika wymaga zachowania procedur kontrolnych zgodnych z przepisami, których niewłaściwa kwalifikacja proceduralna może prowadzić do jej wadliwości. Niewłaściwa kontrola i błędna podstawa prawna skutkuje uchyleniem decyzji administracyjnej w postępowaniu nadzwyczajnym.

Niezgodność artykułu 115a ustawy o Policji z Konstytucją RP, wykazana w wyroku Trybunału Konstytucyjnego, uzasadnia stosowanie norm wynikających z treści nowelizacji z dnia 1 października 2020 r., a zasada domniemania konstytucyjności nie może legitymizować ponownego wprowadzenia uznanych za niekonstytucyjne regulacji.

Decyzja WSA uchylająca nałożenie kary pieniężnej jest wadliwa; NSA nakazuje ponowne rozpoznanie sprawy, wskazując, iż brak zezwolenia kategorycznie wyklucza egzonerację.

Stwierdzenie nieważności decyzji rejestracyjnej wydanej na podstawie nieważnego dowodu rejestracyjnego, który stał się taki na skutek wcześniejszego stwierdzenia nieważności decyzji, jest zgodne z prawem i słuszne z uwagi na brak podstawy prawnej do skutecznej rejestracji pojazdu.

Stwierdzenie nieważności decyzji rejestracyjnej pojazdu jest uzasadnione rażącym naruszeniem prawa, polegającym na zarejestrowaniu pojazdu o zmienionych parametrach technicznych bez zgody producenta, co naruszałoby zasady bezpieczeństwa ruchu drogowego.

Rejestracja pojazdu z naruszeniem przepisu § 14 ust. 4 pkt 2 r.r.p., polegająca na braku oświadczenia o homologacji od producenta, stanowi rażące naruszenie prawa uzasadniające stwierdzenie nieważności takiej rejestracji.

Dla uznania choroby jako zawodowej wystarczające jest stwierdzenie istnienia warunków narażających oraz wysokie prawdopodobieństwo zawodowego charakteru, potwierdzone orzeczeniem lekarskim. Organ administracji działa w granicach takiego orzeczenia, chyba że wzbudza ono istotne wątpliwości.

Włączenie budynku do ewidencji zabytków z pominięciem czynnego udziału właściciela oraz nieuzasadnieniem wartości zabytkowych skutkuje bezskutecznością tej czynności.

Zasadna i zgodna z prawem jest decyzja o zwolnieniu funkcjonariusza Policji, gdy długotrwała absencja chorobowa dezorganizuje pracę jednostki i godzi w "ważny interes służby" w rozumieniu art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji.

Wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego podlega oddaleniu, gdy wnioskodawca nie posiada przymiotu strony, a podstawy wznowienia nie zostały wykazane zgodnie z ustawowymi wymaganiami, takimi jak potwierdzenie fałszerstwa dowodów prawomocnym orzeczeniem sądu.