Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż do kwalifikacji obiektu jako budynku niezbędne jest jego trwałe związanie z gruntem. W przypadku braku takich cech, zarządzenia wstrzymania budowy są bezzasadne, a skarga kasacyjna w tym zakresie podlega oddaleniu.

Działka drogowa może być uznana za stronę postępowania, o ile istnieją przesłanki pozwalające uznać, że planowana budowa wywołałaby wpływ ograniczający jej potencjalne zagospodarowanie. W takim przypadku organ administracyjny zobowiązany jest do dokonania szczegółowej analizy techniczno-prawnej projektu inwestycji. Skarga kasacyjna oddalona.

Odmawiając uwzględnienia skargi kasacyjnej, NSA orzekł, że zaprzestanie prowadzenia gospodarstwa rolnego czyni skarżącą uprawnioną do świadczenia pielęgnacyjnego, pomimo wcześniejszych dopłat rolnych.

Organ egzekucyjny jest uprawniony do umorzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 § 2 u.p.e.a., gdy dalsza egzekucja będzie bezskuteczna, a brak jest perspektyw na wyegzekwowanie środków przewyższających koszty egzekucyjne. Skarga kasacyjna C. sp. z o.o. oddalona.

Nabycie nieruchomości przez Bank w ramach odzyskiwania wierzytelności pozostaje w związku z działalnością gospodarczą zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l., co uzasadnia zastosowanie stawek podatkowych dla nieruchomości związanych z działalnością gospodarczą.

Obiekt budowlany, który spełnia kryteria budynku określone w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych, podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości niezależnie od stanu technicznego i faktu posiadania instalacji, jeżeli spełnia wymogi trwałego związania z gruntem, posiadania przegród budowlanych, fundamentów i dachu.

Wniosek o wznowienie postępowania podatkowego z art. 240 § 1 o.p. musi być złożony terminowo i oparty na przesłankach tam określonych. Wnioski spóźnione lub oparte na niezgodnych przesłankach podlegają oddaleniu.

NSA stwierdza, że błędne zinterpretowanie przez organy sanitarno-inspekcyjne żądania strony co do cofnięcia kwarantanny narusza zasady postępowania. Podstawy prawne nałożenia kwarantanny były niezgodne z Konstytucją, co czyniło decyzje organów nielegalnymi i nieważnymi.

Dokonanie przez Starostę rejestracji pojazdu w wyniku rażącego naruszenia § 14 ust. 4 pkt 2 r.r.p., bez oświadczenia homologacyjnego producenta, uzasadnia stwierdzenie nieważności decyzji rejestracyjnej.

Zarządzenie organu wykonawczego gminy o odwołaniu dyrektora instytucji kultury jest aktem publicznoprawnym, co uzasadnia kontrolę sądu administracyjnego przy ocenie poprawności uzasadnienia naruszenia przepisów prawa. Odwołanie powinno być starannie umotywowane.

Umowa o wykonanie ankietowych badań akt, mająca charakter usługi polegającej na starannym działaniu, nie spełnia kryteriów umowy o dzieło, co skutkuje podleganiem obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego dla wykonawcy tej umowy.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że pozostawienie wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy bez rozpoznania z powodu nieuzupełnienia braków formalnych, pomimo prawidłowego doręczenia wezwania, nie stanowi bezczynności organu, jeśli procedura zostaje przeprowadzona zgodnie z przepisami prawa administracyjnego.

Obowiązek poddania się obowiązkowym szczepieniom ochronnym ma charakter ustawowy, a jego wykonanie może być wymuszane grzywną celem przymuszenia, przy czym dokumenty administracyjne, takie jak komunikat GIS, pełnią funkcję uzupełniającą i informacyjną, nie kreując jednak nowych norm prawnych.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA w Opolu z powodu błędnego kwestionowania legalności urządzeń pomiarowych i niewłaściwej oceny dowodów, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania.

Art. 9 ustawy nowelizującej nie stoi na przeszkodzie stosowaniu art. 115a ustawy o Policji w brzmieniu obowiązującym od 1 października 2020 r. Ekwiwalent za niewykorzystany urlop powinien być ustalany według przelicznika 1/21, nie zaś 1/30, zgodnie z konstytucyjnymi zasadami ekwiwalentności.

Przewoźnika obciąża domniemanie odpowiedzialności za przeważenie pojazdu, które nie zostało obalone przez udokumentowanie dołożenia należytej staranności. Utrzymywanie odpowiedzialności zależy od wykazania braku wpływu na naruszenie, co w tej sprawie nie miało miejsca. Kara administracyjna jest tym samym zasadna.

Sąd wziął pod uwagę wszystkie istotne okoliczności i uznał, że obiekt budowlany nie spełnia kryteriów obiektu tymczasowego, wymagając tym samym pozwolenia na budowę, co uzasadniało wszczęcie procedury legalizacji zgodnie z art. 48 p.b. Skarga kasacyjna jest bezzasadna.

Podjęte działania skarżącej negatywnie oddziaływały na zabytkowy układ urbanistyczny G., uzasadniając decyzję Ministra Kultury o usunięciu obiektu bez wymaganego pozwolenia konserwatorskiego, co zgodnie z art. 45 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie zabytków stanowiło naruszenie prawa.

1. Przepisy o dowodach (rozdział 11 dział IV: art. 180 - art. 200d O.p.) właściwe dla postępowania podatkowego nie mają zastosowania w sprawie, której przedmiotem jest przedłużenie terminu zwrotu różnicy podatku VAT w drodze postanowienia wydanego na podstawie art. 87 ust. 2 zdanie drugie u.p.t.u. w związku z art. 274b O.p. i innymi przepisami regulującymi czynności sprawdzające (dział V Ordynacji

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku z dnia 6 lutego 2025 r., sygn. akt I FSK 1645/21, uznając brak spełnienia formalnych wymogów prawnych jako podstawę do zastosowania wyższej stawki akcyzy bez naruszenia zasady proporcjonalności prawa UE.

NSA stwierdził, że budowa bez uprzedniego zgłoszenia uzasadnia wstrzymanie prac budowlanych. Brak prawidłowego zgłoszenia wyklucza przywrócenie terminu, zaś wysokość opłaty legalizacyjnej musi odpowiadać ustawowym przepisom.

Osobie, która była właścicielem nieruchomości w dacie wywłaszczenia lub ograniczenia, przysługuje odszkodowanie, nawet jeśli nieruchomość zbyła przed rozpoczęciem procedury odszkodowawczej.

Podmiot ubiegający się o świadczenie pielęgnacyjne na podstawie ustawy o świadczeniach rodzinnych jest uprawniony do jego uzyskania niezależnie od pozostałego rodzeństwa zobowiązanego do alimentacji; decyzja ta należy do autonomii rodziny.

Naruszenie przez skarżącego terminu określonego w art. 241 § 2 pkt 2 Ordynacji podatkowej oraz brak wykazania nowych okoliczności prawnych lub faktycznych uniemożliwiają wznowienie postępowania podatkowego, co uzasadnia odmowę merytorycznego rozpatrzenia wniosku przez organy administracji.