Nieważność postępowania sądowoadministracyjnego może być stwierdzona na skutek pozbawienia strony możliwości obrony jej praw, wskutek błędnego doręczenia elektronicznego, co skutkuje koniecznością ponownego rozpoznania sprawy przez sąd pierwszej instancji.

Importowane fibrusowe osłonki kiełbasowe należy klasyfikować do kodu CN 3917 10 90, jako sztuczne jelita z materiałów celulozowych, kierując się składem surowcowym zgodnie z regułami interpretacji nomenklatury.

Skarga na czynność egzekucyjną może dotyczyć jedynie wad tej czynności, a nie stanowi uniwersalnego środka zaskarżenia mającego na celu ocenę zasadności wszczęcia egzekucji.

Działka skarżącego nie znajduje się w obszarze oddziaływania projektowanej inwestycji, co uzasadnia brak statusu stronny skarżącego w postępowaniu nieważnościowym dotyczącym pozwolenia na budowę.

Uchwała Rady Miasta Krakowa w zakresie zakazu zabudowy na działkach oznaczonych symbolem "MNos.1" przekroczyła granice władztwa planistycznego i naruszyła zasady sporządzania planów miejscowych, czym ograniczyła prawo własności skarżących, co skutkowało koniecznością stwierdzenia jej nieważności w części przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.

Wyłączenie nieruchomości spod zabudowy, bez wyprzedzającego rozpoznania geologicznego i mimo jej przeznaczenia do zabudowy w Studium, narusza owe Studium oraz przekracza granice władztwa planistycznego, co uzasadnia stwierdzenie nieważności uchwały w tej części.

Osłonki do kiełbas zawierające celulozę regenerowaną jako dominujący składnik winny być klasyfikowane do kodu CN 3917 10 90, nie zaś kodu 4823 90 85, co potwierdza zastosowanie Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej oraz relevanckich Not Wyjaśniających.

Interpretacja podatkowa dotycząca powrotnego nabycia nieruchomości w skutek odwołania darowizny, aby była zgodna z prawem, musi być precyzyjnie uzasadniona, a uzasadnienie powinno zawierać jasne odniesienie do konkretnych przepisów i stanu faktycznego, które stanowią podstawę prawną rozstrzygnięcia. Brak rzetelnego uzasadnienia stanowi podstawę do jej uchylenia.

Postępowanie w przedmiocie umorzenia niepodatkowej należności publicznoprawnej prowadzone na podstawie art. 64 ust. 1 pkt 2 u.f.p. nie staje się bezprzedmiotowe, jeśli po dacie jego wszczęcia należność ta została przymusowo lub dobrowolnie uiszczona.

Zastosowanie Działu IVa k.p.a. przy nakładaniu kar pieniężnych na podstawie ustawy o transporcie drogowym jest wyłączone, gdy kwestie odstąpienia od odpowiedzialności są uregulowane przepisami odrębnymi, jak art. 92c u.t.d. Brak podstaw do umorzenia postępowania, gdy przedsiębiorca mógł wpłynąć na uniknięcie naruszenia.

Stwierdzenie zgodności nazwy kierunku studiów z zakresem określonym w załączniku nr 2 do rozporządzenia z dnia 29 kwietnia 2019 r. jest wystarczające do przyznania uprawnień budowlanych, bez wymagania dodatkowej analizy programu studiów.

Dział IVa KPA nie ma zastosowania do kar nałożonych na podstawie ustawy o transporcie drogowym, gdyż ustawa ta odrębnie reguluje kwestie wyłączenia odpowiedzialności. Przyjęte przesłanki z art. 92c u.t.d. wykluczają zastosowanie przepisów KPA o odstąpieniu od kary.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał za bezskuteczne zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące naruszenia prawa o informacji publicznej, wskazując na zgodność działań organu z obowiązującymi przepisami prawa.

Uchylenie wyroku Sądu Rejonowego z powodu nieprawidłowej kwalifikacji czynów; sąd musi wskazać wszystkie znamiona czynu, w tym winę, by rozstrzygnąć o odpowiedzialności karnej.

Sprzedaż nieruchomości przez osobę fizyczną stanowi zarząd majątkiem prywatnym, a nie działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, jeśli przygotowania do sprzedaży nie wykazują znamion profesjonalizmu oraz ciągłości właściwych dla podmiotów gospodarczych.

Dofinansowanie z NCBiR, niewiązane bezpośrednio z ceną usług świadczonych odpłatnie na rzecz osób trzecich, nie stanowi składnika podstawy opodatkowania podatkiem VAT, jako że nie realizuje się świadczenie usług odpowiadające definicji art. 8 ust. 1 u.p.t.u.

Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na nieuzasadnione zarzutem twierdzenia naruszeń. Konieczność ponownego określenia granic obszaru analizowanego w zgodzie z zasadami planowania przestrzennego oraz korekta błędnych parametrów w przedmiocie wskaźników zabudowy.

Oddalenie skargi kasacyjnej potwierdza, iż zwolnienie podatkowe z art. 4a ust. 1 pkt 1 u.p.s.d. wymaga dochowania przez podatnika szczególnej staranności w zgłoszeniu nabycia spadku. Procedura z art. 15zzzzzn2 ustawy o COVID-19 nie wpływa na tę ocenę.

Dla instalacji o zdolności przetwarzania ponad 75 ton odpadów na dobę konieczne jest uzyskanie pozwolenia zintegrowanego. Sąd utrzymał w mocy decyzję odmawiającą zmiany zwykłego zezwolenia zgodnie z ustawą o odpadach.

Rozpoznając skargę kasacyjną, Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził prawidłowość decyzji kasacyjnej wskazując, że uchybienia proceduralne w zakresie ustalania stron postępowania oraz doręczenia decyzji wymagają wznowienia postępowania i nie mogą być sanowane na etapie odwoławczym.

Zawieszenie praw wynikających z licencji detektywa w związku z toczącym się postępowaniem karnym jest dopuszczalne, gdy interes społeczny przeważa nad interesem jednostki, a zarzuty kasacyjne nie wykazują naruszenia prawa przez organ administracyjny.

Na podmiot wykonujący przewóz drogowy można nałożyć karę pieniężną za naruszenie przepisów o transporcie drogowym bez względu na subiektywną winę, jeżeli nie wykazano okoliczności wyłączających odpowiedzialność administracyjną przewidzianych w art. 92c ust. 1 pkt 1 ustawy o transporcie drogowym.

Decyzja o zarejestrowaniu pojazdu, dokonana bez niezbędnej homologacji producenta, stanowi rażące naruszenie prawa. W przypadku zmiany parametrów technicznych pojazdu wymagana jest zgodność z homologacją producenta oraz odpowiednie poświadczenie tych zmian.