Organ administracji publicznej oraz sądy administracyjne prawidłowo odmówiły uznania za spełniony wymogu nieprzerwanego trzyletniego okresu zatrudnienia B.D. jako dyrektora szkoły, przyjmując, że przerwa w zatrudnieniu w sierpniu 2017 roku nie spełnia wymogu art. 9e ust. 1 Karty Nauczyciela. Skarga kasacyjna została oddalona.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że wydatki związane z mieszanym użytkowaniem samochodów służbowych przez pracowników spółki nie stanowią ukrytych zysków ani wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą, zatem nie podlegają opodatkowaniu ryczałtem.

Wszczęcie postępowania karnego skarbowego wobec zarządu M. sp. z o.o. nie stanowiło działań instrumentalnych w rozumieniu niewłaściwego wykorzystywania przepisów o zawieszeniu biegu przedawnienia podatkowego. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził zgodność decyzji organów podatkowych z przepisami prawa poprzez odmowę uwzględnienia odliczeń VAT przedstawionych przez M. sp. z o.o.

Nałożenie administracyjnej kary pieniężnej wymaga jednoznacznego ustalenia przekroczenia prawnie dopuszczalnych norm na podstawie wiarygodnych pomiarów, przy uwzględnieniu ewentualnych błędów pomiarowych zgodnych z przepisami.

Brak dokumentu homologacji przy rejestracji pojazdu z kraju pozaunijnego jest uchybieniem oczywistym, uzasadniającym uchylenie decyzji rejestracyjnej, jednak nie każdorazowo stanowi rażące naruszenie prawa prowadzące do stwierdzenia nieważności decyzji.

Skarga kasacyjna wniesiona przez S. sp. z o.o. w przedmiocie podatku VAT za czerwiec 2017 r. jest niezasadna. Decyzje organów oraz wyrok WSA były zgodne z prawem i potwierdzały nierzeczywistość spornych transakcji. NSA oddala skargę jako nieuzasadnioną.

Podejmując działalność gospodarczą, podatnik wykonujący zorganizowaną i zarobkową działalność, niezależnie od formalnej strony relacji z kontrahentami, spełnia kryteria podatnika podatku od towarów i usług. Zasady obrotu umownego nie determinują samodzielności działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów podatkowych.

Postępowanie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, nieprawidłowo realizujące wytyczne Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w przedmiocie zwolnienia z obowiązków opłacania składek, będące uchybieniem proceduralnym, nie może skutkować negatywnym dla strony transportem prawnym.

Skarga kasacyjna, w której nie wykazano naruszenia prawa materialnego lub proceduralnego, poprzez brak precyzji i argumentacji, podlega oddaleniu, a koszty postępowania kasacyjnego mogą być niezasądzone.

Naczelny Sąd Administracyjny, uchylając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, uznał konieczność powtórnego rozpoznania sprawy z uwzględnieniem wszechstronnej analizy przesłanek umorzenia składek oraz wnikliwej oceny dowodów dotyczących stanu zdrowia i majątku skarżącego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że decyzja uchylająca i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia była zasadne z uwagi na istotne braki w postępowaniu dowodowym organu I instancji, które nie mogły być sanowane przez organ odwoławczy.

Oddala się skargę kasacyjną S. Sp. z o.o. jako bezzasadną. Cofnięcie świadectwa kierowcy oraz roczne zawieszenie wydawania nowych świadectw przez organ administracyjny jest zgodne z prawem, gdy przedsiębiorca nie spełnia warunków formalnych określonych w przepisach prawa krajowego i unijnego.

Skarga kasacyjna jest bezzasadna z uwagi na brak wykazania istotnego wpływu zarzucanych naruszeń proceduralnych na treść zaskarżonego wyroku, co skutkuje utrzymaniem w mocy decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego o nałożeniu kary pieniężnej za domniemane naruszenie przepisów o transporcie drogowym.

NSA uznał, że postępowanie dyscyplinarne przeciwko funkcjonariuszce Policji A.A. powinno zostać ponownie przeprowadzone z uwzględnieniem pełniejszej analizy materiału dowodowego, w szczególności dotyczącego poprawności wskazań GPS, bez którego prawidłowego zbadania przypisanie winy byłoby przedwczesne.

W postępowaniach dyscyplinarnych wobec funkcjonariuszy policji konieczne jest precyzyjne określenie momentu powzięcia przez przełożonego dyscyplinarnego wiedzy o przewinieniu oraz rzetelne przeprowadzenie całościowego postępowania dowodowego zgodnie z zasadą swobodnej, lecz niearbitralnej oceny dowodów.

Dane z ewidencji gruntów, będące informacją publiczną, podlegają udostępnieniu w trybie i na zasadach określonych przez Prawo geodezyjne i kartograficzne, stanowiące lex specialis względem ustawy o dostępie do informacji publicznej. Brak jest podstaw do stosowania przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej w zakresie, w którym regulacje geodezyjne dostępu do informacji te szczegółowo określają

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził prawidłowość klasyfikacji naruszeń przez organ administracyjny. Uchylając zaskarżony wyrok WSA, potwierdził zgodność decyzji organu nałożenia kary pieniężnej z polskimi przepisami, odrzucając tezę o niezgodności z prawem unijnym.

Brak wykazania interesu prawnego przez skarżącego uzasadnia odmowę udostępnienia mu danych z operatu ewidencyjnego. Ocena ta opiera się na przepisach ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, niezależnie od ogólnych uprawnień z ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Uchybienie polegające na rejestracji pojazdu bez dokumentów homologacyjnych, mimo że jest oczywiste, nie stanowi rażącego naruszenia prawa, jeśli nie wywołuje nieodwracalnych skutków społeczno-gospodarczych. Dokument homologacji jest obligatoryjny przy rejestracji nowych pojazdów.

NSA podkreślił, że przetwarzanie danych osobowych w ramach działalności prywatnej nie podlega pod Rozporządzenie 2016/679, co czyni postępowanie organu administracji publicznej bezprzedmiotowym i właściwie umorzonym.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną jako niezasadną, podtrzymując ustalenia faktyczne i prawne organów oraz Sądu I instancji w przedmiocie rzetelności czynności dokumentowanych zakwestionowanymi fakturami VAT.

NSA wskazuje, że naruszenie procedur sądowych, w tym wadliwość uzasadnienia wyroku, stanowi podstawę do uchylenia wyroku WSA i ponownego rozpoznania sprawy. Uzasadnienie musi wyjaśniać w pełni motywy rozstrzygnięcia dla zachowania kontroli instancyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że art. 107 ust. 1 u.p.a. wymaga wykładni funkcjonalnej, uwzględniającej zasadę proporcjonalności, co umożliwia złożenie wniosku o zwrot akcyzy po terminie, jeśli uzasadniają to szczególne okoliczności sprawy.

Decyzja organu podatkowego oddalająca wniosek o ograniczenie poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych jest prawidłowa, gdy brak podstawowego zarzutu naruszenia art. 22 § 2a o.p. w skardze kasacyjnej czyni ją bezzasadną.