Okoliczności wskazane w skardze o wznowienie, dotyczące stronniczości sędziego, nie mogą być podstawą wznowienia postępowania, jeśli nie spełniają przesłanek określonych w art. 273 § 2 p.p.s.a. Brak bezstronności sędziego, niewynikający z jego wyłączenia mocą ustawy, nie spełnia warunków wznowienia postępowania.
Skarga kasacyjna, złożona przez S.N., nie została uwzględniona, albowiem skarżący nie wykazał posiadania interesu prawnego ani legitymacji do wniesienia skargi na decyzję administracyjną, jako że działał jedynie w imieniu córek, co nie daje mu prawa występowania jako strona w postępowaniu sądowo-administracyjnym.
Utrzymanie w mocy wyroku sądu I instancji, stwierdzającego, że decyzja o opodatkowaniu nieruchomości powiązanych z WORD wymaga uwzględnienia faktycznego zakresu działalności gospodarczej jednostki, a sama przynależność do środków trwałych nie przesądza o związku z działalnością gospodarczą.
Przy ocenie związku nieruchomości z działalnością gospodarczą kluczowe jest przeprowadzenie szczegółowego postępowania dowodowego, wykazującego faktyczne wykorzystanie nieruchomości w działalności gospodarczej; sam fakt posiadania przez przedsiębiorcę nie uzasadnia wyższej stawki podatku.
Nie każde posiadanie nieruchomości przez przedsiębiorcę przesądza o jej opodatkowaniu stawką dla działalności gospodarczej; konieczne jest wykazanie jej użycia lub możliwości użycia w tej działalności (art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. wykładnia ścisła).
Przesłanki ustalenia odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki muszą wynikać z rzetelnej oceny stanu niewypłacalności, uwzględniając całokształt dostępnych dowodów oraz moment pełnienia funkcji zarządczej.
Brak umożliwienia przeprowadzenia wywiadu środowiskowego przez wnioskodawcę uzasadnia odmowę przyznania zasiłku celowego jako formy pomocy społecznej; obowiązek współpracy skarżącego z organem jest konieczny dla weryfikacji zasadności przyznania świadczenia.
Decyzja deklaratoryjna o nabyciu własności nieruchomości na podstawie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. wymaga jednoznacznego wykazania, że nieruchomość była zajęta pod drogę publiczną z dniem 31 grudnia 1998 r.
Przesłanka własności państwowej gruntu jest warunkiem sine qua non w procesie nabycia przez PKP prawa użytkowania wieczystego, a brak jej spełnienia wyklucza zastosowanie art. 34 ustawy o komercjalizacji.
Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego uchylający decyzję administracyjną o stwierdzeniu nabycia z mocy prawa własności nieruchomości zajętej pod drogę publiczną został utrzymany. NSA potwierdził, że dowody geodezyjne były niewystarczające do wydania prawidłowego orzeczenia o takim nabyciu.
Skarga kasacyjna M.P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego dotyczącego przejęcia majątku ziemskiego na podstawie dekretu PKWN o reformie rolnej została oddalona, gdyż całość majątku, w tym obszary leśne, podpadała pod wskazane kryteria reformy rolnej.
Brak współdziałania wnioskodawcy z organem pomocy społecznej, w tym odmowa przeprowadzenia wywiadu środowiskowego, stanowi uzasadnioną podstawę do odmowy przyznania zasiłku celowego (art. 11 ust. 2 u.p.s.).
Brak dokumentacji archiwalnej nie potwierdza przesłanki braku wypłaty odszkodowania; nowe faktyczne ustalenia organów mogą skutkować odmową ustalenia odszkodowania, jeżeli wnioskodawcy nie udowodnią jego braku.
Prawo do świadczenia pielęgnacyjnego może być przyznane od miesiąca, w którym następuje rezygnacja lub zawieszenie pobierania emerytury, co stanowi przesłankę warunkującą niemożliwość łączenia obu świadczeń.
Zawieszenie renty do 31 grudnia 2023 r. stanowi warunek sine qua non nabycia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie wcześniejszych przepisów, zgodnie z art. 63 ust. 1 ustawy o świadczeniu wspierającym z 2023 r.
Sąd potwierdził, że odmowa odszkodowania za nieruchomość, która w momencie przejęcia przez państwo nie była działką budowlaną, jest zgodna z prawem, ponieważ brak było istotnych przepisów lub planów pozwalających na jej uznanie za budowlaną.
NSA stwierdza, że odmowa współdziałania z organami pomocy społecznej, manifestująca się poprzez uniemożliwienie przeprowadzenia wywiadu środowiskowego, uzasadnia odmowę przyznania zasiłku stałego, zgodnie z art. 11 ust. 2 u.p.s. i art. 4 u.p.s.
Brak współdziałania osoby wnioskującej o zasiłek społeczny w przeprowadzeniu wywiadu środowiskowego stanowi uzasadnioną podstawę do odmowy przyznania świadczenia, nawet przy złożonych zarzutach dotyczących stanu majątkowego i zdrowotnego skarżącego.
Powierzenie oceny prawidłowości wyceny nieruchomości rzeczoznawcy majątkowemu nie narusza procedury, gdy organy administracyjne uznają operat szacunkowy za pełny i logiczny, a jego zakwestionowanie wymaga działań od strony skarżącej.
Brak współdziałania w formie uniemożliwienia przeprowadzenia rodzinnego wywiadu środowiskowego stanowi uzasadnioną podstawę do odmowy przyznania świadczeń z pomocy społecznej, zgodnie z obowiązującymi przepisami o pomocy społecznej.
Brak współdziałania wnioskodawcy z organem pomocy społecznej, polegający na odmowie przeprowadzenia wymaganego wywiadu środowiskowego, uzasadnia odmowę przyznania świadczeń z pomocy społecznej.
Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że złożenie wniosku o zwrot nieruchomości po ustawowym terminie skutkuje wygaśnięciem roszczenia, co usprawiedliwia odmowę wszczęcia postępowania administracyjnego. Wniosek J.S. złożono po terminie zawitym, przez co brak podstaw do uwzględnienia roszczenia.
Dla skutecznego stwierdzenia nabycia z mocy prawa własności nieruchomości zajętej pod drogę publiczną według art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r., konieczne jest bezsprzeczne wykazanie, że nieruchomość była faktycznie zajęta i użytkowana jako droga publiczna w dniu 31 grudnia 1998 r.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że wydatki związane z mieszanym użytkowaniem samochodów służbowych przez pracowników spółki nie stanowią ukrytych zysków ani wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą, zatem nie podlegają opodatkowaniu ryczałtem.