Wydanie decyzji o ograniczeniu korzystania z nieruchomości na mocy art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami uprawnia inwestora do trwałego zajęcia nieruchomości w zakresie niezbędnym do realizacji inwestycji celu publicznego, o ile nie naruszono przepisów proceduralnych.

NSA stwierdza, że odmowa zawarcia umowy przez zobowiązanego umożliwia organowi ustalenie odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej decyzją administracyjną na podstawie art. 61 ust. 2d ustawy o pomocy społecznej. Brak podstaw do zwolnienia z tejże opłaty bazując na przedstawionych okolicznościach faktycznych.

Art. 115a ustawy o Policji oraz art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej wymagają stosowania nowego przelicznika ekwiwalentu za niewykorzystany urlop dla funkcjonariuszy zwolnionych po 6 listopada 2018 r., co zostało potwierdzone przez NSA, który oddalił skargę kasacyjną.

Działalność oświatowa realizowana przez jednostkę niebędącą przedsiębiorcą nie kwalifikuje się do otrzymania świadczeń na ochronę miejsc pracy zgodnie z art. 15g ustawy o COVID-19, jeśli nie spełnia kryteriów działalności gospodarczej.

Oddalenie przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej Gminy Miejskiej K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego potwierdza poprawność proceduralną i materialnoprawną decyzji o odmowie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości.

W przypadku zadłużenia zastępczo wniesionych opłat przez gminę za pobyt w DPS, istnieją podstawy prawne do wydania decyzji zobowiązującej do zwrotu tych opłat przez osobę zobowiązaną. Braki uzasadnień decyzji administracyjnych mogą być sanowane w postępowaniu odwoławczym.

Uchwała Zarządu Powiatu w B. powierzała obowiązki dyrektora jednostki organizacyjnej osobie niewypełniającej wymogów art. 122 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej, co stanowiło istotne naruszenie prawa. Skarga kasacyjna została oddalona.

Operat szacunkowy z dnia 17 czerwca 2022 r. nie stanowił wiarygodnego dowodu przy ustalaniu odszkodowania za wywłaszczenie nieruchomości, co uzasadniało uchylenie wyroków WSA oraz decyzji administracyjnych jako wydanych z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego.

Artykuł 153 p.p.s.a. obliguje organy administracji do przestrzegania prawnie wiążących ocen wyrażonych przez sądy administracyjne, także w przypadku rozpoznawania ponownych skarg. Przywilej związania oceną prawną dotyczy zarówno organów sądowych, jak i administracyjnych, a niezastosowanie się do takiej oceny jest podstawą kasacji.

W sprawie dotyczącej przyznania świadczeń z Tarczy Antykryzysowej, przedsiębiorca prowadzący działalność oświatową, która nie mieści się w definicji działalności gospodarczej, nie ma prawa do tych świadczeń w zakresie pracowników zatrudnionych w tej działalności, zgodnie z stanowiskiem WSA oraz art. 170 ust. 1 Prawa oświatowego.

Określenie dodatkowego zobowiązania podatkowego na podstawie art. 112c u.p.t.u. jest zgodne z zasadą proporcjonalności, jeżeli podatnik świadomie popełnia oszustwo podatkowe. Zastosowanie sankcji w wysokości 100% jest uzasadnione wobec świadomego unikania praw podatkowych przez podatnika.

Ocena projektu przez Zarząd Województwa Wielkopolskiego, naruszająca prawo poprzez nieprawidłowe zastosowanie kryterium merytorycznego nr 14, wymaga uwzględnienia istotności lokalnego oddziaływania projektu, a nie tylko regionalnego potencjału, co skutkuje koniecznością ponownego rozpatrzenia sprawy.

Rzeczywista działalność gospodarcza jest podstawą oceny przeważającej działalności dla potrzeb wsparcia z art. 15gga ustawy COVID-19, niezależnie od formalnych danych w rejestrze REGON.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok WSA w związku z niewystarczająco uargumentowanym uzasadnieniem decyzji dotyczącej stosowania zarządzenia pf-49 z 2014 r. do wcześniejszych okresów służby i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania.

W przypadku dwukrotnego zaproponowania funkcjonariuszowi Służby Ochrony Państwa innego stanowiska, nie znajduje zastosowania podstawa obligatoryjnego zwolnienia ze służby przewidziana w art. 107 ust. 1 pkt 9 ustawy o SOP, a przepisy art. 102 ust. 4 mogą stanowić właściwą podstawę. Wyrok NSA z dnia 21 listopada 2025 r.

Art. 115a ustawy o Policji w brzmieniu zmienionym przez ustawę nowelizującą z 14 sierpnia 2020 r. ma zastosowanie do obliczania ekwiwalentu za niewykorzystany urlop mundurowych, nawet dla okresów przed 6 listopada 2018 r.

Członek zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością ponosi solidarną odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki powstałe w okresie pełnienia funkcji zarządczej, niezależnie od liczby wierzycieli spółki, a zwolnienie z tej odpowiedzialności może nastąpić wyłącznie, gdy członek zarządu wykaże, że we właściwym czasie zgłosił wniosek o ogłoszenie upadłości lub że niezłożenie wniosku nie wynika

Posiadanie nieruchomości przez bank, nabyte w celu odzyskania wierzytelności, pozostaje w związku z działalnością gospodarczą, uzasadniając opodatkowanie wyższą stawką, zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l., niezależnie od faktycznego wykorzystania.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, stwierdzając, że warunki dla częściowego umorzenia kosztów egzekucyjnych zostały spełnione, a pełne umorzenie byłoby nieusprawiedliwionym obciążeniem Skarbu Państwa. Rozstrzygnięcie opiera się na zrównoważeniu interesu publicznego i sytuacji finansowej skarżącego.

Wiążąca klasyfikacja gruntów zawarta w ewidencji gruntów i budynków przesądza o ich opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości jako związanych z działalnością gospodarczą, niezależnie od faktycznego pokrycia terenów wodami powierzchniowymi.

Decyzja naliczenia opłat za zarząd, zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z 10 lutego 1998 r., może stanowić dowód posiadania zarządu państwowego na dzień 5 grudnia 1990 r., co uprawnia do nabycia prawa użytkowania wieczystego z mocy prawa.

Kontrola sądowa jakości zaoferowanego przez gminę lokalu socjalnego pod kątem uwzględnienia indywidulanych zaleceń medycznych dotyczących potencjalnego najemcy

Umowa o świadczenie usług, której przedmiotem jest przygotowanie i prowadzenie szkoleń, podlega przepisom dotyczącym umów zlecenia, co uzasadnia obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego, zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy o świadczeniach zdrowotnych.

Niepodjęcie lub rezygnacja z zatrudnienia musi być bezpośrednio związana z koniecznością sprawowania opieki nad osobą niepełnosprawną. Nie spełniających tego warunku nie przyznaje się świadczenia pielęgnacyjnego.