W postępowaniu administracyjnym stroną postępowania jest podmiot, którego interes prawny, wynikający z normy prawnej, podlega konkretyzacji. Skarżący M.S. nie dysponował takim interesem prawnym, co wykluczało jego status strony w postępowaniu o przyznanie płatności z wniosku innego rolnika.

O ile organy prowadzące postępowanie w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami - na podstawie art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 5 stycznia 2011 o kierujących pojazdami (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1268 ze zm.; dalej: u.k.p.) - nie mają prawnej możliwości weryfikacji wydanego orzeczenia lekarskiego pod względem jego treści, o tyle na organach ciąży obowiązek ustalenia, czy przesłane

W sprawie dotyczącej umorzenia zaległości podatkowych, brak wykazania ważnego interesu podatnika lub interesu publicznego, mimo zarzutów proceduralnych, uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej. (art. 67a § 1 o.p.)

Oddalenie skargi kasacyjnej spółki A. sp. z o.o. przeciw decyzji o zamknięciu składowiska odpadów nastąpiło z powodu niewłaściwego zastosowania art. 61a § 1 k.p.a. i art. 148 ust. 3 ustawy o odpadach. Żądanie zmiany decyzji było nieterminowe i niezgodne z prawem.

Członek zarządu spółki akcyjnej, pełniący formalnie swoje obowiązki, odpowiada za zobowiązania podatkowe spółki, niezależnie od faktycznego zakresu zarządzania jej sprawami, jeżeli należność podatkowa stała się wymagalna w okresie pełnienia tych obowiązków.

Członek zarządu spółki kapitałowej może odpowiadać za zaległości podatkowe spółki nawet w przypadku, gdy jedynym wierzycielem jest Skarb Państwa. Obowiązek złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości powstaje w związku z niewypłacalnością dłużnika, niezależną od liczby wierzycieli.

Obowiązek szczepień ochronnych jest wymagalny z mocy prawa, a jego realizacja musi być zgodna z przepisami konstytucyjnymi; w razie braku szczególnych przeciwwskazań zdrowotnych brak zgłoszonego na czas dziecka na szczepienia uzasadnia nałożenie sankcji administracyjnych.

Skarga kasacyjna A. S. na wyrok WSA w Gdańsku zostaje oddalona; NSA potwierdza skuteczność doręczenia tytułów wykonawczych oraz brak przedawnienia zobowiązań podatkowych, co uzasadnia kontynuację postępowania egzekucyjnego.

Obowiązek poddania dziecka obowiązkowym szczepieniom ochronnym, wynika wprost z ustawy o zwalczaniu zakażeń, a brak przeciwwskazań medycznych uzasadnia zastosowanie norm egzekucji administracyjnej, niezależnie od wcześniejszej negatywnej oceny konstytucyjności konkretnych przepisów wykonawczych.

Obowiązek szczepień ochronnych jest wymagalny i zgodny z prawem materialnym oraz proceduralnym, pomimo braku dodatkowych zaświadczeń, gdy przeprowadzono badania kwalifikacyjne wykluczające przeciwwskazania zdrowotne.

Inwestycja budowlana realizowana na obszarze Natura 2000, wymagająca oceny oddziaływania na środowisko, wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę, nawet jeśli jej skala pozwala na zgłoszenie jej budowy bez takiego pozwolenia.

Raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko powinien jednoznacznie określać racjonalne warianty realizacji projektu, a ich brak stanowi przeszkodę w ustaleniu środowiskowych uwarunkowań, co jest podstawą do uchylenia decyzji administracyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził legalność zaskarżonej decyzji Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska. Brak uzasadnionych podstaw do podważenia decyzji środowiskowych przedsięwzięcia w zakresie budowy nowej ulicy z linią tramwajową w G. i utrzymał ją w zgodzie z preferowanym wariantem inwestora.

Skarga kasacyjna F. sp. z o.o. na decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach została oddalona przez NSA. Decyzja organów i sądów niższych instancji była prawidłowa, a wariant C uznano za najkorzystniejszy mimo braku społecznej akceptacji.

W sprawie uznania nieważności szwedzkiego prawa jazdy, Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza odmowę jego wymiany na polski odpowiednik, z uwagi na niespełnienie przesłanek przewidzianych w art. 14 ust. 1 oraz istnienie negatywnych przeszkód przewidzianych w art. 12 ust. 1 pkt 5 ustawy o kierujących pojazdami.

W przypadku orzeczenia odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z o.o., bezskuteczność egzekucji z majątku spółki oraz formalne pełnienie funkcji członka zarządu przez skarżącego uzasadniają obciążenie wyłącznie jego odpowiedzialnością podatkową.

Decyzja kasacyjna organu odwoławczego, wydana na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., może być podjęta wyłącznie w przypadku nieprawidłowości proceduralnych w postępowaniu administracyjnym, które mają istotny wpływ na jego wynik. W sytuacji dostatecznego udokumentowania stanu faktycznego, nie należy stosować wykładni rozszerzającej ani przekazywać sprawy do ponownego rozpatrzenia.

Nie można orzec w trybie nakazowym, gdy okoliczności czynu i wina oskarżonego budzą wątpliwości; ponadto wydanie wyroku z naruszeniem zasady ne bis in idem stanowi rażące naruszenie prawa procesowego.

Postanowienie o wszczęciu postępowania podatkowego doręczone skutecznie z zastrzeżeniem art. 150 § 4 Ordynacji podatkowej. Brak wykazania nieprawidłowości doręczenia przez skarżącego uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej.

NSA uchylił wyrok WSA, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania, podkreślając konieczność oceny, czy organy podatkowe wszczęły postępowania karne skarbowe w celu instrumentalnego zawieszenia terminu przedawnienia. WSA powinien również zbadać charakter postępowań wobec przepisów o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając brak podstaw do kwestionowania legalności decyzji o umorzeniu postępowania, gdyż zarzuty kasacyjne nie dotyczyły meritum sprawy, lecz innych postępowań podatkowych.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że brak określenia wartości mienia pozostawionego poza granicami RP w decyzji lub zaświadczeniu uniemożliwia ujawnienie tych dokumentów w rejestrze wojewódzkim, zgodnie z ustawą o realizacji prawa do rekompensaty.

Skarga kasacyjna jest oddalona z uwagi na brak usprawiedliwionych podstaw kasacyjnych. Ustalenia faktyczne i prawne przyjęte przez sąd I instancji zostały uznane za zgodne z obowiązującymi przepisami dotyczącymi postępowania egzekucyjnego.

Zastosowanie art. 70 § 6 pkt 6 Ordynacji podatkowej do zobowiązań z 2017 roku jest dopuszczalne, a jego wdrożenie uzasadnia zawieszenie biegu terminu przedawnienia. NSA uchyla wyrok WSA i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania z uwzględnieniem tego stanowiska.