Skarga kasacyjna została oddalona. Wojewoda i Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo uznali, że lokalizacja stacji bazowej telefonii komórkowej była zgodna z przepisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a projekt budowlany spełniał wymagania ochrony środowiska.

NSA uznaje, że Gmina O. ma prawo do zastosowania prewspółczynnika powierzchniowego przy odliczaniu VAT od wydatków na termomodernizację, jako bardziej reprezentatywnego środka odzwierciedlającego specyfikę wykorzystania budynku do działalności gospodarczej.

Numizmat z wizerunkiem J.R. nie stanowi jednego świadczenia z publikacją i podlega klasyfikacji do działu 83 CN jako "artykuły różne z metali nieszlachetnych". WIS nie może obejmować zestawu uznanego wcześniej za niezłożony.

W przypadku odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej z art. 24 ust. 3 ustawy SENT należy uwzględniać proporcjonalność kary, okoliczności naruszenia oraz jego wpływ na interes publiczny i budżet państwa. Automatyczne nałożenie kary bez tej analizy narusza zasadę proporcjonalności.

Dopuszczenie cudzoziemca do posiadania broni w RP wymaga zbadania całokształtu okoliczności wskazujących na zamiar stałego pobytu, niezależnie od formalnego statusu meldunkowego, uwzględniając międzynarodowe normy i zasadę wzajemności.

W postępowaniu administracyjnym dotyczącym przyznania pomocy rolniczej, uznanie przedsiębiorstwa za powiązane wymaga precyzyjnego uzasadnienia w oparciu o przepisy unijne. Domniemane powiązania nie mogą stanowić jedynej podstawy prawnej do odmowy wsparcia.

Przyznanie pomocy finansowej na zakup nawozów mineralnych nie może być odmówione na podstawie nieprecyzyjnej klasyfikacji przedsiębiorstwa jako powiązanego, jeżeli brak jest wystarczającego uzasadnienia prawnego i faktycznego zgodnego z art. 3 Załącznika nr 1 do rozporządzenia UE nr 702/2014.

Zajęcie pasa drogowego bez uprzedniego uzyskania wymaganych zezwoleń administracyjnych, bez załączenia zatwierdzonego projektu organizacji ruchu, uzasadnia odmowę przyznania retroaktywnie legalizacji działań podjętych na pasie drogowym wbrew przepisom o drogach publicznych.

W postępowaniu wznowieniowym, przesłanki zawarte w art. 240 § 1 O.p. muszą mieć charakter wyjątku, który nie pozwala na rozszerzoną wykładnię. Nowe dowody muszą zmieniać podstawowy stan faktyczny, inaczej decyzja ostateczna nie podlega uchyleniu.

Odpowiedzialność członka zarządu spółki za zaległości podatkowe oparta na art. 116 § 1 O.p. nie podlega wyłączeniu w przypadku braku wykazania przesłanek egzoneracyjnych, w tym terminowego złożenia wniosku o upadłość oraz istnienia realnych aktywów umożliwiających zaspokojenie zobowiązań spółki.

Zgodnie z art. 10a ustawy SENT, obowiązek zapewnienia przekazywania danych geolokalizacyjnych spoczywa na przewoźniku przez całą trasę. Nieprzekazanie tych danych stanowi naruszenie ustawy, co uzasadnia nałożenie kary pieniężnej. Organy nie mają obowiązku rozstrzygania wątpliwości na korzyść przewoźnika, gdyż ustawa nie jest prawem podatkowym.

Dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu rachunkowości na okoliczność właściwego rozliczenia wpłaty podatkowej pozostaje w gestii organu podatkowego, a jego zaniechanie nie narusza zasad prawdy obiektywnej, jeśli sprawa nie wymaga specjalistycznych wiadomości.

Odmowa przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego z zakresu rachunkowości nie stanowi naruszenia przepisów postępowania, gdyż zaliczenie wpłaty to czynność materialno-techniczna niewymagająca specjalistycznej opinii. Skarga kasacyjna w tej części jest bezpodstawna.

Przywrócenie terminu do wniesienia odwołania wymaga uprawdopodobnienia braku winy skarżącego. Organ powinien uwzględnić całokształt okoliczności oraz zastosować instytucję przywrócenia terminu w przypadku uprawdopodobnienia braku winy, zgodnie z art. 162 § 1 o.p.

Teza orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowi, że rozważając przywrócenie terminu do złożenia odwołania, organ powinien starannie ocenić, czy materiał dowodowy uprawdopodabnia brak winy skarżącego w uchybieniu terminowi, zgodnie z art. 162 § 1 o.p., co uzasadnia uchylenie wyroku WSA i postanowienia organu podatkowego.

Decyzja organu podatkowego określająca zakres odpowiedzialności spadkobiercy do wysokości masy czynnego spadku była prawidłowa; zobowiązuje podatkowo do wysokości masy czynnego spadku, niezależnie od innych długów spadkowych.

Organem właściwym do rozstrzygnięcia wniosku o udzielenie ulgi w spłacie kary pieniężnej pozostaje ten, który nałożył karę administracyjną w I instancji, niezależnie od utrzymania decyzji w mocy przez organ odwoławczy.

Brak jednoznacznego i spójnego uzasadnienia wyroku sądu pierwszej instancji skutkuje uchyleniem tego wyroku oraz przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania w celu dokładnego ustalenia stanu faktycznego, w szczególności w zakresie wywozu towarów i świadomości oszustwa podatkowego.

W przypadku ostatecznej decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego, nie jest dopuszczalne ponowne badanie legalności tego obiektu w drodze nowego postępowania legalizacyjnego. Powaga rzeczy osądzonej oraz przepisy intertemporalne wyłączają taką możliwość.

NSA uznaje, iż przy ocenie braku winy w uchybieniu terminowi, organ powinien uwzględnić całokształt okoliczności oraz zastosować podstawy uprawdopodobnienia. Przywrócenie terminu jest uzasadnione, jeśli skarżący wskaże na brak winy, co nakazuje ponowne rozpoznanie sprawy.

Za oddalenie zażalenia K. P. i D. K. odpowiada uchybienie wymogom fiskalnym skargi (art. 220 § 3 p.p.s.a.), za odrzucenie zażalenia R. P. i D. K. jego niedopuszczalność wobec braku statusu strony i interesu prawnego (§ 2 art. 197 p.p.s.a.).

Zażalenie na odrzucenie skargi z powodu nieuiszczenia wpisu nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż brak uiszczenia opłaty wpisowej uzasadnia odrzucenie skargi zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. Zażalenie wniesione przez podmiot niebędący stroną postępowania jest niedopuszczalne.

Decyzja o rejestracji pojazdu dokonana z rażącym naruszeniem prawa, wskutek braku oświadczenia producenta o zgodności zmian konstrukcyjnych, jest prawnie wadliwa. Stwierdzenie nieważności takiej decyzji jest zasadne i nie narusza przepisów prawa administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, podkreślając brak uprawnień organów egzekucyjnych do weryfikacji decyzji administracyjnych w postępowaniu egzekucyjnym. Rozbieżności w numeracji działek nie wpłynęły na prawidłowość prowadzonej egzekucji.