W sytuacji, gdy strona nie przedłoży dokumentacji w wymaganym terminie w postępowaniu legalizacyjnym, organ nadzoru budowlanego zobligowany jest do nakazania rozbiórki obiektu budowlanego, chyba że strona wykaże uzasadnione przyczyny opóźnienia w uzyskaniu decyzji administracyjnych, co nie miało miejsca w niniejszej sprawie.

Sąd administracyjny jest uprawniony do oceny prawidłowości doręczenia decyzji podatkowej w toku postępowania o odpowiedzialność osób trzecich. Adres mailowy w pełnomocnictwie może być uznany za właściwy do doręczeń elektronicznych, wpływając na legalność postępowania podatkowego.

Postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, które dotyczy określenia wysokości nieprzekazanych wierzytelności egzekucyjnych z tytułu dostaw, robót i usług, jest zgodne z prawem, o ile zajęcie dokonane zostało z chwilą doręczenia zawiadomienia o wierzytelnościach zarówno istniejących, jak i przyszłych.

Uchwała o utworzeniu zespołu przyrodniczo-krajobrazowego musi spełniać określone prawem przesłanki ochronne, a jej zakres nie może naruszać zasad prawidłowej gospodarki leśnej. Sąd pierwszej instancji musi ponownie ocenić uchwałę, uwzględniając prawidłową interpretację przepisów o ochronie przyrody.

NSA orzekł, że wnioski o dostęp do danych osobowych muszą być rozpatrywane w kontekście przepisów ochrony danych osobowych i nie mogą obejmować dostępu do dokumentów akt sądowych, które regulowane są odrębnymi przepisami procedury cywilnej.

Zaliczki na poczet zysku wypłacane komplementariuszom przez spółkę komandytową nie podlegają opodatkowaniu na zasadach zryczałtowanego podatku dochodowego w momencie ich wypłaty, lecz dopiero po obliczeniu całorocznego dochodu spółki i podatku należnego od tego dochodu.

NSA uznaje, że nierzetelne faktury wystawione przez G. I.S. nie dają podstaw do odliczenia podatku naliczonego, a podatnik z należytej staranności powinien wiedzieć o nierzetelności transakcji, co wykluczało możliwość odliczenia VAT z tych faktur.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że termin na usunięcie nieprawidłowości był niewłaściwy, co skutkowało błędnym nałożeniem obowiązku rozbiórki. Organ powinien ponownie rozpatrzyć zakres obowiązków inwestora, dostosowując termin do realiów sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że brak dowodów przeciwnych sprawia, iż okoliczność osobistej opieki nad dzieckiem nie stanowi uprawdopodobnienia braku winy w niedochowaniu terminu do wniesienia odwołania, zgodnie z art. 58 § 1 K.p.a.

Skargę kasacyjną oddala się; zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy z 11 sierpnia 2021 r. o zmianie Kodeksu postępowania administracyjnego, postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji wszczęte po upływie 30 lat od jej doręczenia umarza się z mocy prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że korzystanie z podwykonawcy w ramach działalności opodatkowanej kartą podatkową, gdy prace te nie są usługami specjalistycznymi, prowadzi do utraty prawa do tej formy opodatkowania.

NSA orzekł, iż decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu o podatku VAT za IV kwartał 2010 roku była prawidłowa i nie uległa przedawnieniu, a wszczęcie postępowania karnego skarbowego nie miało charakteru instrumentalnego.

Zobowiązanie cudzoziemca do powrotu jest zasadne, gdy nie występują przesłanki do udzielenia ochrony pobytowej, a organ administracyjny prawidłowo ustalił stan faktyczny i prawny, w tym brak podstaw do pobytu ze względów humanitarnych na podstawie przepisów u.o.c.

Naczelny Sąd Administracyjny, rozpatrując skargę kasacyjną cudzoziemki, stwierdził, że na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego nie istnieją przesłanki do udzielenia zgody na pobyt z przyczyn humanitarnych. Tym samym potwierdził decyzje niższych instancji o zobowiązaniu jej do powrotu.

NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając jej zarzuty za niezasadne z uwagi na brak naruszenia prawa proceduralnego oraz zasadności merytorycznego rozstrzygnięcia organu podatkowego i WSA w sprawie VAT W. Sp. z o.o.

Dla uznania beztransakcyjnego przemieszczenia towarów za WDT konieczne jest przedstawienie dokumentów potwierdzających ich wywiezienie, niezależnie od formy tych dokumentów. Organ powinien dokładnie zweryfikować ich wiarygodność względem rzeczywistości przemieszczania towarów.

Decyzja o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie usunięcia odpadów została uchylona, jako przedwczesna, z powodu niepełnego materiału dowodowego i błędnego ustalenia stanu faktycznego przez organy administracyjne. Sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia.

Zmiany konstrukcyjne w pojeździe zarejestrowanym na S. G., dokonane bez zgody producenta, uzasadniają stwierdzenie nieważności decyzji rejestracyjnej jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa, co potwierdza Naczelny Sąd Administracyjny.

Zakaz reklamy aptek określony w art. 94a ust. 1 Prawa farmaceutycznego narusza zasady swobody świadczenia usług ustanowione w prawie unijnym, organy administracji publicznej nie mogą na jego podstawie nałożyć kary pieniężnej za reklamowanie aptek.

Wbrew twierdzeniom skarżącego kasacyjnie, na postanowienie o wznowieniu postępowania administracyjnego przysługuje zażalenie jedynie w zakresie przewidzianym przez k.p.a. Błędne pouczenie organu administracji co do możliwości zaskarżenia takiego postanowienia nie tworzy prawa do wniesienia zażalenia.

Zaskarżone rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie naruszało przepisy proceduralne, gdyż nie wyjaśniało podstaw prawnych wystarczająco wyraźnie, co miało istotny wpływ na możliwość sprawowania kontroli kasacyjnej. Wymaga to ponownego rozpoznania sprawy.

Decyzja odmowna Mazowieckiego Kuratora Oświaty w zakresie zezwolenia na założenie przedszkola jest zgodna z prawem, jeśli brak jest zapotrzebowania na nowe miejsca w sieci placówek, co oceniono na podstawie danych dotyczących liczby zameldowanych dzieci oraz dostępnych miejsc w istniejących przedszkolach.

NSA uznał, że niezastosowanie w sprawie art. 64 ust. 2 rozporządzenia 1306/2013 było prawidłowe, a zarzuty skargi kasacyjnej Z. Sp. z o.o. nie wykazały istotnego wpływu na wynik sprawy. Skarga kasacyjna została oddalona.

Odmowa udostępnienia informacji o środowisku musi być dokonana w formie decyzji administracyjnej jedynie gdy żądane informacje rzeczywiście stanowią informację o środowisku, co wymaga ustalenia przed sądem.