Nałożenie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego wymaga dostatecznego zgromadzenia i oceny materiału dowodowego. Decyzje w sprawie z brakiem wyraźnej granicy pasa i dowodów należy uchylić aż do wyjaśnienia stanu faktycznego, z zachowaniem pełni procedur administracyjnych.

W postępowaniu skargowym na czynności egzekucyjne, środek ten nie może służyć do rozstrzygania kwestii merytorycznych dotyczących samego obowiązku. Ocena czynności egzekucyjnych sprowadza się wyłącznie do ich zgodności z prawem i poprawności formalnej.

Skarga kasacyjna wniesiona przez S. S.A. została oddalona, bowiem zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego nie zasługiwały na uwzględnienie, a umorzenie kosztów egzekucyjnych podlegało rozstrzygnięciu na podstawie przepisów obowiązujących przed 19 lutego 2021 r.

NSA uznał błędną wykładnię przepisów o przedsiębiorstwach powiązanych, stwierdzając brak jednoznacznych przesłanek prawnych w wykluczeniu wnioskodawcy z kategorii uprawnionych do pomocy finansowej producentów rolnych. Decyzja winna być ponownie rozpatrzona.

W przypadku wznowienia postępowania na skutek nowych dowodów, organ administracyjny ma obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz poinformowania strony o jej prawach, a zaniechania w tym zakresie uzasadniają uchylenie zaskarżonej decyzji.

NSA uchyla wyrok WSA oraz decyzję ARiMR z powodu błędnej wykładni ustaleń co do powiązań przedsiębiorstwa, naruszającej kryteria samodzielności przedsiębiorstw w świetle unijnych przepisów pomocy.

Karę pieniężną za nielegalne zajęcie pasa drogowego ponosi podmiot faktycznie korzystający z nieruchomości, a przepisy Ordynacji podatkowej nie mają zastosowania do przedawnienia zobowiązań z tytułu administracyjnych kar pieniężnych.

Postanowienia organu skarbowego nie odpowiadają przepisom proceduralnym przy postępowaniu dowodowym; brak ich prawidłowego uzasadnienia uzasadnia zasadne ich uchylenie przez sąd administracyjny.

W postępowaniu o zmianę danych w ewidencji gruntów i budynków, nie dokonuje się rozstrzygnięcia o prawidłowości tytułów własności. Zmiany ewidencyjne mają charakter deklaratoryjny i nie kreują nowego stanu prawnego nieruchomości.

Wyrok NSA: Zaskarżony wyrok WSA w Lublinie uchylony z powodu sprzeczności i niejasności uzasadnienia dotyczących wywozu towarów oraz oceny świadomego udziału G. Sp. z o.o. w oszustwie podatkowym.

Skarga kasacyjna dotycząca stwierdzenia nieważności decyzji rejestracyjnej pojazdu jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa została oddalona, bowiem podjęte rozstrzygnięcie było zgodne z prawem materialnym i proceduralnym, a brak było podstaw do uznania ingerencji administracyjnej za błędną.

Dla uzasadnienia zaistnienia dostawy wewnątrzwspólnotowej suszu tytoniowego konieczne jest fizyczne przemieszczenie towarów z terytorium jednego państwa do innego, a ciężar dowodu spoczywa na sprzedawcy. Zobowiązanie podatkowe uległo przedawnieniu, jeśli decyzja o jego określeniu nie została doręczona przed upływem ustawowego terminu.

NSA stwierdził, iż procedura karnoskarbowa, w której przedstawiono zarzuty i przesłuchano świadków, wyklucza instrumentalność działania ograniczającego się do zawieszenia przedawnienia. Błąd proceduralny WSA polegał na nieocenieniu działań w kontekście faktycznym i prawnym, co uzasadniało przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

W przypadku posługiwania się "pustymi fakturami" dokumentującymi niewykonane usługi, podatnik nie ma prawa do odliczenia naliczonego podatku od towarów i usług, nawet jeśli brak jest dowodów na jego złą wiarę.

Skarga kasacyjna została oddalona. Wojewoda i Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo uznali, że lokalizacja stacji bazowej telefonii komórkowej była zgodna z przepisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a projekt budowlany spełniał wymagania ochrony środowiska.

Numizmat z wizerunkiem J.R. nie stanowi jednego świadczenia z publikacją i podlega klasyfikacji do działu 83 CN jako "artykuły różne z metali nieszlachetnych". WIS nie może obejmować zestawu uznanego wcześniej za niezłożony.

Zarządzanie kredytami obejmujące czynności zabezpieczające i kontrolne jest zwolnione z podatku od towarów i usług na mocy art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT, zaś opłaty sankcyjne, mimo iż podlegają opodatkowaniu, mogą również korzystać ze zwolnienia jako elementy zarządzania kredytami.

Instytucja umorzenia zaległości podatkowej na podstawie art. 67a § 1 Ordynacji podatkowej ma charakter uznaniowy, co oznacza, że nawet w razie wystąpienia przesłanki ważnego interesu podatnika lub interesu publicznego organ podatkowy nie jest zobligowany do udzielenia ulgi.

NSA uchylił wyrok WSA we Wrocławiu oraz postanowienie organu odwoławczego, nakazując ponowne rozpatrzenie sprawy w świetle art. 162 § 1 o.p., z uwzględnieniem okoliczności uprawdopodobniających brak winy skarżącego w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania.

Uchybienie terminowi do wniesienia odwołania powinno skutkować jego przywróceniem, jeśli strona uprawdopodobni brak swojej winy. Uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu, który może skutkować przywróceniem terminu w przypadku wykazania okoliczności bezwzględnie utrudniających jego dochowanie.

NSA uchylił wyrok WSA, nakazując ponowne rozpoznanie, stwierdzając błędną aplikację art. 134 § 1 i 57a P.p.s.a., co spowodowało niewłaściwe rozpatrzenie zarzutów skargi, bez należytej oceny ich zgodności z prawem materialnym.

NSA uznaje, że Gmina O. ma prawo do zastosowania prewspółczynnika powierzchniowego przy odliczaniu VAT od wydatków na termomodernizację, jako bardziej reprezentatywnego środka odzwierciedlającego specyfikę wykorzystania budynku do działalności gospodarczej.

NSA stwierdził nieważność decyzji administracyjnych dotyczących zwrotu dotacji edukacyjnej, kierowanych do podmiotu niebędącego prawidłową stroną postępowania administracyjnego, co skutkuje umorzeniem postępowania.

Postępowania legalizacyjne w ramach nadzoru budowlanego wszczynane są wyłącznie z urzędu; żądanie wszczęcia postępowania przez podmiot trzeci nie może stanowić podstawy do jego rozpoczęcia (art. 53a ust. 1 Prawa budowlanego).