Odmowa przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego z zakresu rachunkowości nie stanowi naruszenia przepisów postępowania, gdyż zaliczenie wpłaty to czynność materialno-techniczna niewymagająca specjalistycznej opinii. Skarga kasacyjna w tej części jest bezpodstawna.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, podkreślając brak uprawnień organów egzekucyjnych do weryfikacji decyzji administracyjnych w postępowaniu egzekucyjnym. Rozbieżności w numeracji działek nie wpłynęły na prawidłowość prowadzonej egzekucji.

Z treści art. 53a ust. 1 Prawa budowlanego wynika, że postępowanie w tego rodzaju sprawach organ nadzoru budowlanego wszczyna wyłącznie z urzędu, wykluczając możliwość inicjacji na wniosek strony posiadającej interes prawny.

Za błędne uznaje się przyjęcie, że skarżący Z.G. pozostawał podmiotem powiązanym w rozumieniu art. 3 ust. 3 Załącznika I do rozporządzenia nr 702/2014, co przesądzało o odmowie przyznania pomocy finansowej na zakup nawozów mineralnych. Decyzje organów zostały uchylone z uwagi na potrzebę ponownej analizy z uwzględnieniem celowościowej wykładni przepisów unijnych.

Skarga kasacyjna Głównego Inspektora Transportu Drogowego zostaje oddalona. Wojewódzki Sąd Administracyjny słusznie uchylił decyzje administracyjne z powodu braków proceduralnych i niewłaściwej oceny dowodów. NSA podkreśla wiążącą moc wykładni prawnej orzeczeń sądów administracyjnych.

Kwalifikacja przedsiębiorstwa jako powiązanego w rozumieniu art. 3 Załącznika I do rozporządzenia nr 702/2014 powinna uwzględniać wykładnię celowościową prawa unijnego, przy ścisłym stosowaniu wyjątków od reguły przyznawania pomocy dla MŚP.

NSA oddala skargę kasacyjną uznając za prawidłowe nałożenie przez GITD dwóch osobnych kar za różne naruszenia przepisów transportu drogowego, wskazując na brak proceduralnych nieprawidłowości oraz odrębność znamion prawnych deliktów.

Dla zakwalifikowania przewozu jako okazjonalnego konieczne jest spełnienie wymagań ustawy o transporcie drogowym, w tym posiadanie odpowiednich zezwoleń i licencji. Usługi realizowane przez aplikacje takie jak Uber podlegają tym regulacjom. Trybunał Stanu epidemii COVID-19 mógł legalnie zawiesić bieg terminów przedawnienia.

W odniesieniu do wydawania pozwoleń na broń, pojęcie miejsca stałego pobytu na terytorium RP nie może być interpretowane wyłącznie na podstawie meldunku czasowego, a organy muszą uwzględnić specyfikę regulacji dotyczących cudzoziemców, w tym ich prawo do terminowego pobytu.

W sytuacji braku jednoznacznych dowodów na istnienie przedsiębiorstwa powiązanego, niedopuszczalne jest wykluczenie podmiotu z kategorii MŚP na podstawie domniemanych powiązań. Organ podatkowy jest zobowiązany do ścisłej wykładni przepisów i jasnego uzasadnienia prawnego wyłączenia z przyznanego wsparcia zgodnie z Rozporządzeniem 702/2014.

Za oddalenie zażalenia K. P. i D. K. odpowiada uchybienie wymogom fiskalnym skargi (art. 220 § 3 p.p.s.a.), za odrzucenie zażalenia R. P. i D. K. jego niedopuszczalność wobec braku statusu strony i interesu prawnego (§ 2 art. 197 p.p.s.a.).

Zażalenie na odrzucenie skargi z powodu nieuiszczenia wpisu nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż brak uiszczenia opłaty wpisowej uzasadnia odrzucenie skargi zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. Zażalenie wniesione przez podmiot niebędący stroną postępowania jest niedopuszczalne.

W postępowaniu o umorzenie należności z tytułu składek, przedawnienie zobowiązań składkowych musi być wnikliwie wyjaśnione przez organ, a kontrola legalności decyzji powinna uwzględniać pełne zestawienie należności pod kątem ich wymagalności i ewentualnego przedawnienia.

Skarga kasacyjna została oddalona z uwagi na brak przesłanek nieważności postępowania, a wcześniejsze decyzje i wyroki sądów nie stanowiły przeszkód w ponownej ocenie sprawy przez sąd administracyjny. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że nie doszło do naruszenia res iudicata.

Decyzja o rejestracji pojazdu dokonana z rażącym naruszeniem prawa, wskutek braku oświadczenia producenta o zgodności zmian konstrukcyjnych, jest prawnie wadliwa. Stwierdzenie nieważności takiej decyzji jest zasadne i nie narusza przepisów prawa administracyjnego.

NSA uznaje, iż przy ocenie braku winy w uchybieniu terminowi, organ powinien uwzględnić całokształt okoliczności oraz zastosować podstawy uprawdopodobnienia. Przywrócenie terminu jest uzasadnione, jeśli skarżący wskaże na brak winy, co nakazuje ponowne rozpoznanie sprawy.

Członek zarządu spółki odpowiada za jej zaległości podatkowe, których termin płatności upływał w czasie pełnienia jego funkcji, jeśli egzekucja z majątku spółki jest bezskuteczna, a on nie zgłosił wniosku o upadłość we właściwym czasie ani nie dowiódł braku winy za to zaniechanie.

Ocena braku winy w uchybieniu terminowi, o której mowa w art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej, nie może ograniczać się do formalistycznego stwierdzenia niedołożenia należytej staranności, lecz powinna być dokonywana z uwzględnieniem zasad logiki i doświadczenia życiowego oraz realnych możliwości działania strony.

Dane ewidencji gruntów i budynków jako dokumenty urzędowe stanowią podstawową podstawę wymiaru podatku od nieruchomości, a ich wiążący charakter może być podważony jedynie w trybie określonym przepisami prawa, co wymaga formalnej aktualizacji ewidencji przez właściciela nieruchomości.

Doręczenie decyzji administracyjnej po otwarciu postępowania sanacyjnego wymaga skierowania jej do zarządcy, a wszelkie ewentualne błędy w tym zakresie mogą prowadzić do uchylenia rozstrzygnięcia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania ze względu na uchybienie terminowi wniesienia skargi.

Stacje ładowania pojazdów elektrycznych, niewymienione explicitis verbis w u.p.b., nie mogą zostać uznane za budowle na gruncie u.p.o.l. bez naruszenia konstytucyjnej zasady dostatecznej określoności prawa, niezależnie od definicji prawa budowlanego i elektromobilności.

Obszerne uchybienia w ustaleniach faktycznych przez organ I instancji oraz brak wystarczających dowodów uniemożliwiają merytoryczne rozstrzygnięcie; zasadne jest ponowne rozpatrzenie sprawy przez organ I instancji zgodnie z zasadą dwuinstancyjności.

Na podstawie art. 189f § 1 pkt 2 k.p.a. organ administracji, decydując o nałożeniu kary pieniężnej, powinien ocenić, czy wcześniejsze ukaranie za przestępstwo skarbowe spełniło cele sankcji administracyjnej.

Decyzja stwierdzająca zawodową etiologię choroby (zespół cieśni nadgarstka) opiera się na prawidłowo przeprowadzonym i uzasadnionym orzeczeniu lekarskim. Wysokie prawdopodobieństwo związku przyczynowego między wykonywaną pracą, a chorobą wystarcza do jej uznania jako zawodowej.