Rejestracja pojazdu dokonana z rażącym naruszeniem prawa, w szczególności bez zgody producenta na zmiany konstrukcyjne, podlega unieważnieniu na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Odpowiedzialność członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za jej zaległości podatkowe na podstawie art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej ma charakter subsydiarny i aktualizuje się wyłącznie po wykazaniu przez organ podatkowy bezskuteczności egzekucji wobec spółki oraz pełnienia funkcji w czasie powstania zobowiązania.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej spółki, uznając legalność działań organów administracyjnych ustalających nienależne pobranie płatności mimo wcześniejszych decyzji przyznających świadczenia, nie naruszając zasady ne bis in idem.

Postępowanie o stwierdzenie nadpłaty, na podstawie art. 75 § 1 i 2 o.p., nie może służyć do wzruszenia ostatecznych decyzji podatkowych ustalających zobowiązanie, co skutkuje prawomocnością decyzji wymiarowej i brakiem możliwości wszczęcia postępowania w takich okolicznościach.

Decyzja Starosty narusza przepisy o właściwości organów, co skutkowało jej nieważnością. Przedsięwzięcia bioremediacyjne winny być kwalifikowane jako instalacje, dla których właściwe są zezwolenia wydawane przez marszałka województwa.

Decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego, jaką jest budowa PSZOK, została podjęta zgodnie z prawem, a żadne istotne przepisy o planowaniu i ochronie wód podziemnych oraz złóż kopalin nie zostały naruszone.

Nieopublikowanie uchwały ustalającej zasady przyznawania diet radnym nie zwalnia z odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych, gdyż taka uchwała, na mocy art. 25 ust. 4 u.s.g., mimo to określa zasady prawne, których należy przestrzegać.

Gmina Siemianowice Śląskie nie ponosi odpowiedzialności za zmianę stosunków wodnych na sąsiednich działkach na skutek utwardzenia drogi, jako że stagnacja wody wynika z inwestycji związanych z zabudową i modyfikacją terenu pod budowę osiedla.

Znak towarowy "ELECTRO" nie wykazuje wystarczającej zdolności odróżniającej oraz wykazuje elementy opisowe, uniemożliwiające jego rejestrację dla zgłoszonych usług i towarów ze względu na brak indywidualizującej cechy oraz funkcję jedynie deskryptywną zgodnie z art. 129 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo własności przemysłowej.

NSA potwierdza, że przepisy Prawa budowlanego z 1974 r. mają zastosowanie do budynków wybudowanych przed 1 stycznia 1995 r. w samowoli budowlanej. Legalizacja opiera się na wcześniejszych, mniej restrykcyjnych przepisach.

Skarga kasacyjna N. N. Sp. j. w K. zostaje oddalona. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie popełnił błędu, przyjmując iż płatności zostały nienależnie pobrane z powodu celowego wprowadzenia w błąd organu przez spółkę. Skarżąca nie wykazała usprawiedliwionych podstaw dla zarzutów kasacyjnych.

NSA uchyla wyrok WSA i stwierdza nieważność decyzji o zwrocie dotacji, w związku z naruszeniem tożsamości podmiotowej strony, skutkującym rażącym naruszeniem prawa.

Skarga kasacyjna została oddalona; Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wszczęcie postępowania karnego skarbowego skutecznie zawiesiło bieg przedawnienia zobowiązania podatkowego zgodnie z art. 70 § 6 pkt 1 o.p.

Skarżący, korzystając z usług podwykonawcy przy świadczeniu usług budowlanych, utracił prawo do opodatkowania działalności w formie karty podatkowej, ponieważ usługi te nie były specjalistyczne. Decyzja o wygaśnięciu opodatkowania jest zasadna.

Instrumentalne wszczęcie postępowania karno-skarbowego, mające na celu jedynie zawieszenie biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego, nie wywołuje skutków prawnych odnoszących się do przedawnienia. Skarga kasacyjna oddalona.

W przypadku stwierdzenia braków w dokumentacji umożliwiających pełną sądową kontrolę akt administracyjnych, sąd I instancji zobowiązany jest zapewnić kompletność akt przed orzeczeniem, co stanowi warunek oceny zasadności administracyjnej decyzji.

Bezczynność organu administracyjnego w przedmiocie decyzji środowiskowych, niewłaściwe zarządzanie postępowaniem oraz rażące naruszenie art. 66-77 ustawy środowiskowej, stanowią podstawę do uznania nieuzasadnionej przewlekłości i nałożenia sankcji.

Faktury VAT wystawione przez G. I.S., nieudokumentowane rzeczywistymi transakcjami, nie dają podstawy do odliczenia podatku naliczonego (art. 86, 88 u.p.t.u.). Podatnik, z dochowaniem staranności kupieckiej, powinien wiedzieć o ich nierzetelności.

Faktury VAT wystawione przez G. I.S. nie dokumentują rzeczywistych transakcji gospodarczych. Brak zachowania przez podatnika należytej staranności weryfikacyjnej wyklucza prawo do odliczenia podatku naliczonego wedle przepisów o VAT.

Decyzja o zatwierdzeniu podziału nieruchomości, która nie zapewnia nowo wydzielonym działkom zgodnego z prawem dostępu do drogi publicznej, stanowi rażące naruszenie art. 93 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, uzasadniające stwierdzenie jej nieważności.

Przyznanie bonifikaty w opłacie rocznej na podstawie art. 84 ust. 5 w związku z ust. 3 u.g.n. może obowiązywać w roku uzyskania ostateczności decyzji, nie czekając na początek następnego roku. Brak odesłania do art. 87 ust. 3 u.g.n. potwierdza celowy zamysł ustawodawcy.

Skarga kasacyjna na decyzję organu administracyjnego odmawiającą przyznania zasiłku stałego, prowadzoną w wspólnym gospodarstwie domowym, musi zawierać podstawy do skutecznego podważenia ustaleń faktycznych postanowionych przez sąd I instancji i organy administracyjne.

Odmowa udzielenia prawa ochronnego na znak "AF ART FITNESS" została uznana za zasadną z uwagi na ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd ze względu na jego znaczne podobieństwo do renomowanego znaku "4F" oraz działanie zgłaszającego w złej wierze.

Uchwała Rady Powiatu Puckiego odrzucająca skargę, jako sprzeczna z prawem z powodu braku zasady wyczerpującego uzasadnienia oraz pouczenia, podlegała stwierdzeniu nieważności. Wymogi formalne określone w art. 238 § 1 KPA muszą być spełnione w każdej uchwale o załatwieniu skargi.