Decyzja o warunkach zabudowy, spełniająca warunki kontynuacji funkcji w zakresie turystyki i rekreacji, zgodna z art. 61 ust. 1 pkt 1 upzp, jest prawidłowa, gdy wpisuje się w ustalone parametry architektoniczne istniejącej zabudowy.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną z uwagi na brak wykazania rażącego naruszenia prawa przy stwierdzeniu nabycia przez Powiat prawa własności nieruchomości, zajętej pod drogę publiczną, zgodnie z art. 73 ust. 1 ustawy wprowadzającej reformę administracyjną.

Udzielenie pozwolenia wodnoprawnego jest niemożliwe, jeżeli czas dopływu ścieków do jeziora wynosi mniej niż 24 godziny, a jego wydanie z rażącym naruszeniem przepisów proceduralnych uzasadnia stwierdzenie nieważności takiej decyzji.

Podwyższona opłata środowiskowa została legalnie nałożona na spółkę w związku z niespełnieniem obowiązków akredytacyjnych podczas poboru prób oraz stosowaniem nieaktualnych stawek, co uzasadniało orzeczenie na niekorzyść strony.

Trudna sytuacja finansowa i zdrowotna skarżącego, systematycznie korzystającego z pomocy społecznej, uzasadnia umorzenie nienależnie pobranego świadczenia w świetle art. 104 ust. 4 u.p.s., jeśli potrącenie długu niweczy skutki udzielonej pomocy.

Z ustaleniami Sądu I instancji zgodnie z art. 184 p.p.s.a., nie doszło do naruszeń nakazujących uchylenie decyzji SKO; brak potrzeby oceny środowiskowej dla planowanej inwestycji, zgodnie z m.p.z.p., uzasadniony wyczerpującym materiałem dowodowym.

Czynności kontrolne organu nadzoru budowlanego przeprowadzone ad hoc nie są równoznaczne z wszczęciem postępowania administracyjnego, co wyklucza możliwość dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w takim postępowaniu na podstawie art. 31 § 1 k.p.a.

Skarga kasacyjna, oparta na rzekomym naruszeniu procedur K.p.a., została oddalona z uwagi na brak ostateczności decyzji administracyjnej, co wykluczało dopuszczalność wznowienia. Wznowienie postępowania nie było możliwe przy braku ostatecznej decyzji.

Decyzja odszkodowawcza z dnia 13 czerwca 1983 r. o wypłacie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość stanowi ostateczny akt administracyjny, uznany za skutecznie wejście do obrotu prawnego, a mimo braku dowodów wypłaty, uznano za uprawdopodobnione, że odszkodowanie zostało wypłacone.

Warunkowe umorzenie postępowania karnego nie jest możliwe wobec osoby prawomocnie skazanej za przestępstwo umyślne. Uchybienie tej zasadzie skutkuje uchyleniem wyroku i koniecznością ponownego rozpoznania sprawy.

Ukończenie studiów przez wnioskującego przed wydaniem ostatecznej decyzji stypendialnej skutkuje bezprzedmiotowością postępowania dotyczącego przyznania stypendium, uzasadniając jego umorzenie na podstawie art. 105 § 1 k.p.a.

Uchylenie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z powodu niewystarczającego uzasadnienia pisemnego, uniemożliwiającego wszechstronną kontrolę instancyjną w kontekście zwolnienia policjanta ze służby na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji.

Stwierdzenie nieważności decyzji rejestracyjnej pojazdu z powodu rażącego naruszenia prawa, w tym niewypełnienia obligatoryjnych wymogów homologacyjnych przez skarżącego oraz brak oświadczenia od producenta. Decyzja ta była nieważna z urzędu, co uzasadnia jej eliminację z obrotu prawnego.

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie w związku z prawidłowym zastosowaniem przepisów art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. przez organy administracyjne oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny, który słusznie stwierdził nieważność decyzji o rejestracji pojazdu z powodu rażącego naruszenia prawa.

Rażące naruszenie prawa w postaci braku przedłożenia odpowiednich dokumentów homologacyjnych przy rejestracji pojazdu skutkuje stwierdzeniem nieważności decyzji administracyjnej na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., podtrzymując zasadę trwałości decyzji ostatecznych tylko w sytuacji, gdy brak jest ewidentnego błędu prawnego.

Trudna sytuacja życiowa i materialna skarżącego J. F., uwzględniając jego stałą niepełnosprawność i zależność od pomocy społecznej, uzasadnia umorzenie ostatniej raty długu zgodnie z art. 104 ust. 4 ustawy o pomocy społecznej.

Zarządzenie pokontrolne wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, mimo że nie jest decyzją administracyjną, podlega kontroli sądów administracyjnych, które ocenę jego legalności opierają na zgodności z prawem oraz właściwością procedur kontrolnych.

Skarga kasacyjna Stowarzyszenia została oddalona, gdyż nie wykazało ono, że cele statutowe uzasadniają jego udział w postępowaniu dotyczącym legalności robót budowlanych, a udział ten nie jest motywowany interesem społecznym.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż brak rażącego naruszenia prawa przy wydawaniu decyzji administracyjnej o rozgraniczeniu nieruchomości wyklucza stwierdzenie jej nieważności w trybie nadzwyczajnym zgodnie z art. 156 k.p.a. Kontrola sądowa nie obejmuje ponownej oceny ustaleń faktycznych, jeżeli brak zakwestionowań przez strony.

Przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych wymaga spełnienia przesłanek ustawowych, a okoliczność posiadania rodzeństwa również zobowiązanego alimentacyjnie nie stanowi negatywnej przesłanki odmowy jego przyznania.

NSA uznał decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego o nałożeniu kary pieniężnej za uzasadnioną, podkreślając zgodność przeprowadzonych procedur z wymogami prawa. Brak wykazania nadzwyczajnych okoliczności wyklucza zwolnienie od odpowiedzialności.

Wojskowe komisje lekarskie są zobowiązane do pełnego wyjaśnienia stanu faktycznego i nie mogą opierać się na niekompletnym materiale dowodowym. Niewykonanie nowych badań w przypadku kwestionowania wyników badania narusza przepisy procesowe, co uzasadnia uchylenie orzeczeń uznających kandydata za niezdolnego do służby wojskowej.

Sąd Najwyższy uchyla wyrok skazujący za przestępstwo z art. 178a § 4 k.k., gdyż kara ograniczenia wolności narusza art. 37a § 2 k.k., co wymaga ponownego rozpoznania sprawy przez Sąd Rejonowy.

NSA oddala skargę kasacyjną, uznając brak przesłanek interesu publicznego w kontekście art. 253 § 1 O.p., co uniemożliwia uchylenie decyzji ostatecznej w wyjątkowym trybie nadzwyczajnym.