Skarga kasacyjna od wyroku oddalającego skargę dotyczącą zobowiązań VAT została oddalona, z uwagi na niewystarczające dowody przeciwstawiające się wcześniej poczynionym ustaleniom o udziale w transakcjach o charakterze karuzelowym.

Organ podatkowy nie sporządził należytego uzasadnienia prawnego dla swojej interpretacji dotyczącej kwalifikacji odszkodowania jako przychodu z innych źródeł, co skutkowało uchyleniem tej interpretacji przez sąd pierwszej instancji i podtrzymaniem tego rozstrzygnięcia przez NSA.

Nieruchomość wprowadzona do ewidencji środków trwałych jako składnik przedsiębiorstwa, nawet przy obecnym wykorzystaniu części na cele statutowe przez stowarzyszenie, podlega opodatkowaniu stawką przewidzianą dla budynków związanych z działalnością gospodarczą.

Wyrok TSUE w sprawie C-189/18 Glencore nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania podatkowego w Polsce, jeśli polskie przepisy zapewniają wystarczające gwarancje procesowe. Zaskarżona decyzja podatkowa pozostaje w mocy.

Zgodnie z art. 89 u.p.e.a., zajęcie wierzytelności z tytułu dostaw, robót i usług obejmuje wierzytelności powstałe po dokonaniu zajęcia, należności można zająć u trzeciodłużnika bez wcześniejszego ustalenia. Oddalono skargę kasacyjną Skarżącego jako bezzasadną.

Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, gdy zakres opieki nad osobą niepełnosprawną nie wyklucza podjęcia jakiejkolwiek pracy zarobkowej. Ustalenia dotyczące potrzeby stałej opieki powinny uwzględniać indywidualne okoliczności oraz zakres czynności opiekuńczych.

Skarga kasacyjna dotycząca ustaleń faktycznych w zakresie przyznania płatności w ramach wsparcia bezpośredniego, przy braku wykazania wpływu na wynik sprawy, podlega oddaleniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo wykonał kontrolę zgodności postępowania organu z prawem.

NSA potwierdził, iż sądy administracyjne mogą badać przedawnienie składek w sprawach umarzania ich odsetek, a kwestia ta mieści się w ich kompetencji kontrolnej, nie wykraczając poza granice orzekania.

Wyrok TSUE C-189/18 nie wpływa na treść decyzji polskich organów podatkowych, które muszą zapewniać stronie dostęp do dowodów w granicach krajowego prawa podatkowego, uwzględniając ochronę tajemnic i interesu publicznego.

Postępowanie o zasiedzenie nieruchomości nie stanowi zagadnienia wstępnego w postępowaniu dotyczącym rozbiórki samowoli budowlanej, a więc nie uzasadnia zawieszenia postępowania administracyjnego. Decyzja o rozbiórce samowolnie wybudowanej drogi była zasadna wobec braku legalizacji robót przez inwestora.

Zespół przyczep specjalnych, mimo rejestracji jako pojazdy, może być uznany za tymczasowy obiekt budowlany, jeśli pełni funkcje obiektu stacjonarnego, co skutkuje obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę.

Decyzja ograniczająca korzystanie z nieruchomości na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n. musi zawierać precyzyjne określenie obszaru zajętego na czas inwestycji, a brak takowego uzasadnia uchylenie decyzji organu. NSA oddala skargę kasacyjną Wojewody.

Oddalenie skargi kasacyjnej Prokuratora Okręgowego z uwagi na brak usprawiedliwionych podstaw oraz brak rażącego naruszenia prawa przez decyzję SKO i wyrok WSA, zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Osoba fizyczna prowadząca niepubliczne przedszkole pełni rolę płatnika zaliczek na podatek dochodowy od wynagrodzeń pracowników, pomimo że przedszkole jako jednostka organizacyjna nie posiada zdolności prawnej ani zdolności do swobodnego dysponowania środkami finansowymi.

Stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej jest wyjątkowe i wymaga rażącego naruszenia prawa. W analizowanej sprawie decyzja Wojewody Pomorskiego z 2017 roku nie spełniała przesłanek takiego uchybienia.

Dokumentacja weterynaryjna Schroniska dla bezdomnych zwierząt objęta jest tajemnicą zawodową, co uzasadnia odmowę udostępnienia informacji publicznej na podstawie art. 5 ust. 1 u.d.i.p. w związku z art. 28 ustawy o zakładach leczniczych dla zwierząt.

Zażalenie przysługuje wyłącznie na postanowienia o zawieszeniu postępowania oraz odmowie podjęcia zawieszonego postępowania, nie obejmuje zaś odmowy zawieszenia. Orzeczenie potwierdza utrwaloną linię orzeczniczą i wykładnię art. 101 § 3 k.p.a.

Grzywna w celu przymuszenia, nałożona za niewykonanie obowiązku podłączenia do sieci kanalizacyjnej, jest prawomocna nawet gdy skarżący zainicjował formalne procedury, ale nie sfinalizował przyłączenia z przyczyn niezależnych. Ustawodawca wymaga faktycznego wykonania obowiązku (art. 5 ust. 1 pkt 2 u.c.p.g.).

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z powodu nieprawidłowego uznania braku zachowania proceduralnych wymogów w procesie wyznaczania recenzentów przez Radę Doskonałości Naukowej i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania.

Dopuszczalne jest ustalenie warunków zabudowy dla części działki ewidencyjnej, jeżeli działka ta spełnia wymogi funkcjonalne wymagane dla realizacji inwestycji, chyba że prowadziłoby to do obejścia prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że art. 65 § 1 KPA stosuje się także do decyzji wydawanych przez podmioty inne niż organy administracji, które mają kompetencję do władczego rozstrzygania. Organ niewłaściwy zobowiązany jest przekazać podanie do organu właściwego.

Na skutek naruszenia art. 85 § 1 k.k., wyrok łączny uwzględniający niewykonalną karę nie może być utrzymany. Połączenie kary pozbawienia wolności zawieszonej i niepodlegającej już wykonalności musi skutkować uchyleniem orzeczenia łącznego.

Rejestracja pojazdu, w którym dokonano zmian konstrukcyjnych, bez odpowiedniego oświadczenia producenta jest rażącym naruszeniem prawa, uzasadniającym stwierdzenie nieważności takiej decyzji administracyjnej.

Obowiązek przyłączenia nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacyjnej, wynikający z art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, wymaga faktycznego dokonania przyłączenia, a nie tylko formalnych czynności przygotowawczych.