Decyzja o rejestracji pojazdu została wydana z rażącym naruszeniem prawa, gdyż dokonano zmian konstrukcyjnych bez zgody producenta i wymaganego oświadczenia homologacyjnego, co skutkowało stwierdzeniem jej nieważności.

Obowiązek zmniejszenia kwoty podatku naliczonego za okres, w którym spełniono uzgodnione warunki korekty (art. 86 ust. 19a ustawy VAT), wymaga korelacji z przesłankami z art. 29a ust. 13 i 14, odnoszącymi się do obniżenia podstawy opodatkowania przez dostawcę.

Bezczynność organu administracji w postępowaniu odwoławczym, nawet jeśli występuje, nie musi oznaczać rażącego naruszenia prawa, jeżeli organ podejmuje działania w ramach uprawnień informacyjnych, takich jak zawiadamianie o przyczynach opóźnienia.

Odpowiedzialność podatkowa prezesa zarządu za zaległości podatkowe spółki oraz jej członków jest zasadna, gdy egzekucja z majątku spółki jest w całości lub w części bezskuteczna, zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej.

Stwierdzenie nieważności postępowania sądowoadministracyjnego z powodu uczestnictwa zmarłej strony prowadzi do uchylenia wyroku i konieczności ponownego rozpatrzenia sprawy z poszanowaniem praw procesowych wszystkich stron.

W sytuacji, gdy projekt podziału nieruchomości nie odpowiada wymogom miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, organy administracji oraz sądy administracyjne mają podstawy do odmowy jego zatwierdzenia. Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, gdy nie wykazano naruszeń prawnych przesądzających o wadliwości postępowania lub orzeczenia.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że sprostowanie oczywistej pomyłki pisarskiej w dacie nie narusza istoty obowiązku wynikającego z decyzji oraz nie wymaga oddzielnego uwzględnienia jako podstawa tytułu wykonawczego.

Decyzja o unieważnieniu rejestracji pojazdu z powodu braku homologacji potwierdzonej przez producenta zgodnie z przepisami jest prawidłowa i nie narusza prawa, mimo zmian konstrukcyjnych pojazdu zgłoszonych przez wnioskodawców.

Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach nie stanowi obligatoryjnego załącznika wniosku o pozwolenie zintegrowane, jej brak może być oceniany tylko w kontekście merytorycznej decyzji organu. Pozostawienie wniosku bez rozpoznania z powodu braku tej decyzji jest niezasadne.

Organizacja społeczna posiada legitymację do wniesienia żądania wznowienia postępowania administracyjnego, jeżeli wykaże, że jej cele statutowe pozostają w związku z przedmiotem postępowania oraz zaistnieje interes społeczny przemawiający za wznowieniem postępowania.

Organizacja społeczna nieposiadająca interesu prawnego, która nie brała udziału w postępowaniu głównym, nie posiada legitymacji do wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej na podstawie art. 31 § 1 k.p.a.

NSA uznał, iż ocena zgodności projektu planu miejscowego ze studium należy wyłącznie do rady gminy, a organ uzgadniający nie może rozszerzać kompetencji orzeczenia, ograniczając się do wpływu na ruch drogowy.

Przepisy zakazujące reklamy aptek, jak przewidziano w art. 94a ust. 1 Prawa farmaceutycznego, są niezgodne z prawem unijnym. Naruszenie polega na ograniczeniu swobody świadczenia usług, zgodnie z wyrokiem TSUE C-200/24, co uzasadnia uchylenie decyzji o karze pieniężnej.

Zasada bliskości z art. 20 ustawy o odpadach nakłada obowiązek unieszkodliwiania zakaźnych odpadów medycznych w najbliższej możliwej instalacji z obszaru ich wytworzenia, wykluczając nieuzasadnione przemieszczanie odpadów między województwami celem poszukiwania wolnych mocy przerobowych.

Obowiązek poddania dziecka szczepieniom ochronnym jest wymagalny bez względu na brak przeciwwskazań w badaniu lekarskim, a formalne braki w upomnieniu nie niweczą skuteczności postępowania egzekucyjnego, jeśli osoba zobowiązana jest zidentyfikowana.

Posiadacz zależny lokalu, w którym znajduje się niezarejestrowany automat do gier, podlega karze pieniężnej zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 3 ustawy o grach hazardowych, jeśli urządzenie spełnia kryteria automatu do gier hazardowych i jest używane nielegalnie.

Udział organizacji społecznej w postępowaniu administracyjnym może być uzasadniony przesłanką interesu społecznego, gdy organizacja wykaże, że jej udział przyczyni się do obiektywności i transparentności postępowania, nawet jeśli nie reprezentuje ona dużego procenta danego rynku.

Termin na wniesienie zarzutów do opisu i oszacowania nieruchomości biegnie od dnia jego zakończenia, tj. od sporządzenia protokołu, zgodnie z art. 110u § 1 u.p.e.a., co jest zgodne z konstytucyjnymi standardami postępowania administracyjnego.

Stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej z powodu rażącego naruszenia prawa jest uzasadnione, gdy decyzja jest jednoznacznie niezgodna z przepisami regulującymi wymagania techniczne i homologacyjne pojazdów, zgodnie z art. 156 §1 pkt 2 k.p.a. oraz odpowiednimi rozporządzeniami.

Decyzję o ustaleniu środowiskowych uwarunkowań dla realizacji przedsięwzięcia budowy drogi wojewódzkiej należy ponownie ocenić pod kątem zgodności z prawem środowiskowym, uwzględniając zarówno oceny społeczne, jak i środowiskowe, z uwzględnieniem merytorycznych zarzutów skarżących.

W przypadku stosunku administracyjnego zobowiązania cudzoziemca do powrotu na mocy decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymał decyzję uznając, że brak było negatywnych przesłanek dla jej wydania, a skarżąca nie wykazała podstaw dla udzielenia jej zgody na pobyt ze względów humanitarnych.

Złożenie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji nacjonalizacyjnych wymaga wykazania interesu prawnego przez wnioskodawcę. Dokumenty zagraniczne nie mogą być podstawą interesu prawnego bez ich uznania przez polski sąd.

Dla przyznania świadczenia pielęgnacyjnego konieczne jest ustalenie związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy rezygnacją z zatrudnienia a sprawowaniem opieki nad osobą niepełnosprawną. Przesłanki te nie wymagają czasowej korelacji, a oceniać je należy indywidualnie na podstawie całokształtu okoliczności faktycznych.

NSA potwierdził, że dla zastosowania zerowej stawki akcyzy konieczne jest definitywne zużywanie wyrobów akcyzowych przez podmiot gospodarczy, zgodnie z brzmieniem przepisów ustawy, co nie miało miejsca w działalności skarżącej spółki.