Postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, które dotyczy określenia wysokości nieprzekazanych wierzytelności egzekucyjnych z tytułu dostaw, robót i usług, jest zgodne z prawem, o ile zajęcie dokonane zostało z chwilą doręczenia zawiadomienia o wierzytelnościach zarówno istniejących, jak i przyszłych.

W sytuacji, gdy strona nie przedłoży dokumentacji w wymaganym terminie w postępowaniu legalizacyjnym, organ nadzoru budowlanego zobligowany jest do nakazania rozbiórki obiektu budowlanego, chyba że strona wykaże uzasadnione przyczyny opóźnienia w uzyskaniu decyzji administracyjnych, co nie miało miejsca w niniejszej sprawie.

Plan miejscowy precyzyjnie wskazuje obszary, gdzie dozwolone są inwestycje gospodarcze uciążliwe dla mieszkaniowych funkcji, co wyklucza ich realizację na terenach innych niż określone. Wobec braku zgodności z ustaleniami planu, decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach musi być odmowna.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, przyznając rację organowi administracyjnemu i uznając, że doręczenie zastępcze decyzji było skuteczne, a skarżący nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Nie można legalnie zarejestrować pojazdu, gdy zmiany konstrukcyjne są przeprowadzone bez zgody producenta i wymaganych dokumentów homologacyjnych; decyzja rejestracyjna wydana bez spełnienia takich warunków stanowi rażące naruszenie prawa i podlega unieważnieniu.

Świadectwo doradcy ds. bezpieczeństwa przewozu towarów niebezpiecznych można cofnąć na podstawie polskiej ustawy, mimo że dyplom wydano za granicą, jeżeli następuje rażące naruszenie obowiązków przewozowych w Polsce.

Decyzja starosty rejestrująca pojazd z niezatwierdzonymi zmianami konstrukcyjnymi, bez wymaganych oświadczeń producenta, stanowi rażące naruszenie prawa, uzasadniające jej unieważnienie zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że decyzja o rejestracji pojazdu została wydana z rażącym naruszeniem przepisów prawa, obligując do uzyskania homologacji na zmienione parametry pojazdu, co uprawniało do stwierdzenia jej nieważności.

Stwierdzenie nieważności decyzji o rejestracji pojazdu z powodu rażącego naruszenia prawa, gdyż brakowało wymaganych oświadczeń producenta potwierdzających zgodność zmian konstrukcyjnych z homologacją.

Decyzja o zarejestrowaniu pojazdu została uznana za nieważną z powodu rażącego naruszenia art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a) p.r.d. oraz § 14 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia z dnia 22 lipca 2002 r. Brak zgodności z zasadą homologacji pojazdu przez producenta uzasadnia utrzymanie w mocy decyzji stwierdzającej nieważność.

Z chwilą wypłaty komplementariuszowi w trakcie roku podatkowego zaliczek na poczet zysku spółka komandytowa nie ma obowiązku pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego, gdyż obowiązek podatkowy powstaje dopiero przy ostatecznym, rocznym rozliczeniu zysków spółki.

Faktury VAT wystawione w ramach karuzeli podatkowej nie dokumentują rzeczywistych transakcji gospodarczych. Podatnik, który nie wykazuje należytej staranności i uczestniczy w takich transakcjach, nie może odliczać podatku naliczonego z tych faktur.

NSA uchyla decyzje organów farmaceutycznych w sprawie kary za reklamę apteki, uznając art. 94a ust. 1 Pf za niezgodny z prawem unijnym, co prowadzi do umorzenia postępowania administracyjnego.

Organ odwoławczy nie może uchylać decyzji z powodu niewystarczającej analizy prawnej; decyzja kasacyjna musi opierać się na potrzebie uzupełnienia lub przeprowadzenia postępowania dowodowego w znacznej części, ujawniając konkretne braki faktyczne.

Dopuszczalne zwolnienie z opłacania składek wynikające z art. 31zo ust. 1 ustawy COVID-19 obejmuje wyłącznie składki należne za okres od 1 marca do 31 maja 2020 roku, bez możliwości rozszerzenia na późniejsze okresy poprzez interpretację prawną.

Zakaz reklamy aptek określony w art. 94a ust. 1 Prawa farmaceutycznego narusza zasady swobody świadczenia usług ustanowione w prawie unijnym, organy administracji publicznej nie mogą na jego podstawie nałożyć kary pieniężnej za reklamowanie aptek.

Zmiany konstrukcyjne w pojeździe zarejestrowanym na S. G., dokonane bez zgody producenta, uzasadniają stwierdzenie nieważności decyzji rejestracyjnej jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa, co potwierdza Naczelny Sąd Administracyjny.

Wbrew twierdzeniom skarżącego kasacyjnie, na postanowienie o wznowieniu postępowania administracyjnego przysługuje zażalenie jedynie w zakresie przewidzianym przez k.p.a. Błędne pouczenie organu administracji co do możliwości zaskarżenia takiego postanowienia nie tworzy prawa do wniesienia zażalenia.

Zaskarżone rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie naruszało przepisy proceduralne, gdyż nie wyjaśniało podstaw prawnych wystarczająco wyraźnie, co miało istotny wpływ na możliwość sprawowania kontroli kasacyjnej. Wymaga to ponownego rozpoznania sprawy.

Skarga kasacyjna Z. Sp. z o.o., dotycząca kary pieniężnej za wnioskowanie o nienależną refundację wywozową, została oddalona przez NSA. Sąd uznał błędne powołanie się na niewłaściwe przepisy i brak wpływu zarzucanych naruszeń na wynik sprawy.

Oddalenie skargi kasacyjnej wobec stwierdzenia nieważności decyzji o rejestracji pojazdu jako wydanej z rażącym naruszeniem przepisów dotyczących homologacji i zmiany rodzaju pojazdu.

Placówki edukacyjne oraz szkoły językowe, nie wpisane do ewidencji szkół i placówek niepublicznych, nie są uznawane za placówki oświatowo-wychowawcze w zakresie przepisów ograniczających lokalizację salonów gier na automatach.

Obowiązek szczepień ochronnych wynikający z przepisów ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń jest wymagalny, a jego wyegzekwowanie w procedurze administracyjnej nie wymaga dodatkowych zaświadczeń o braku przeciwwskazań zdrowotnych, o ile takie przeciwwskazania nie zostały stwierdzone w badaniu kwalifikacyjnym przeprowadzonym przez uprawniony organ medyczny.

Skarga kasacyjna T.B. wobec wyroku WSA została oddalona. Za uzasadniony uznano brak przesłanek do przyznania ulgi abolicyjnej, gdyż praca skarżącego na statku nie spełniała warunków eksploatacji w transporcie międzynarodowym określonych przez art. 14 ust. 3 Konwencji.