Postanowienie o zaliczeniu wpłaty na poczet zaległości podatkowej ma charakter deklaratoryjny i wskazuje na dokonanie czynności rozliczeniowej. Podatnik może kwestionować sposób, ale nie istnienie zaległości podatkowych w tym trybie.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki VAT przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie, bez dostatecznych przesłanek znanych w dacie decyzji, stanowiło rażące naruszenie zasady proporcjonalności i prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie.
W postępowaniu dotyczącym zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowej, prowadzonym na podstawie art. 62 Ordynacji podatkowej, nie jest dopuszczalne kwestionowanie istnienia samej zaległości podatkowej. Prawidłowość zastosowania ustawowych reguł zaliczenia wpłaty i naliczenia odsetek stanowi zagadnienie prawne oraz rachunkowe niewymagające wiadomości specjalnych, wobec czego nie uzasadnia powołania
Postępowanie w przedmiocie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowej, prowadzone na podstawie art. 62 Ordynacji podatkowej, ma charakter deklaratoryjny oraz rachunkowo-techniczny. Nie służy ono weryfikacji istnienia zaległości podatkowej, lecz wyłącznie kontroli zgodności jej rozliczenia z ustawowymi regułami. Powołanie biegłego nie jest zasadne, gdy ustalenie sposobu zaliczenia wymaga wyłącznie
Zwolnienie z obowiązku oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy, określone w art. 118 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym, przysługuje wyłącznie wyrobom wprowadzonym do wolnego obszaru celnego albo składu celnego. Nie obejmuje ono wyrobów wyprowadzonych ze składu podatkowego i magazynowanych poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy na terytorium kraju, nawet jeżeli są przeznaczone do późniejszego
Skarga kasacyjna na bezczynność organu jest dopuszczalna, jeśli dotyczy czynności technicznych wynikających z przepisów prawa, jednak jej oddalenie jest zasadne, gdy nie wykazano naruszenia materialnych norm prawa przez sąd pierwszej instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że odrzucenie wniosku o dowód z opinii biegłego było zasadne, gdyż sposób zaliczania wpłat na poczet zaległości podatkowych nie wymaga uzyskania opinii biegłego, a ocenie podlega sposób stosowania przepisów prawa podatkowego. Skarga kasacyjna została oddalona.
Informacje dotyczące działalności Partyjnego Sądu Koleżeńskiego stanowią informację publiczną w rozumieniu prawa, jako że dotyczą funkcjonowania partii politycznej sprawującej władzę publiczną.
Radny sejmiku województwa nie jest wyłączony z kręgu uprawnionych do uzyskania informacji publicznej na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Brak wykazania przez spółkę przesłanek tajemnicy przedsiębiorstwa uzasadnia obowiązek udostępnienia informacji.
Niedopuszczalność złożenia odwołania od pisma informacyjnego nie stanowiącego decyzji administracyjnej uzasadnia brak środka zaskarżenia. Pismo informujące o klasyfikacji informacji jako niepublicznej nie podlega procedurze odwoławczej.
NSA stwierdził, iż przekazanie przez gminę dochodów budżetowych na rachunek Skarbu Państwa w kwocie wyższej niż wynika to z obowiązujących przepisów, skutkuje możliwością stwierdzenia nadpłaty w trybie właściwym dla Ordynacji podatkowej.
W postępowaniu skargowym na czynności egzekucyjne, środek ten nie może służyć do rozstrzygania kwestii merytorycznych dotyczących samego obowiązku. Ocena czynności egzekucyjnych sprowadza się wyłącznie do ich zgodności z prawem i poprawności formalnej.
Skarga kasacyjna wniesiona przez S. S.A. została oddalona, bowiem zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego nie zasługiwały na uwzględnienie, a umorzenie kosztów egzekucyjnych podlegało rozstrzygnięciu na podstawie przepisów obowiązujących przed 19 lutego 2021 r.
Podstawą opodatkowania wyrobów energetycznych w postaci aerozolu, w postrzeganiu art. 88 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, jest całkowita objętość netto produktu gotowego, obejmująca wszystkie jego składniki, a nie jedynie olej smarowy.
Realizacja inwestycji drogowej w sposób niezgodny z zatwierdzonym projektem stanowi podstawę dla organów nadzoru budowlanego do odmowy wydania pozwolenia na użytkowanie i wdrożenia trybu naprawczego, jeśli odstępstwa są istotne.
Członkowi zarządu nie można przypisać winy w niezgłoszeniu wniosku o ogłoszenie upadłości, jeżeli w chwili objęcia przez niego funkcji wniosek taki został już skutecznie złożony i nie został jeszcze rozpoznany przez sąd, gdyż w takiej sytuacji nie ciąży na nim obowiązek ponownego jego składania.
Właściciele sąsiadujących nieruchomości, uczestniczący w rozgraniczeniowym postępowaniu administracyjnym jako strony, obowiązani są zgodnie z art. 152 k.c. do ponoszenia kosztów tego postępowania po połowie, co obejmuje także koszty nie wynikające z ustawowego obowiązku organu.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że upływ kadencji członka zarządu oraz formalne złożenie rezygnacji z funkcji, poparte brakiem faktycznego wykonywania obowiązków zarządczych, skutkuje wygaśnięciem odpowiedzialności podatkowej za zobowiązania spółki, mimo braku wykreślenia z rejestru KRS.
NSA orzekł, iż błędna interpretacja przepisów unijnych oraz niewłaściwe ustalenia faktyczne dot. powiązań przedsiębiorstwa z innymi podmiotami uzasadnia uchylenie decyzji odmownej organu oraz wyroku sądu I instancji.
Skarga kasacyjna w sprawie kary pieniężnej za brak uiszczenia opłaty elektronicznej została oddalona. Zastosowanie przesłanki znikomej wagi naruszenia oraz zaprzestania naruszenia prawa nie odnosi się do jednorazowych deliktów. Interpretacja przepisów prawa dokonana przez sąd pierwszej instancji została uznana za prawidłową.
Nałożenie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego wymaga dostatecznego zgromadzenia i oceny materiału dowodowego. Decyzje w sprawie z brakiem wyraźnej granicy pasa i dowodów należy uchylić aż do wyjaśnienia stanu faktycznego, z zachowaniem pełni procedur administracyjnych.
W razie uchybienia terminowi na wniesienie odwołania, sąd oraz organ podatkowy winny zbadać całokształt okoliczności w celu ustalenia, czy uchybienie nastąpiło bez winy podatnika, oraz mogą przywrócić termin, jeżeli brak winy został uprawdopodobniony.
NSA oddalił skargę kasacyjną od wyroku WSA, uznając że brak było usprawiedliwionych podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, a zaskarżona decyzja administracyjna została podjęta zgodnie z przepisami prawa i wszechstronnie uzasadniona w sprawie naruszeń transportu drogowego.
Umowa dzierżawy infrastruktury wodno-kanalizacyjnej ustalająca wynagrodzenie na niskim poziomie sugeruje brak ekonomicznego uzasadnienia i może świadczyć o nadużyciu prawa. Naczelny Sąd Administracyjny uznaje za słuszną odmowę wydania interpretacji podatkowej przez KIS w kontekście podejrzeń o próbę uzyskania nienależnej korzyści podatkowej.