Przetwarzanie danych osobowych skarżącego przez spółdzielnię mieszkaniową odpowiada wymogom art. 6 ust. 1 lit. c RODO. Naruszenie zasad ochrony danych miało charakter jednorazowy, co nie uzasadnia podjęcia działań korygujących przez Prezesa UODO.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną A. J. z powodu braku usprawiedliwionych podstaw, podkreślając wadliwą konstrukcję zarzutu naruszenia prawa materialnego, co skutkowało jego nieskutecznością.

Skarżąca nie dochowała należytej staranności, skutkiem czego płatności nienależnie otrzymane podlegają zwrotowi z powodu naruszenia prawa materialnego oraz procedury administracyjnej, zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy o ARiMR i rozporządzeniem 809/2014.

Nieprzedłożenie w wyznaczonym terminie dokumentów istotnych do legalizacji budowli skutkuje bezwzględnym obowiązkiem wydania decyzji o rozbiórce wobec przewidzianego charakteru związanego przepisu art. 48 ust. 4 P.b. W skardze kasacyjnej zarzuty dotyczące formy aktu oraz współdziałania organów nie podważają legalności decyzji.

Nie zachodzą przesłanki wznowienia postępowania administracyjnego na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., gdy nowe okoliczności faktyczne i dowody były organowi znane w dniu wydania decyzji ostatecznej. Skarga kasacyjna zostaje oddalona, brak podstaw do wznowienia postępowania.

Podatnik korzystający z procedury VAT-marża musi udokumentować nabycie towaru od podmiotów wymienionych w art. 120 ust. 10 ustawy o VAT. W przeciwnym razie, obowiązują zasady opodatkowania ogólnego.

Postępowanie o wydanie wyroku łącznego wymaga wyczerpującego wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności przez sąd prowadzący, z uwzględnieniem istniejących wyroków i decyzji, wprowadzających zmiany, które wpływają na możliwość łączenia kar. Zamiana kary pozbawienia wolności na karę aresztu wyklucza możliwość jej łączenia z innymi karami pozbawienia wolności.

Wyłączenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej wobec osoby formalnie pozostającej w stosunku pracy, lecz sprawującej faktyczną opiekę nad dzieckiem podczas urlopu wychowawczego

Oświadczenie o poddaniu się egzekucji nie jest formą udzielenia pełnomocnictwa do dysponowania rachunkiem bankowym i nie narusza art. 264 ust. 5 ustawy o finansach publicznych, co skutkuje brakiem podstaw do stwierdzenia nieważności uchwały jednostki samorządu terytorialnego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje za zgodne z prawem rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, oddalając skargę kasacyjną Fundacji. Dotacja została uznana za wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem, co obliguje jej zwrot wraz z odsetkami. Prawidłowość postępowania Sądu I instancji i organu administracji została potwierdzona.

Odsetki naliczone na sumach depozytowych przed śmiercią wpłacającego nie wchodzą w skład masy spadkowej i powinny być uwzględniane jako przychód spadkobierców w PIT-11, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając że nie doszło do instrumentalnego wykorzystania postępowania karnego skarbowego w celu zawieszenia przedawnienia zobowiązań podatkowych, podtrzymując stanowiska sądów niższej instancji.

Wszczęcie postępowania karnego skarbowego przez organ podatkowy, skutkujące zawieszeniem biegu terminu przedawnienia, nie było wykorzystane instrumentalnie, jeśli miało miejsce na długo przed upływem terminu przedawnienia i opierało się na wystarczającym materiale dowodowym. Skarga kasacyjna dotycząca przedawnienia zobowiązań została oddalona.

Skarga kasacyjna dotycząca odmowy umorzenia zaległości podatkowych fundacji została oddalona, gdyż wykazane przez fundację przesłanki nie spełniały wymogów uzasadniających zastosowanie art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej w ustalonym stanie faktycznym.

Do zwolnienia z podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 9 pkt 2 u.p.c.c. wystarczy, że nabywane grunty wchodzą w skład gospodarstwa rolnego w rozumieniu przepisów o podatku rolnym, nie muszą natomiast same stanowić samodzielnego gospodarstwa rolnego.

W sytuacji, gdy strona nie przedłoży dokumentacji w wymaganym terminie w postępowaniu legalizacyjnym, organ nadzoru budowlanego zobligowany jest do nakazania rozbiórki obiektu budowlanego, chyba że strona wykaże uzasadnione przyczyny opóźnienia w uzyskaniu decyzji administracyjnych, co nie miało miejsca w niniejszej sprawie.

Plan miejscowy precyzyjnie wskazuje obszary, gdzie dozwolone są inwestycje gospodarcze uciążliwe dla mieszkaniowych funkcji, co wyklucza ich realizację na terenach innych niż określone. Wobec braku zgodności z ustaleniami planu, decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach musi być odmowna.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, przyznając rację organowi administracyjnemu i uznając, że doręczenie zastępcze decyzji było skuteczne, a skarżący nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Nie można legalnie zarejestrować pojazdu, gdy zmiany konstrukcyjne są przeprowadzone bez zgody producenta i wymaganych dokumentów homologacyjnych; decyzja rejestracyjna wydana bez spełnienia takich warunków stanowi rażące naruszenie prawa i podlega unieważnieniu.

Świadectwo doradcy ds. bezpieczeństwa przewozu towarów niebezpiecznych można cofnąć na podstawie polskiej ustawy, mimo że dyplom wydano za granicą, jeżeli następuje rażące naruszenie obowiązków przewozowych w Polsce.

Decyzja starosty rejestrująca pojazd z niezatwierdzonymi zmianami konstrukcyjnymi, bez wymaganych oświadczeń producenta, stanowi rażące naruszenie prawa, uzasadniające jej unieważnienie zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że decyzja o rejestracji pojazdu została wydana z rażącym naruszeniem przepisów prawa, obligując do uzyskania homologacji na zmienione parametry pojazdu, co uprawniało do stwierdzenia jej nieważności.

Stwierdzenie nieważności decyzji o rejestracji pojazdu z powodu rażącego naruszenia prawa, gdyż brakowało wymaganych oświadczeń producenta potwierdzających zgodność zmian konstrukcyjnych z homologacją.

Decyzja o zarejestrowaniu pojazdu została uznana za nieważną z powodu rażącego naruszenia art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a) p.r.d. oraz § 14 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia z dnia 22 lipca 2002 r. Brak zgodności z zasadą homologacji pojazdu przez producenta uzasadnia utrzymanie w mocy decyzji stwierdzającej nieważność.