Wniosek o wznowienie postępowania nie może być skutecznie złożony po upływie terminu określonego w art. 148 KPA, jeżeli strona dowiedziała się o podstawie wznowienia z wcześniejszego udziału w postępowaniu, a powyższe uchybienie uprawnia organ do odmowy wznowienia postępowania administracyjnego.

Osoba fizyczna prowadząca niepubliczne przedszkole ponosi odpowiedzialność jako płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu zaliczek od wynagrodzeń pracowników, jako że przedszkole nie stanowi odrębnego podmiotu prawnego zdolnego do posiadania majątku i zaciągania zobowiązań.

Oddalenie skargi kasacyjnej - osoba fizyczna prowadząca niepubliczne przedszkole jako organ prowadzący zobowiązana do naliczania i odprowadzania zaliczek na podatek dochodowy, nie samodzielne przedszkole, które nie posiada zdolności prawnej do pełnienia roli płatnika.

Decyzja o rejestracji pojazdu, której dokonano z rażącym naruszeniem przepisów prawa przez brak zgody producenta na istotne zmiany konstrukcyjne, powinna zostać uznana za nieważną. Unieważnienie zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. jest uzasadnione, gdy decyzja jest sprzeczna z jasną normą prawną.

NSA stwierdził, że zmiany konstrukcyjne pojazdu nielegitymują do uznania za producenta, a brak koniecznych dokumentów homologacyjnych jest podstawą do stwierdzenia nieważności rejestracji. Sąd oddalił skargę kasacyjną.

Nie można domagać się wznowienia postępowania administracyjnego na podstawie nowych dowodów, jeżeli wniosek złożono po upływie terminu przewidzianego w art. 148 § 1 k.p.a., a obowiązek wznowienia z urzędu występuje jedynie w ściśle określonych sytuacjach.

Rejestracja pojazdu bez dokumentów homologacji wymaganych przez art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. stanowi rażące naruszenie prawa jedynie wtedy, gdy prowadzi do skutków sprzecznych z zasadami państwa prawa; zatem Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną i utrzymał wyrok WSA.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że organy podatkowe naruszyły przepisy w zakresie doręczeń, co skutkowało brakiem możliwości udziału strony w postępowaniu. Skarga kasacyjna została oddalona, co potwierdza obowiązek prawidłowego doręczania korespondencji podatkowej na adres znany organom.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że najem nieruchomości pomiędzy podmiotami powiązanymi, realizowany po cenach rynkowych, nie stanowi ukrytego zysku podlegającego opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek, co uzasadnia uchylenie dotychczasowej interpretacji indywidualnej.

W sprawach dotyczących uzgodnień warunków zabudowy na obszarach objętych ochroną zabytkową, kwestionowanie procedury ewidencyjnej nie może odbywać się w ramach postępowania uzgodnieniowego, a postanowienia organów konserwatorskich mają charakter wiążący dla rozstrzygnięcia o warunkach zabudowy.

Uzasadnienie wyroku sądu musi posiadać określone normy prawne i przesłanki oraz umożliwiać organom administracyjnym pełne skierowanie dalszego postępowania zgodnie z przepisami prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że decyzja dotycząca zatwierdzenia projektu budowlanego była zgodna z przepisami prawa, a odstępstwo od wymagań technicznych uzasadnione. Sąd nie stwierdził naruszenia przepisów, które wpływałyby na wynik postępowania.

Fundacja, nie będąc stroną w postępowaniu zakończonym decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach, nie jest uprawniona do żądania jego wznowienia, a rozpoznanie jej żądań nie może skutecznie nastąpić w trybie postępowania wznowieniowego ze względu na brak legitymacji procesowej oraz materialnoprawnej.

Organizacje społeczne mogą zostać dopuszczone do udziału w postępowaniu na prawach strony, jeżeli cele statutowe organizacji są powiązane z przedmiotem postępowania, a za taką obecnością przemawia interes społeczny wynikający m.in. z wpływu rozważanych przedsięwzięć na środowisko.

Przy stwierdzeniu nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych właściwość miejscowa organu podatkowego ustalana jest na podstawie siedziby podatnika w chwili dokonania czynności cywilnoprawnej, niezależnie od późniejszej zmiany w klasyfikacji podatnika pod względem obsługi przez wyspecjalizowany urząd skarbowy.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, iż brak kompleksowej oceny standardów jakości środowiska oraz nieuwzględnienie legitymacji skarżącego wymagają uchylenia decyzji administracyjnych, tym samym oddala skargę kasacyjną jako nieusprawiedliwioną.

NSA oddala skargę kasacyjną, podkreślając, że naruszenie zasady dwuinstancyjności przez organ odwoławczy, dokonujący pełnego postępowania dowodowego, skutkuje nieważnością decyzji, co jest sprzeczne z art. 15 K.p.a.

Dopuszczalne jest ustalenie warunków zabudowy dla części działki ewidencyjnej, o ile teren spełnia wymogi funkcjonalne i może zostać jednoznacznie wyodrębniony, przy zachowaniu zakazu obejścia prawa.

Brak dokonania nasadzeń zastępczych, określonych w decyzji administracyjnej, uzasadnia nałożenie opłaty sankcyjnej. Przeprowadzone postępowanie oraz zgromadzone dowody potwierdzają zasadność decyzji administracyjnej o nałożeniu obowiązku finansowego na spółkę.

Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej i nie może dokonywać samodzielnej konkretyzacji zarzutów; skarga kasacyjna musi być formułowana precyzyjnie w oparciu o art. 174 p.p.s.a., aby była skuteczna.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, potwierdzając prawidłowość uchylenia decyzji o odmowie skreślenia działki z rejestru zabytków, z uwagi na niedostateczne uzasadnienie i nieuwzględnienie opinii naukowej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że możliwe jest ustalenie warunków zabudowy dla części działki ewidencyjnej, jeśli teren taki spełnia wymogi funkcjonalne. Decyzja administracyjna musi w sposób jednoznaczny identyfikować teren objęty wnioskiem.

Skarżąca, posiadając dorozumianą umowę użyczenia do lokalu rodziców, nie spełnia przesłanek do przyznania lokalu socjalnego, niezależnie od planów osobistych dotyczących przyszłości, co potwierdza rozstrzygnięcie Naczelnego Sądu Administracyjnego oddalające skargę kasacyjną.

Pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego przyznawana funkcjonariuszom SOP, zgodnie z art. 180 ustawy o SOP, nie jest zwolniona z podatku dochodowego, jak przewidziano dla ekwiwalentu pieniężnego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 49a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ekwiwalent i pomoc finansowa to odmienne świadczenia.