Skazanie za umyślne przestępstwo, zgodnie z art. 15 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o broni i amunicji, stanowi samoistną przesłankę do cofnięcia pozwolenia na broń, bez wymogu analizy zagrożenia dla porządku publicznego.
Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatrzył się podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej, stwierdzając zasadność umorzenia postępowania administracyjnego wobec upływu ustawowego 30-letniego terminu, co było zgodne z intencjami ustawodawcy, zmierzającymi do stabilizacji porządku prawnego.
W sprawie przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, negatywna przesłanka jego przyznania w postaci istniejącego prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego uniemożliwia ustalenie daty przyznania świadczenia wcześniejszej niż data jej wyeliminowania poprzez uchylenie. Skarga kasacyjna jako bezzasadna, została oddalona.
Przepis art. 165b § 1 Ordynacji podatkowej nie znajduje zastosowania w postępowaniu dotyczącym nałożenia kary pieniężnej za naruszenie ustawy SENT. Termin przedawnienia dotyczy wyłącznie nałożenia kary, nie zaś wszczęcia postępowania.
Dla uznania zagranicznych studiów prawniczych jako spełniających wymagania wpisu na listę aplikantów radcowskich, niezbędne jest przeprowadzenie postępowania nostryfikacyjnego, o ile nie istnieje stosowna umowa międzynarodowa. Interpretacja tylko na podstawie uznania poziomu wykształcenia jest niewystarczająca.
Przepis art. 92c ust. 1 pkt 3 u.t.d. o przedawnieniu 2-letnim dotyczy zarówno wszczęcia, jak i ostatecznego rozstrzygnięcia postępowania w sprawie kary pieniężnej, nakładając obowiązek umorzenia procedury po upływie tego terminu.
Nałożenie grzywny w celu przymuszenia obowiązku szczepienia ochronnego, zgodnie z art. 119 § 1 u.p.e.a., jest prawnie dopuszczalne, gdyż obowiązek ten wynika z przepisów ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu, zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi.
Braki w wykazaniu przedawnienia zobowiązania podatkowego oraz nieuwzględnienie kluczowych wniosków dowodowych uzasadniały uchylenie wyroku WSA i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd pierwszej instancji powinien rozstrzygnąć w przedmiocie przedawnienia oraz rzetelnie ocenić postępowanie dowodowe.
Rekompensata wypłacana przez Gminę Z. Miejskiemu Przedsiębiorstwu Wodociągów i Kanalizacji, jako podmiotowi prawa prywatnego, stanowi wynagrodzenie opodatkowane podatkiem VAT, gdyż spółka nie działa jako organ władzy publicznej w rozumieniu art. 15 ust. 6 u.p.t.u.
Należyta staranność podatnika przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów wyklucza instrumentalne zastosowanie stawki 0% VAT, jeżeli nie wykazano, że towar faktycznie opuścił terytorium kraju. Wszczęcie postępowania karnego skarbowego zawiesza bieg przedawnienia zobowiązania podatkowego, gdy towarzyszą mu uzasadnione przesłanki faktyczne.
Decyzja Ministra Sprawiedliwości o sprzeciwie od wpisu T.B. na listę radców prawnych była zasadna ze względu na zarzuty licznych naruszeń przepisów prawa w czasie pełnienia funkcji komornika sądowego, wskazujących na brak rękojmi nieskazitelnego charakteru, wymaganej dla wykonywania zawodu radcy prawnego.
Postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym wymaga pełnego rozpoznania zarzutów skargi kasacyjnej poprzez wnikliwe odniesienie się do twierdzeń skarżącego i dokonanie merytorycznej oceny legalności decyzji administracyjnej, przy uwzględnieniu wszystkich aspektów zgłoszonych zarzutów.
W przypadku uczestnictwa w procederze karuzeli podatkowej spółka traci prawo do odliczenia podatku naliczonego, nawet przy braku bezpośrednich dowodów na świadomość udziału w oszustwie, gdy okoliczności wskazują na brak należytej staranności w weryfikacji transakcji.
Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o związanie oceną prawną pierwszej instancji, oddala skargę kasacyjną jako bezzasadną, uznając, że doszło do prawidłowego zastosowania przepisów dotyczących przedawnienia zobowiązań podatkowych i brak było istotnych naruszeń proceduralnych.
Organ odwoławczy ma prawo uchylić postanowienie I instancji o wstrzymaniu robót budowlanych i umorzyć postępowanie w sytuacji, gdy rozbiórka objętego postanowieniem obiektu czyni postępowanie bezprzedmiotowym, nawet jeśli budowa wymagała zgłoszenia lub pozwolenia. Dopasowanie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. pozwala na takie działanie.
Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego stwierdza, że uproszczone postępowanie legalizacyjne zgodnie z art. 49f p.b. zostało prawidłowo zastosowane, a wcześniejsze prawomocne ustalenia dotyczące dat zakończenia budowy są wiążące i nie podlegają dalszej ocenie sądowej.
Termin przedawnienia zobowiązania podatkowego, zawieszony na skutek doręczenia zarządzenia zabezpieczenia, biegnie dalej po zakończeniu postępowania zabezpieczającego. Umorzenie postępowania karnego skarbowego nie eliminuje automatycznie skutku zawieszenia przedawnienia.
Odmowa prawa do odliczenia VAT nie jest uzasadniona, jeżeli transakcje, mimo powiązań osobowych między stronami, nie są jednoznacznie sztuczne ani stworzone w celu nadużycia prawa. NSA wymaga dokładnego ustalenia rzeczywistości gospodarczej.
Brak wyrażonej woli gminy do sprzedaży lokalu wyklucza powstanie prawnego pierwszeństwa jego nabycia dla najemcy. Ochrona praw wynikających z ekspektatywy ogranicza się do przypadków, gdzie zbycie lokalu jest konkretnie przewidywane w planach gminy na zasadach określonych prawem miejscowym.
M.st. Warszawa posiada interes prawny do bycia stroną w postępowaniu nadzorczym dotyczącym nieważności decyzji administracyjnej, co uzasadnia jej legitymację do kwestionowania decyzji wydanej przez organ wyższego stopnia.
Przedłużenie stosowania art. 100d ust. 1-4 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy, wbrew konstytucyjnym zasadom proporcjonalności, nie usprawiedliwia bezczynności organu w sprawach dotyczących zezwoleń na pobyt czasowy dla cudzoziemców niezwiązanych z konfliktem na Ukrainie.
Sąd oddala skargę kasacyjną dotyczącą odmowy prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych przez niezarejestrowanego kontrahenta, podkreślając niezachowanie należytej staranności przez skarżącego oraz brak zasadności zarzutu instrumentalnego stosowania postępowania karnoskarbowego.
Członek zarządu spółki z o.o. nie uwalnia się od odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki, jeżeli nie zgłosił wniosku o ogłoszenie upadłości spółki oraz nie wskazał mienia, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości w znacznej części, co jest przesłanką negatywną zwalniającą od odpowiedzialności.
Odmowa wydania zaświadczenia potwierdzającego szczególne warunki służby funkcjonariusza nie może być oparta na powierzchownej ocenie dokumentacji. Organy są zobowiązane do dokładnego analitycznego podejścia i wyjaśnienia wszystkich okoliczności mogących wpłynąć na decyzję o zaświadczeniu.