Przewóz drogowy okazjonalny realizowany bez wymaganego zezwolenia podlega karze pieniężnej, nawet jeśli nie spełnia kryteriów przewozu grupowego zdefiniowanych w przepisach unijnych.

Oddalenie skargi kasacyjnej; wykonanie przewozu drogowego bez wymaganej licencji uzasadnia nałożenie administracyjnej kary pieniężnej, gdy przewóz nie spełnia wymogów legalności wynikających z przepisów ustawy o transporcie drogowym.

Skarga kasacyjna, jako pozbawiona uzasadnionych podstaw, podlegała oddaleniu. Przewożone odpady zostały prawidłowo zaklasyfikowane jako niebezpieczne, a rozstrzygnięcia organów administracyjnych są zgodne z obowiązującymi przepisami prawa.

Czynność wykreślenia podatnika z rejestru VAT w trybie art. 96 ust. 9a pkt 4 u.p.t.u. ma charakter materialno-techniczny, nie wymagający odrębnego uzasadnienia, o ile wcześniej zostały spełnione inne przesłanki proceduralne i materialne związane z postępowaniem podatkowym.

teza orzeczenia

Wniosek o obniżenie opłaty za rezerwację częstotliwości można złożyć przed prawomocnością decyzji rezerwacyjnej, a decyzja w sprawie powinna zostać zawieszona do czasu uzyskania prawomocności tej decyzji, co umożliwia spójne stosowanie regulacji.

Złożenie wniosku o obniżenie opłaty za dysponowanie częstotliwościami przed uprawomocnieniem się decyzji rezerwacyjnej nie uzasadnia odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego; organ powinien rozważyć zawieszenie postępowania do czasu prawomocności decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że decyzja Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego o warunkowej przydatności wody została wydana zgodnie z prawem, a materiał dowodowy przeprowadzony przez organy I i II instancji był pełny i prawidłowy, co czyniło skargę kasacyjną niezasadną.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że po upływie jednego roku od podjęcia uchwały nie można stwierdzić jej nieważności zgodnie z art. 82 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym, jeżeli uchwała nie jest aktem prawa miejscowego.

Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego została wydana z rażącym naruszeniem prawa z uwagi na bezpodstawne uchylenie decyzji rejestracyjnej po upływie 10-letniego terminu przewidzianego w art. 146 § 1 k.p.a.; decyzja powinna ograniczać się do stwierdzenia naruszenia prawa.

Nie istnieją podstawy do uchylenia kary pieniężnej nałożonej na zarządzającego transportem, jeśli udowodniono, że naruszenie przepisów transportowych mogło być przewidziane i wynikało z zaniedbań organizacyjnych, pomimo okoliczności nadzwyczajnych jak COVID-19.

Ustalenie, że J.J. i C.J. posiadają interes prawny w postępowaniu o pozwolenie na budowę, wynika z prognozowych danych o oddziaływaniu pola elektromagnetycznego stacji na ich nieruchomość, co wymagało uznania ich za strony postępowania.

Możliwość odstąpienia od warunków określonych w zezwoleniu na przewozy regularne zgodnie z art. 15n ustawy COVID-19 istnieje w przypadku spełnienia przesłanek braku rentowności lub konieczności przeciwdziałania COVID-19, a kwestia ta wymaga ponownej oceny przez WSA.

Sąd nie może ograniczać ustaleń do granic skargi. Przedawnienie zobowiązania należy badać ex officio. Naruszenie tej zasady uzasadnia uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji.

Odpowiedzialność subsydiarna członka zarządu spółki za zaległości podatkowe jest uzasadniona, jeżeli nie wykazał on zgłoszenia wniosku o upadłość spółki w odpowiednim czasie ani braku swojej winy w zaniechaniu tego obowiązku.

Bezprzedmiotowość postępowania o umorzenie odsetek nie zachodzi, gdy zaległości są uiszczone po złożeniu wniosku i wszczęciu postępowania, co wymaga jego merytorycznego rozpoznania.

Orzeczenie wyroku Trybunału Konstytucyjnego, odraczające utratę mocy przepisu niekonstytucyjnego, nie uprawnia do wznowienia postępowania. NSA podtrzymuje prawidłowość stosowania art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. do czasu jego derogacji.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż organ interpretacyjny niezasadnie odmówił wydania interpretacji indywidualnej, gdyż naruszono procedurę i wystąpiono o opinię KAS przed uzupełnieniem braków przez podatnika. Skarga kasacyjna została oddalona.

W uproszczonym postępowaniu legalizacyjnym dla obiektów istniejących co najmniej 20 lat nie wymagano badania warunków usytuowania budynku z przepisami technicznymi, jeśli dokumenty legalizacyjne były kompletne i obiekt nie stanowił zagrożenia dla bezpieczeństwa.

Instalowanie urządzeń antenowych na istniejącym budynku, o ile w połączeniu z konstrukcją wsporczą tworzą one budowle, wymaga uzyskania pozwolenia na budowę, a nie tylko zgłoszenia, zgodnie z art. 29 ust. 3 pkt 3 lit. a) Prawa budowlanego.

Skarga kasacyjna P. s.r.o. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej oddalona; uchybienie terminowi na wniesienie zażalenia skutkuje brakiem podstaw do jego przywrócenia, a organ nie naruszył przepisów ustawy COVID przy rozpoznaniu sprawy.

NSA stwierdził, że brak uprawdopodobnienia niezawinienia uchybienia terminowi przez stronę uniemożliwia przywrócenie tego terminu, a także podtrzymano, że uzasadnienie wyroku WSA było wystarczające, co skutkuje oddaleniem skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną Wojewody Śląskiego, obciążając go kosztami postępowania, przyznając za słuszne decyzję WSA o stwierdzeniu bezczynności wojewody w dopełnieniu procedur administracyjnych, uznając stanowisko sądu niższej instancji za prawidłowe.

NSA potwierdza, że brak spełnienia wymogów formalnych powoduje odmowę zastosowania stawki 0% VAT dla wewnątrzwspólnotowej dostawy, przy czym organ podatkowy ma prawo do oceny dowodów dotyczących rzeczywistego przemieszczania towarów.