Ustalając, że § 26 ust. 1 pkt 1 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego umożliwia racjonalną wykładnię, Naczelny Sąd Administracyjny uznaje brak istotnego naruszenia prawa i oddala skargi kasacyjne, podtrzymując ważność zaskarżonej uchwały.

Związek nieruchomości z prowadzeniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. nie może być utożsamiany wyłącznie z faktem jej posiadania przez przedsiębiorcę, lecz obejmuje także faktyczne lub potencjalne wykorzystywanie nieruchomości w ramach tej działalności.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż organ podatkowy popełnił błędy proceduralne polegające na pominięciu kluczowych przesłanek dot. klasyfikacji nieodpłatnych świadczeń pracowników jako przychodu, uzasadniających uchylenie decyzji w interpretacji podatkowej.

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2025 r., sygn. akt III OSK 7357/21, który oddala skargę kasacyjną Komendanta Wojewódzkiego Policji, potwierdza, że ustalanie ekwiwalentu za urlop winno uwzględniać zasady obowiązujące przed zmianą w brzmieniu art. 115a ustawy o Policji, wynikającą z ustawy nowelizującej z 2020 r.

Zakup lokalu mieszkalnego przed złożeniem wniosku o pomoc finansową policjantowi nie wyklucza przyznania tej pomocy, jeżeli lokal w chwili zakupu wymaga prac remontowych uniemożliwiających natychmiastowe zamieszkanie.

Zniesienie współwłasności statku turystycznego przez Gminę, niewykorzystywanego do działalności gospodarczej, nie jest czynnością opodatkowaną podatkiem VAT, gdyż Gmina nie działała w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT.

Przesłanka bezskuteczności egzekucji z majątku spółki, wykazana przez organ podatkowy, uzasadnia odpowiedzialność członka zarządu za zaległości podatkowe spółki. Zaniechanie zgłoszenia wniosku o upadłość oraz brak wskazania mienia dostępnego do egzekucji wyłączają przesłanki egzoneracyjne.

Nieruchomości przekazane w użytkowanie, lecz niewykorzystane faktycznie na cele statutowe, pozostają związane z działalnością gospodarczą właściciela; sama możliwość przyznania ulg podatkowych w czasie pandemii nie jest wystarczającą przesłanką do zwolnienia z podatku od nieruchomości.

Osoba zamieszkująca w lokalu znajdującym się w dyspozycji Policji bez tytułu prawnego, nie może utrzymywać prawa do jego dalszego użytkowania na podstawie związków rodzinnych z funkcjonariuszem, chyba że przysługuje jej policyjna renta rodzinna. Decyzja o opróżnieniu ma charakter związany.

W sytuacji, gdy doręczanie decyzji organu administracyjnego budzi wątpliwości związane z prawidłowością adresu, na który przesyłka została skierowana, ocena prawidłowości doręczenia jest uprzednia wobec rozstrzygania o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania. (NSA, wyrok z dnia 11 grudnia 2025 r., sygn. akt [...])

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA oraz uchwałę Komisji Egzaminacyjnej, wskazując na konieczność ponownej oceny pracy egzaminacyjnej zgodnie z wytycznymi sądów oraz przepisami prawa o adwokaturze, mając na uwadze wszystkie ustawowe kryteria oceniania.

Składanie wniosku o obniżenie opłaty za prawo do dysponowania częstotliwością na podstawie art. 18 ust. 2 ustawy nowelizującej jest dopuszczalne przed uzyskaniem prawomocności decyzji rezerwacyjnej, a prawomocność tej decyzji wpływa jedynie na merytoryczne rozpatrzenie wniosku.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał za prawidłowe nałożenie kary pieniężnej na przewoźnika za nieprzekazanie API przed startem, jako że odpowiedzialność przewoźnika nie jest zależna od winy i nie podlega miarkowaniu.

Nie jest dopuszczalne odmówienie wszczęcia postępowania w sprawie obniżenia opłaty za prawo do dysponowania częstotliwością wskazując na brak prawomocnej decyzji rezerwacyjnej, jeżeli wniosek o obniżenie został złożony zgodnie z ustawowym terminem, a właściwym działaniem organu jest zawieszenie postępowania do czasu prawomocności decyzji rezerwacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje skargę kasacyjną za nieusprawiedliwioną wobec rażącej bezczynności Przewodniczącego KRRiT w przedmiocie wszczęcia postępowania administracyjnego z urzędu na wniosek Fundacji.

NSA oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając brak podstaw prawnych do wznowienia postępowania oraz wykazania przez T.G. prawa dysponowania nieruchomością na cele budowlane, uznając ustaleń WSA za prawidłowe.

Rozstrzygnięcie sprawy o zniesienie współwłasności nieruchomości jest zagadnieniem wstępnym, które może mieć istotny wpływ na postępowanie administracyjne w sprawie budynku magazynowego. Organ administracyjny powinien zawiesić postępowanie do czasu rozstrzygnięcia sprawy cywilnej.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego w VAT może być realizowane tylko w warunkach zgodności podmiotowej i przedmiotowej danych wykazanych w fakturze z rzeczywistym przebiegiem zdarzeń gospodarczych; nie przysługuje podatnikowi, który świadomie uczestniczy w transakcjach oszukańczych lub powinien był o tym wiedzieć.

Oddalenie przez NSA skargi kasacyjnej potwierdza prawidłowość ustalenia warunków zabudowy przez organy administracyjne i WSA, zgodnie z prawidłowym wyznaczeniem obszaru analizowanego i parametrami zgodnymi z postanowieniami r.s.u.w.

W sprawie karnej o sygnaturze II K 160/25, Sąd Najwyższy uchyla wyrok Sądu Rejonowego z powodu pominięcia obligatoryjnego środka karnego zgodnie z art. 41 § 1a pkt 1 k.k., nakazując jego uwzględnienie w dalszym postępowaniu.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że decyzje o wygaśnięciu stosunku służbowego z dniem 31 sierpnia 2017 r. wobec Z.A., które zapadły w trybie art. 165 ust. 7 oraz art. 170 p.w. KAS, były zgodne z prawem i prawidłowe, potwierdzając, że nieprzedstawienie propozycji służby wynikało z racjonalnych i niearbitralnych przesłanek.

Spółka pełniąca rolę operatora Przemyskiego Inkubatora Przedsiębiorczości i Innowacji, zarządzając publicznym majątkiem, jest zobowiązana do udzielenia informacji publicznej w zakresie wykonywania zadań publicznych. Bezczynność w tym zakresie stanowi naruszenie prawa.

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny nie dopuścił się rażącej bezczynności w zakresie pytań skarżących dotyczących informacji publicznej. Skarga kasacyjna była bezzasadna wobec przekonania o zgodności odpowiedzi udzielonych zgodnie z ustawą.

Przepis art. 92c ust. 1 pkt 3 ustawy o transporcie drogowym wyznacza dwuletni termin na wszczęcie i rozstrzygnięcie postępowania w sprawie nałożenia kary, którego naruszenie skutkuje koniecznością umorzenia postępowania.