Współczesna wykładnia art. 23 ust. 1 pkt 38 u.p.d.o.f uznaje moment poniesienia wydatku za tożsamy z momentem odpłatnego zbycia udziałów, co wyklucza uwzględnienie kosztów historycznych przy ustalaniu kosztów uzyskania przychodów z ich sprzedaży.

Uzyskanie zwolnienia lekarskiego obejmującego termin wezwania do złożenia wyjaśnień może stanowić usprawiedliwienie niewypełnienia tego obowiązku, a nałożenie kary porządkowej wymaga wykazania jej przesłanek oraz adekwatności.

Odmowa udostępnienia informacji publicznej wymaga pełnego uzasadnienia wskazującego na przetworzony charakter informacji oraz istnienie tajemnicy przedsiębiorcy lub prywatności osoby. Brak wyczerpującego uzasadnienia skutkuje uchyleniem takiej decyzji.

Dla uznania wydatku za koszt uzyskania przychodu nie wystarcza formalne posiadanie faktury; konieczne jest wykazanie, że wydatek został rzeczywiście poniesiony, zapłacony w sposób zgodny z przepisami oraz że świadczenie wykonał podmiot wskazany w dokumencie.

Skarga kasacyjna skarżącego Z. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zostaje oddalona, jako bezzasadna, przy uznaniu prawidłowości zastosowania przepisów unijnego kodeksu celnego dotyczącego cła antydumpingowego oraz terminu zawieszenia powiadomienia o długu celnym.

Skarga kasacyjna została oddalona, gdyż Wojewódzki Sąd Administracyjny nie naruszył przepisów postępowania ani prawa materialnego w ocenianiu decyzji administracyjnej, a odmowa przyjęcia zgłoszenia celnego i naliczenie dodatkowego cła były zgodne z prawem.

Decyzja Wojewody z 2012 roku uznająca nieważność orzeczenia z 1954 roku nie naruszała prawa rażąco, a jej zakwestionowanie przez Ministra było nieuzasadnione w obliczu różnorodnej interpretacji przepisów.

Naczelny Sąd Administracyjny, uznając brak przewlekłości postępowania zarzucanej Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej, uchyla wyrok sądu pierwszej instancji oraz oddala skargę, podkreślając konieczność wnikliwości proceduralnej.

Przedawnienie zobowiązania podatkowego może zostać skutecznie zawieszone przez wszczęcie postępowania karnego skarbowego, jeśli podatnik został prawidłowo o tym zawiadomiony przed upływem nominalnego terminu przedawnienia, a organy podatkowe mają obowiązek prawidłowego ustalenia stanu faktycznego, nie identyfikując nieznanych podatnikowi kontrahentów.

Odpowiedzi na pozwy cywilne, będące pismami procesowymi w indywidualnych sprawach cywilnych, nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, a zatem organ nie jest zobowiązany do ich udostępnienia na tej podstawie.

Przetwarzanie danych osobowych przez Policję w KSIP, mimo zatarcia skazań, jest zgodne z ustawą z 14 grudnia 2018 r.; przetwarzanie nie narusza zasad prawa ochrony danych osobowych, pod warunkiem regularnej weryfikacji i zgodności z celami zapobiegania przestępstwom.

Za zaległości podatkowe spółki odpowiadają solidarnie członkowie jej zarządu, jeśli egzekucja z majątku spółki okaże się bezskuteczna, a członek zarządu nie wykaże przesłanek zwalniających go z odpowiedzialności, takich jak nieskuteczne wykazanie, że mienie spółki umożliwi zaspokojenie zaległości.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Wojewody Pomorskiego, uznając, że orzeczenie o wywłaszczeniu z 13 grudnia 1960 r. wskazujące na niewłaściwy numer parceli stanowiło oczywistą pomyłkę, co nie unieważnia wywłaszczenia i domaga się stosownego ustalenia i ewentualnej wypłaty odszkodowania.

Domniemanie zgodności wpisu w księdze wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym jest wzruszalne w każdym postępowaniu, także administracyjnym, jeśli decyduje o rozstrzygnięciu sprawy, a niewłaściwe jego uwzględnienie skutkuje uchyleniem rozstrzygnięcia przez wyższy sąd.

Jeden wniosek o wydanie wiążącej informacji stawkowej nie może obejmować więcej niż jednego świadczenia, o ile nie stanowią one jednej złożonej czynności opodatkowanej. Opis usług we wniosku musi być precyzyjny i jednoznaczny.

Związek nieruchomości z prowadzeniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. nie może być utożsamiany wyłącznie z faktem jej posiadania przez przedsiębiorcę, lecz obejmuje także faktyczne lub potencjalne wykorzystywanie nieruchomości w ramach tej działalności.

Nieruchomości przekazane w użytkowanie, lecz niewykorzystane faktycznie na cele statutowe, pozostają związane z działalnością gospodarczą właściciela; sama możliwość przyznania ulg podatkowych w czasie pandemii nie jest wystarczającą przesłanką do zwolnienia z podatku od nieruchomości.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje skargę kasacyjną za nieusprawiedliwioną wobec rażącej bezczynności Przewodniczącego KRRiT w przedmiocie wszczęcia postępowania administracyjnego z urzędu na wniosek Fundacji.

NSA oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając brak podstaw prawnych do wznowienia postępowania oraz wykazania przez T.G. prawa dysponowania nieruchomością na cele budowlane, uznając ustaleń WSA za prawidłowe.

Rozstrzygnięcie sprawy o zniesienie współwłasności nieruchomości jest zagadnieniem wstępnym, które może mieć istotny wpływ na postępowanie administracyjne w sprawie budynku magazynowego. Organ administracyjny powinien zawiesić postępowanie do czasu rozstrzygnięcia sprawy cywilnej.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego w VAT może być realizowane tylko w warunkach zgodności podmiotowej i przedmiotowej danych wykazanych w fakturze z rzeczywistym przebiegiem zdarzeń gospodarczych; nie przysługuje podatnikowi, który świadomie uczestniczy w transakcjach oszukańczych lub powinien był o tym wiedzieć.

Składanie wniosku o obniżenie opłaty za prawo do dysponowania częstotliwością na podstawie art. 18 ust. 2 ustawy nowelizującej jest dopuszczalne przed uzyskaniem prawomocności decyzji rezerwacyjnej, a prawomocność tej decyzji wpływa jedynie na merytoryczne rozpatrzenie wniosku.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał za prawidłowe nałożenie kary pieniężnej na przewoźnika za nieprzekazanie API przed startem, jako że odpowiedzialność przewoźnika nie jest zależna od winy i nie podlega miarkowaniu.

Nie jest dopuszczalne odmówienie wszczęcia postępowania w sprawie obniżenia opłaty za prawo do dysponowania częstotliwością wskazując na brak prawomocnej decyzji rezerwacyjnej, jeżeli wniosek o obniżenie został złożony zgodnie z ustawowym terminem, a właściwym działaniem organu jest zawieszenie postępowania do czasu prawomocności decyzji rezerwacyjnej.