Skarga kasacyjna została oddalona, gdyż Wojewódzki Sąd Administracyjny nie naruszył przepisów postępowania ani prawa materialnego w ocenianiu decyzji administracyjnej, a odmowa przyjęcia zgłoszenia celnego i naliczenie dodatkowego cła były zgodne z prawem.

Przetwarzanie danych osobowych za pośrednictwem aplikacji "Kwarantanna domowa" po zakończeniu kwarantanny wymaga rzeczywistej podstawy prawnej, której brak wyklucza legalność dalszego przetwarzania tychże danych.

Skarga kasacyjna oddalona. Tymczasowe zajęcie ruchomości przez organ egzekucyjny zgodne z przepisami ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (art. 96n). Brak negatywnych przesłanek oraz prawidłowość sporządzenia protokołu uzasadniało zatwierdzenie zajęcia.

Uzyskanie zwolnienia lekarskiego obejmującego termin wezwania do złożenia wyjaśnień może stanowić usprawiedliwienie niewypełnienia tego obowiązku, a nałożenie kary porządkowej wymaga wykazania jej przesłanek oraz adekwatności.

Odmowa udostępnienia informacji publicznej wymaga pełnego uzasadnienia wskazującego na przetworzony charakter informacji oraz istnienie tajemnicy przedsiębiorcy lub prywatności osoby. Brak wyczerpującego uzasadnienia skutkuje uchyleniem takiej decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny, uznając brak przewlekłości postępowania zarzucanej Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej, uchyla wyrok sądu pierwszej instancji oraz oddala skargę, podkreślając konieczność wnikliwości proceduralnej.

Przedawnienie zobowiązania podatkowego może zostać skutecznie zawieszone przez wszczęcie postępowania karnego skarbowego, jeśli podatnik został prawidłowo o tym zawiadomiony przed upływem nominalnego terminu przedawnienia, a organy podatkowe mają obowiązek prawidłowego ustalenia stanu faktycznego, nie identyfikując nieznanych podatnikowi kontrahentów.

Decyzja Wojewody z 2012 roku uznająca nieważność orzeczenia z 1954 roku nie naruszała prawa rażąco, a jej zakwestionowanie przez Ministra było nieuzasadnione w obliczu różnorodnej interpretacji przepisów.

Jeden wniosek o wydanie wiążącej informacji stawkowej nie może obejmować więcej niż jednego świadczenia, o ile nie stanowią one jednej złożonej czynności opodatkowanej. Opis usług we wniosku musi być precyzyjny i jednoznaczny.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Wojewody Pomorskiego, uznając, że orzeczenie o wywłaszczeniu z 13 grudnia 1960 r. wskazujące na niewłaściwy numer parceli stanowiło oczywistą pomyłkę, co nie unieważnia wywłaszczenia i domaga się stosownego ustalenia i ewentualnej wypłaty odszkodowania.

Domniemanie zgodności wpisu w księdze wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym jest wzruszalne w każdym postępowaniu, także administracyjnym, jeśli decyduje o rozstrzygnięciu sprawy, a niewłaściwe jego uwzględnienie skutkuje uchyleniem rozstrzygnięcia przez wyższy sąd.

Dla uznania wydatku za koszt uzyskania przychodu nie wystarcza formalne posiadanie faktury; konieczne jest wykazanie, że wydatek został rzeczywiście poniesiony, zapłacony w sposób zgodny z przepisami oraz że świadczenie wykonał podmiot wskazany w dokumencie.

Za zaległości podatkowe spółki odpowiadają solidarnie członkowie jej zarządu, jeśli egzekucja z majątku spółki okaże się bezskuteczna, a członek zarządu nie wykaże przesłanek zwalniających go z odpowiedzialności, takich jak nieskuteczne wykazanie, że mienie spółki umożliwi zaspokojenie zaległości.

NSA uznał, że limit przychodów 200.000 zł z art. 12 ust. 13 dotyczy zarówno przychodów z majątku wspólnego, jak i osobistego małżonków, obejmując jednolitym opodatkowaniem całkowite przychody przy złożeniu stosownego oświadczenia.

Współczesna wykładnia art. 23 ust. 1 pkt 38 u.p.d.o.f uznaje moment poniesienia wydatku za tożsamy z momentem odpłatnego zbycia udziałów, co wyklucza uwzględnienie kosztów historycznych przy ustalaniu kosztów uzyskania przychodów z ich sprzedaży.

Przesłanka bezskuteczności egzekucji z majątku spółki, wykazana przez organ podatkowy, uzasadnia odpowiedzialność członka zarządu za zaległości podatkowe spółki. Zaniechanie zgłoszenia wniosku o upadłość oraz brak wskazania mienia dostępnego do egzekucji wyłączają przesłanki egzoneracyjne.

Zniesienie współwłasności statku turystycznego przez Gminę, niewykorzystywanego do działalności gospodarczej, nie jest czynnością opodatkowaną podatkiem VAT, gdyż Gmina nie działała w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż organ podatkowy popełnił błędy proceduralne polegające na pominięciu kluczowych przesłanek dot. klasyfikacji nieodpłatnych świadczeń pracowników jako przychodu, uzasadniających uchylenie decyzji w interpretacji podatkowej.

Związek nieruchomości z prowadzeniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. nie może być utożsamiany wyłącznie z faktem jej posiadania przez przedsiębiorcę, lecz obejmuje także faktyczne lub potencjalne wykorzystywanie nieruchomości w ramach tej działalności.

Przy spełnieniu przesłanek art. 21 ust. 1 pkt 83 lit. a u.p.d.o.f., jednostkę spełniającą funkcje wzmacniające siły państwa lub sojusznicze można uznać za "jednostkę wojskową", umożliwiając tym samym zastosowanie zwolnienia podatkowego.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że świadczeniobiorca, który pobiera świadczenia rodzinne pomimo nowego orzeczenia o niepełnosprawności, będąc pouczonym o obowiązku informacyjnym, jest zobowiązany do ich zwrotu. Uchylono wyrok WSA i oddalono skargę, stwierdzając brak uchybień w zakresie pouczeń.

Nieprzestrzeganie terminu na zwrot nadpłaty podatku VAT, zgodnie z prawem unijnym, zobowiązuje organ do naliczenia oprocentowania od dnia złożenia wniosku do dnia faktycznego zwrotu, co wynika z zasady skuteczności i równoważności prawa Unii.

Pełnomocnik strony nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia, gdyż samo posiadanie zwolnienia lekarskiego nie jest wystarczające do przywrócenia terminu bez wykazania braku możliwości dokonania czynności procesowej.

Na sądach administracyjnych spoczywa obowiązek wyczerpującego wyjaśnienia stanu faktycznego, w tym kwestii związanych z ustaleniem granic pasa drogowego oraz statusu strony postępowania administracyjnego. Organ administracyjny musi dostarczyć jednoznacznych dowodów na podstawienie czynu i odpowiedzialności administracyjnej.