Decyzja o zatwierdzeniu projektu podziału nieruchomości zgodna z przepisami ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz miejscowym planem zagospodarowania. Skarga kasacyjna oddalona z uwagi na brak wykazania istotnych naruszeń proceduralnych mających wpływ na wynik sprawy.
Dofinansowanie otrzymane z funduszy unijnych w celu pokrycia kosztów realizacji projektu nie stanowi elementu podstawy opodatkowania VAT, gdyż nie ma bezpośredniego wpływu na cenę świadczonych usług i nie może być uznane jako zwiększający ją czynnik zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT.
Skarga kasacyjna na wyrok WSA oddalona, gdyż prawidłowo wszczęta kontrola celno-skarbowa uniemożliwia wszczęcie odrębnego postępowania podatkowego w podatku od spadków i darowizn; złożenie SD-3 po wszczęciu kontroli nie kończy postępowania kontrolnego.
Złożone w toku kontroli celno-skarbowej zeznanie SD-3 nie wszczyna odrębnego postępowania ustalającego w podatku od spadków i darowizn. Skuteczne wcześniejsze wszczęcie kontroli wyklucza możliwość wszczęcia odrębnego postępowania podatkowego w tym samym zakresie.
Odmowa wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej przez DKIS, w sytuacji braku możliwości umieszczenia maksymalnej ceny detalicznej na opakowaniach wyrobów akcyzowych, była zasadna, gdyż takie działanie wykraczałoby poza kompetencje organu interpretacyjnego.
Skarga kasacyjna podlega oddaleniu z uwagi na prawidłowość i skuteczność wszczęcia kontroli celno-skarbowej, która stanowiła prawnie dopuszczalną przeszkodę uniemożliwiającą wszczęcie odrębnego postępowania w podatku od spadków i darowizn. Interpretacja art. 165a Ordynacji podatkowej uniemożliwia kolizję rozstrzygnięć.
Ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop policjanta, zwolnionego przed 6 listopada 2018 r., należy obliczać zgodnie z zasadami ustalonymi w wyroku Trybunału Konstytucyjnego, stosując przelicznik 1/21 zamiast 1/30, co eliminuje naruszenie konstytucyjnej zasady sprawiedliwości społecznej.
W przypadku niewykonania wyroku sądu administracyjnego w terminie, co jest wystarczającą przesłanką do nałożenia grzywny, sąd jest zobligowany do uwzględnienia skargi o wymierzenie grzywny, niezależnie od podjętych działań organu zmierzających do załatwienia sprawy.
W sytuacji, gdy czyn będący przedmiotem oskarżenia został już prawomocnie osądzony, przy czym uprzednie postępowanie zakończyło się uniewinnieniem, występuje negatywna przeszkoda procesowa w postaci powagi rzeczy osądzonej, wykluczająca ponowne postępowanie karne.
Przedawnienie karalności przewinienia dyscyplinarnego, określone w art. 147 ust. 2 ustawy o ABW, uzasadnia umorzenie postępowania dyscyplinarnego, bez konieczności jego merytorycznego rozpatrzenia przez organ dyscyplinarny czy sąd administracyjny.
Skuteczne doręczenie przesyłki w trybie doręczenia zastępczego wymaga rygorystycznego przestrzegania procedur opisanych w art. 44 k.p.a. W przypadku ich uchybienia, nie można skutecznie powołać się na fikcję doręczenia przesyłki administracyjnej.
W przypadku zbiegu przesłanek obligatoryjnego zwolnienia funkcjonariusza, rozstrzyga się na podstawie przesłanki, która wystąpiła jako pierwsza. Wydanie orzeczenia o trwałej niezdolności nie wpływa na zwolnienie inicjowane pisemnym wnioskiem funkcjonariusza o zwolnienie.
NSA orzekł, że krajowe przepisy, które całkowicie zakazują reklamy aptek i ich działalności, naruszają unijne zasady swobody przedsiębiorczości i świadczenia usług, dlatego decyzje o ukaraniu skarżącej na podstawie art. 94a ustawy Prawo farmaceutyczne zostały uchylone.
Skarga kasacyjna na decyzję stwierdzającą nieważność rejestracji pojazdu została oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że decyzja rejestracyjna była obarczona rażącym naruszeniem prawa.
Tymczasowa nieobecność spowodowana koniecznością opieki nad bliską osobą nie pozbawia prawa do dodatku mieszkaniowego, gdyż prawo to warunkowane jest zamieszkiwaniem w lokalu, a nie jego czasowym użytkowaniem.
Informacje dotyczące formy wniesienia skarg do sądu administracyjnego, w szczególności poprzez e-PUAP, nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, gdyż nie odnoszą się do realizacji zadań publicznych przez sąd.
Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził nieważność decyzji Prezesa ZUS o odmowie przyznania świadczenia w drodze wyjątku, uznając, że nie zrealizowano prawnego obowiązku analizy szczególnych okoliczności wpływających na brak aktywności zawodowej ubiegającego się.
Organ władzy publicznej zobowiązany jest do udostępnienia informacji publicznej także w przypadku, gdy przedmiotowe dokumenty nie są jeszcze zaopiniowane i zatwierdzone; brak formalnej decyzji o odmowie udostępnienia informacji w przewidzianym terminie skutkuje uznaniem bezczynności organu.
Do zastosowania art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. c) u.p.t.u. wymagane jest wykazanie ekonomicznego celu transakcji oraz rzeczywistego uszczerbku podatkowego, w przeciwnym razie nie można odmówić prawa do odliczenia podatku VAT.
Obowiązek doprowadzenia obiektu budowlanego do zgodności z zatwierdzonym projektem obejmuje obowiązek wykonania murka ogniowego przewidzianego w projekcie budowlanym. Skarga kasacyjna nie zmienia tego obowiązku, gdyż nie wykazano istotnego odstąpienia od projektu i nieważności postępowania.
Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego i utrzymujące ją rozstrzygnięcia sądów administracyjnych wyznaczają parametry zabudowy zgodnie z zasadą dobrego sąsiedztwa, nie naruszając ładu przestrzennego obszaru, oraz spełniając wymogi prawne dotyczące kontynuacji funkcji zabudowy mieszkaniowej.
W przypadku uchylenia decyzji administracyjnej prowadzącej do obowiązku zwrotu świadczeń, organ i sąd nie mogą się na niej opierać przy rozpatrywaniu wniosku o udzielenie ulgi, co skutkuje koniecznością ponownego rozpoznania sprawy zgodnie z art. 153 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż decyzje organów administracyjnych w przedmiocie przyznania płatności ONW dla roku 2019 były arbitralne, a zgromadzony materiał dowodowy niewystarczająco uzasadniał wyłączenie działek z płatności, co skutkowało uchyleniem zaskarżonego wyroku i decyzji administracyjnych.
Osoba zatrudniona na stanowisku kierownika stacji paliw, aktywnie uczestnicząca w procederze urządzania gier hazardowych na automatach, bez wymaganej koncesji, stanowi istotny element tego przedsięwzięcia i ponosi odpowiedzialność na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy o grach hazardowych.