Organ administracji publicznej, prowadząc postępowanie w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej, dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania poprzez nieuzasadnione wydłużanie terminu załatwienia sprawy, co uzasadniało stwierdzenie przez sąd administracyjny bezczynności organu.

Obowiązek poddania się szczepieniom ochronnym jest prawnie skuteczny i zgodny z art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b u.z.z.; zastosowanie grzywny w celu przymuszenia nie narusza przepisów o nadmiernej uciążliwości środka egzekucyjnego.

Obowiązek przekazywania informacji API przez przewoźnika lotniczego jest niezależny od winy i nie może być przeniesiony na podmiot trzeci. Przewoźnik ponosi pełną odpowiedzialność za naruszenia wynikające z nieprzekazania danych w określonym terminie.

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2025 r. wskazuje, że odroczenie terminu utraty mocy obowiązującej przepisu uznanego za niekonstytucyjny nie stanowi samoistnej podstawy do wznowienia postępowania, co do decyzji ostatecznej wydanej na jego podstawie.

Członek zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, który nie wykaże istnienia majątku spółki umożliwiającego zaspokojenie zaległości podatkowych w znacznej części, odpowiada solidarnie za te zaległości, jeżeli egzekucja z majątku spółki okaże się bezskuteczna.

Uchylona decyzja administracyjna nie może stanowić podstawy prawnej dla wystawienia tytułów wykonawczych i wszczynania egzekucji administracyjnej w zakresie zobowiązań podatkowych; w takiej sytuacji nie istnieje prawidłowy obowiązek egzekucyjny.

Postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym wymaga pełnego rozpoznania zarzutów skargi kasacyjnej poprzez wnikliwe odniesienie się do twierdzeń skarżącego i dokonanie merytorycznej oceny legalności decyzji administracyjnej, przy uwzględnieniu wszystkich aspektów zgłoszonych zarzutów.

Obowiązek naprawienia szkody nałożony wyrokiem I instancji po jej wcześniejszym zaspokojeniu przez ubezpieczyciela narusza art. 46 § 1 k.k., a jego utrzymanie przez sąd odwoławczy stanowi rażące naruszenie prawa, uzasadniające uchylenie wyroku.

W przypadku uczestnictwa w procederze karuzeli podatkowej spółka traci prawo do odliczenia podatku naliczonego, nawet przy braku bezpośrednich dowodów na świadomość udziału w oszustwie, gdy okoliczności wskazują na brak należytej staranności w weryfikacji transakcji.

W przypadku upływu terminu do złożenia wniosku o wyłączenie spod egzekucji, przywrócenie terminu bez przyczyny niezależnej od strony jest niemożliwe. Oddalenie skargi kasacyjnej B. sp. z o.o. potwierdza zasadność orzeczeń sądów niższych instancji oraz prawidłowość stosowania art. 58 § 1 i 2 k.p.a.

Skazanie za umyślne przestępstwo, zgodnie z art. 15 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o broni i amunicji, stanowi samoistną przesłankę do cofnięcia pozwolenia na broń, bez wymogu analizy zagrożenia dla porządku publicznego.

Dla uznania zagranicznych studiów prawniczych jako spełniających wymagania wpisu na listę aplikantów radcowskich, niezbędne jest przeprowadzenie postępowania nostryfikacyjnego, o ile nie istnieje stosowna umowa międzynarodowa. Interpretacja tylko na podstawie uznania poziomu wykształcenia jest niewystarczająca.

Nałożenie grzywny w celu przymuszenia obowiązku szczepienia ochronnego, zgodnie z art. 119 § 1 u.p.e.a., jest prawnie dopuszczalne, gdyż obowiązek ten wynika z przepisów ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu, zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi.

Rekompensata wypłacana przez Gminę Z. Miejskiemu Przedsiębiorstwu Wodociągów i Kanalizacji, jako podmiotowi prawa prywatnego, stanowi wynagrodzenie opodatkowane podatkiem VAT, gdyż spółka nie działa jako organ władzy publicznej w rozumieniu art. 15 ust. 6 u.p.t.u.

Braki w wykazaniu przedawnienia zobowiązania podatkowego oraz nieuwzględnienie kluczowych wniosków dowodowych uzasadniały uchylenie wyroku WSA i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd pierwszej instancji powinien rozstrzygnąć w przedmiocie przedawnienia oraz rzetelnie ocenić postępowanie dowodowe.

Decyzja Ministra Sprawiedliwości o sprzeciwie od wpisu T.B. na listę radców prawnych była zasadna ze względu na zarzuty licznych naruszeń przepisów prawa w czasie pełnienia funkcji komornika sądowego, wskazujących na brak rękojmi nieskazitelnego charakteru, wymaganej dla wykonywania zawodu radcy prawnego.

Decyzja o mianowaniu strażaka na inne stanowisko równorzędne z uwagi na potrzebę służby, organizowana przez przełożonego, to akt uznaniowy zgodny z ustawą o PSP, jeśli utrzymuje obowiązujące uposażenie, niezależnie od przydzielonego dodatku.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał odmowę udostępnienia informacji publicznej przez Centrum Medyczne za bezpodstawną, potwierdzając prawo dostępu do protokołów kontroli i związanych dokumentów jako informacji publicznej, zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej.

Nie stanowi gospodarstwa domowego z córką w rozumieniu ustawy o ochronie praw lokatorów, co wyklucza spełnienie kryterium dochodowego w programie "Mieszkanie za remont".

Organ administracyjny, przed wydaniem decyzji uwłaszczeniowej, jest zobligowany do podjęcia wszelkich działań zmierzających do ustalenia faktycznego posiadania gruntu przez wnioskodawcę, a brak dostarczonego przez niego podziału nieruchomości nie stanowi podstawy do odmowy uznania nabycia prawa użytkowania wieczystego z mocy prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatrzył się podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej, stwierdzając zasadność umorzenia postępowania administracyjnego wobec upływu ustawowego 30-letniego terminu, co było zgodne z intencjami ustawodawcy, zmierzającymi do stabilizacji porządku prawnego.

W sprawie przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, negatywna przesłanka jego przyznania w postaci istniejącego prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego uniemożliwia ustalenie daty przyznania świadczenia wcześniejszej niż data jej wyeliminowania poprzez uchylenie. Skarga kasacyjna jako bezzasadna, została oddalona.

Przepis art. 165b § 1 Ordynacji podatkowej nie znajduje zastosowania w postępowaniu dotyczącym nałożenia kary pieniężnej za naruszenie ustawy SENT. Termin przedawnienia dotyczy wyłącznie nałożenia kary, nie zaś wszczęcia postępowania.

Przepis art. 92c ust. 1 pkt 3 u.t.d. o przedawnieniu 2-letnim dotyczy zarówno wszczęcia, jak i ostatecznego rozstrzygnięcia postępowania w sprawie kary pieniężnej, nakładając obowiązek umorzenia procedury po upływie tego terminu.