Zaprzestanie prowadzenia gospodarstwa rolnego musi być należycie udokumentowane i zgłoszone odpowiednim organom, co stanowi bezwzględny warunek przyznania świadczenia pielęgnacyjnego dla rolników, zgodnie z art. 17b ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych.

Umorzenie postępowania administracyjnego następuje z mocy prawa w oparciu o art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej, jeśli od doręczenia decyzji administracyjnej upłynęło 30 lat, co nie narusza konstytucyjnych praw do mienia i zaufania do państwa.

NSA oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając prawidłowość wyroku WSA uchylającego decyzję administracyjną odmowy podziału nieruchomości z uwagi na niewystarczającą analizę wymogów prawnych przez organ.

W sytuacji, gdy od budowli nie są dokonywane odpisy amortyzacyjne, podstawę opodatkowania dla podatku od nieruchomości stanowi wartość rynkowa budowli, określona przez podatnika na dzień powstania obowiązku podatkowego, zgodnie z art. 4 ust. 5 u.p.o.l.

Gdy od budowli lub ich części nie dokonuje się odpisów amortyzacyjnych, podstawę opodatkowania podatkiem od nieruchomości stanowi ich wartość rynkowa. Rozstrzygnięcie to potwierdza prawo podatnika do ustalania podstawy opodatkowania zgodnie z art. 4 ust. 5 u.p.o.l. w przypadku braku amortyzacji.

Decyzja o warunkach zabudowy, zgodna z art. 61 ust. 1 u.p.z.p., spełnia wymagania proceduralne i merytoryczne kontynuacji istniejącej zabudowy. Skarga kasacyjna oddalona z uwagi na brak zasadności zarzutów naruszenia materialnego i procesowego prawa.

Rezygnacja z zatrudnienia lub z pracy zarobkowej, jako warunek otrzymania świadczenia pielęgnacyjnego, obejmuje tylko te formy działalności określone w art. 3 pkt 22 ustawy o świadczeniach rodzinnych.

Niewłaściwie określone wskaźniki minimalnej i maksymalnej intensywności zabudowy w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, sprzeczne ze studium, skutkują nieważnością całej jednostki planistycznej 2RM, zarówno w części tekstowej, jak i graficznej.

Skarga kasacyjna jest bezzasadna z uwagi na prawidłowe pozostawienie wniosku cudzoziemca bez rozpoznania przez organ z powodu nieusunięcia braków formalnych, co wyklucza istnienie bezczynności administracyjnej.

Skarga kasacyjna Wójta Gminy Przykona nie zasługując na uwzględnienie, oddalono z braku podstaw prawnych i faktycznych do podważenia rozstrzygnięć wcześniejszych instancji. Prawo do zwrotu nieruchomości oraz zasady określenia odszkodowania wynikają z obowiązujących przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Dopuszczalne jest przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego nawet w sytuacji istnienia innych osób zobowiązanych do alimentacji, a brak dodatkowych przesłanek przewidujących obowiązek dostarczania dokumentacji medycznej dla otrzymania świadczenia.

Decyzja organu administracji o umorzeniu postępowania w sprawie czasowego odebrania zwierzęcia była legalna, gdyż przesłanki do odebrania zwierzęcia nie zostały spełnione - pies miał zapewnione właściwe warunki bytowe, a niezaspokojenie potrzeb socjalizacyjnych nie kwalifikowało się jako znęcanie.

Metoda unikania podwójnego opodatkowania, o której mowa w art. 22 ust. 1 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Norwegii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w Warszawie dnia 9 września 2009 r. (Dz. U. z 2010 r. Nr 134, poz. 899), zmienionej Protokołem z dnia 5 lipca 2012 r. (Dz. U. z 2013

Podstawę opodatkowania budowli dla potrzeb podatku od nieruchomości, w przypadku ich nieamortyzowania przez spółki osobowe, stanowi ich wartość rynkowa, zgodnie z art. 4 ust. 5 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, co wyklucza zastosowanie wartości początkowej do amoryzacji.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że dla budowli, od których spółka osobowa faktycznie nie dokonuje odpisów amortyzacyjnych, podstawą opodatkowania jest ich wartość rynkowa, określona na dzień powstania obowiązku podatkowego, w myśl art. 4 ust. 5 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

Skarga kasacyjna B. [...] sp. z o.o. podlega oddaleniu, gdyż brak skonkretyzowania świadczenia uniemożliwiał wydanie wiążącej informacji stawkowej. Wniosek o WIS musi dotyczyć jednego towaru lub jednej usługi, co nie zostało spełnione.

Rażące naruszenie prawa, polegające na niewłaściwej identyfikacji przedmiotu przejęcia nieruchomości w decyzji z 1954 r., nie zostało uznane za wystarczające do stwierdzenia nieważności decyzji Kolegium z 2008 r., która prawidłowo wskazała na wady decyzji z 1954 r.

Sąd uznał, iż skarga kasacyjna nie zawierała wystarczająco uzasadnionych podstaw do podważenia wyroku niższej instancji, ponieważ nie wykazano naruszenia prawa materialnego czy procesowego, co zaprzeczało ustaleniom o zachowanej władzy nad nieruchomością przez właścicieli po dniu 5 kwietnia 1958 r.

NSA uznaje, iż żądane dane nie są informacją publiczną i mogą być odmówione bez wydania decyzji, jeśli dotyczą wyłącznie prywatnego interesu wnioskodawcy.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając, że zarzuty organu dotyczące przetworzonego charakteru żądanej informacji były niezasadne i nie wystarczająco uzasadnione formalnie.

Doręczenie decyzji wydanej przez polski organ podatkowy adresatowi z siedzibą za granicą wymaga zastosowania przepisów prawa kraju przeznaczenia oraz regulacji międzynarodowych dotyczących doręczeń, co niedopełnione skutkuje koniecznością ponownego postępowania administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną w sprawie wartości celnej towarów, uznając, że organy celne prawidłowo zastosowały metodę wartości transakcyjnej towarów podobnych, zgodnie z Unijnym Kodeksem Celnym.

Osobą samotnie wychowującą dziecko w rozumieniu art. 3 pkt 17a u.ś.r jest rodzic, który wychowuje dziecko bez udziału drugiego rodzica, nawet pozostając w nowym związku z inną osobą, niezależnie od posiadania wspólnych dzieci z tym partnerem.

Sąd pierwszej instancji słusznie stwierdził, że skarżący nie spełniał przesłanek do ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy, gdyż praca na tankowcu nie jest uznana za transport międzynarodowy. Orzeczenie organów podatkowych pozostaje zgodne z art. 22 § 2a O.p. i powołanej Konwencji.